Պետական, ոչ պետական կազմակերպությունների և տեղեկան բնակչության դերն ու ազդող գործոնները Թեհրանի նահանգի գյուղական տուրիզմի զարգացման գործում