Հռետորիկա․ Շատերի և յուրաքանչյուրի համար - Վարդումյան Ատոմ

Հոգեբանություն

Այս ռեֆերատը վերաբերում է Ուիլյամ Շտեռնի գիտական գործունեությանը և նրա ներդրմանը հոգեբանության զարգացման մեջ, որտեղ նա համարվում է անձի հոգեբանության, ինտելեկտի ուսումնասիրության և դիֆերենցյալ հոգեբանության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ William Stern իր գիտական աշխատանքներում մեծ ուշադրություն է դարձրել անհատի հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով, որ մարդու հոգեկան զարգացումը պետք է դիտարկել ինչպես ներքին կարողությունների, այնպես էլ շրջակա միջավայրի փոխազդեցության համատեքստում։ Նա հայտնի է հատկապես IQ (ինտելեկտուալ գործակից) հասկացության ներդրման և զարգացման մեջ ունեցած դերակատարմամբ, որտեղ առաջարկել է մտավոր տարիքի և իրական տարիքի հարաբերակցության հիման վրա գնահատել մարդու ճանաչողական մակարդակը։ Շտեռնի մոտեցումները կարևոր դեր են ունեցել փորձարարական հոգեբանության զարգացման մեջ՝ նպաստելով հոգեբանական չափումների ավելի գիտական և համակարգված մեթոդների ձևավորմանը։ Նրա աշխատություններում ընդգծվում է նաև երեխայի հոգեբանական զարգացման ուսումնասիրության կարևորությունը, որտեղ նա փորձել է բացատրել, թե ինչպես են ժառանգականությունն ու միջավայրը միասին ազդում անձի ձևավորման վրա։ Շտեռնի գաղափարները զգալի ազդեցություն են ունեցել կրթական հոգեբանության, թեստավորման համակարգերի և անհատական տարբերությունների ուսումնասիրության վրա՝ դառնալով հիմք հետագա բազմաթիվ հետազոտությունների համար։ Այսպիսով, Ուիլյամ Շտեռնի գիտական ժառանգությունը կարևոր դեր ունի ժամանակակից հոգեբանության ձևավորման և զարգացման գործընթացում։

Տնտեսագիտություն

Ապահովագրությունը հասարակության կողմից ճանաչված է որպես տարբեր անկանխատեսելի երևույթների անբարենպաստ հետևանքներից պաշտպանվելու հուսալի համակարգ / Результаты изучения и сделанные в диссертации предложения, по мнению автора, могут служить повышению финаисовой устойчивости армянских страховщиков, давая возможность заранее выявить направления ухудшения финансового положения и предотвратить их переход в кризисное состояние Հրատ.՝ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, 2009, Սեղմագիր՝ 24 էջ [src=123456789/2478] [dspace.nla.am]

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական քաղաքականության էությանը, նպատակներին և գործիքակազմին ժամանակակից տնտեսական համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է պետությունը միջամտում և ուղղորդում արդյունաբերական զարգացման գործընթացները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ազգային տնտեսության մրցունակությունը, խթանել տեխնոլոգիական առաջընթացը և ապահովել կառուցվածքային բարեփոխումներ։ Հեղինակը անդրադառնում է արդյունաբերական քաղաքականության հիմնական ուղղություններին՝ ռազմավարական ոլորտների ընտրություն, տեղական արտադրության աջակցություն, արտահանման խթանում և նորարարական զարգացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության գործիքներին՝ հարկային արտոնություններ, սուբսիդիաներ, վարկային ծրագրեր, ենթակառուցվածքային ներդրումներ և պետական գնումների քաղաքականություն։ Գրքում քննարկվում են նաև արդյունաբերական քաղաքականության տարբեր մոդելները՝ ազատ շուկայի մոտեցումից մինչև ակտիվ պետական միջամտություն ունեցող զարգացող երկրների փորձը։ Վերլուծվում է արդյունաբերական քաղաքականության դերը տնտեսական աճի, զբաղվածության ստեղծման, տեխնոլոգիական զարգացման և արտահանման կառուցվածքի բարելավման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, արդյունաբերության ոլորտի աշխատողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Գրքում հեղինակը հանգամանորեն քննարկում է, թե ինչպես են մարդիկ՝ որպես տնտեսության հիմնական ռեսուրս, ներդրում կատարում տարբեր արտադրական գործընթացներում և ինչպիսի կարևորություն ունի մարդկային կապիտալը երկրի տնտեսական աճի, արդյունավետության ու մրցունակության բարձրացման համար։ Համբարձումյանն անդրադառնում է աշխատանքի շուկայի հիմնական մոդելներին, մարդու աշխատանքային կարողությունների զարգացումներին և դրանց վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական ու կրթական գործոններին։ Գրքում մանրամասն նկարագրվում է, թե ինչպես կարող է պետությունը ու կազմակերպությունները օգտագործել մարդկային ռեսուրսները՝ բարձրացնելու աշխատուժի որակը, բարելավելու աշխատանքային պայմանները և ստեղծելու նպաստավոր միջավայր արդյունավետ աշխատանքի համար։ Հեղինակը նաև քննարկում է աշխատանքի էկոնոմիկայի գործոնները՝ աշխատաշուկայի մեխանիզմները, աշխատավարձերի ձևավորումը, գործազրկությունը, ու աշխատողների սերնդային ու մասնագիտական տարբերությունները։ Աշխատանքային հարաբերությունները վերլուծվում են ոչ միայն Հայաստանի, այլև միջազգային համատեքստում՝ ներկայացնելով մարդկային ռեսուրսների կառավարման՝ տարբեր երկրներում գործածվող մոտեցումները և դրանց հաջողությունները։ Բացի այդ, Համբարձումյանը անդրադառնում է ձեռնարկությունների աշխատանքի կառավարման ռազմավարություններին՝ ներառելով ընտրության գործընթացը, կրթությունը, որակավորման բարձրացումը, ինչպես նաև աշխատողների տրամադրած աշխատուժի ծախսերի և դրանց մաքսիմալ արդյունավետ օգտագործման մեթոդներին։ Գիրքը նաև ընդգծում է, որ աշխատողը, որպես մարդկային ռեսուրս, պետք է ընկալվի ոչ միայն որպես աշխատանքային ուժ, այլ նաև որպես արժեքավոր ռեսուրս, որը պետք է զարգացվի և ճիշտ ուղղորդվի՝ բարձրացնելու կազմակերպության ընդհանուր արդյունքներն ու մրցունակությունը։ Գրքի ընթերցողին կօգնի հասկանալ, թե ինչու և ինչպես մարդկային ռեսուրսների կառավարման ճիշտ մոտեցումները կարող են էականորեն բարելավել երկրի տնտեսությունը և կազմակերպությունների արդյունավետությունը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետներին, մենեջերներին, մասնագետներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են աշխատանքի էկոնոմիկայի, մարդկային ռեսուրսների կառավարման ու կազմակերպությունների կառավարման ոլորտներում։ Այն նաև արժեքավոր կլինի ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են այս ոլորտները՝ ունենալու համար ավելի լայն տեսանկյուն մարդկային ռեսուրսների կառավարումը ու աշխատանքի էկոնոմիկայի հիմունքները։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է տեքստի՝ որպես ռուսաց լեզվի դասավանդման հիմնական ուսումնական միավորի նշանակության ուսումնասիրությանը հայկական դպրոցներում։ Վերլուծվում է տեքստի դերը լեզվական գիտելիքների ձևավորման, խոսքային կարողությունների զարգացման, ընթերցանության ընկալման և հաղորդակցական հմտությունների կատարելագործման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունում քննարկվում են ռուսաց լեզվի ուսուցման մեթոդական մոտեցումները, տեքստի ընտրության և կիրառման սկզբունքները, ինչպես նաև դրա հնարավորությունները սովորողների բառապաշարի հարստացման, քերականական գիտելիքների ամրապնդման և ստեղծագործական մտածողության զարգացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական դպրոցներում ռուսաց լեզվի ուսուցման առանձնահատկություններին, լեզվական միջավայրի ազդեցությանը և արդյունավետ ուսուցման կազմակերպման մեթոդներին։ Աշխատությունը կարևորում է տեքստային աշխատանքի կիրառումը որպես լեզվի գործնական յուրացման, մշակութային հաղորդակցության և սովորողների լեզվական անհատականության զարգացման արդյունավետ միջոց։

Պատմություն

Այս թեման վերաբերում է ուշ բրոնզեդարյան ժամանակաշրջանի թաղման ծեսերին Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիս-արևելյան հատվածում՝ ընդգծելով այն հնագիտական և մշակութային առանձնահատկությունները, որոնք բնորոշ են տեղական հասարակությունների հավատալիքներին, սոցիալական կառուցվածքին և մահվան ու հետմահու աշխարհի ընկալումներին։ Ուշ բրոնզեդարում (մ.թ.ա. II հազարամյակի երկրորդ կես) տարածաշրջանում նկատվում է թաղման ձևերի բազմազանություն՝ ներառյալ քարարկղային թաղումներ, կույտային դամբարաններ և երբեմն նաև քարե կառուցվածքներով ծածկված գերեզմաններ, որոնք արտացոլում են ինչպես տեղական ավանդույթների զարգացումը, այնպես էլ հարևան մշակութային շրջանների ազդեցությունները։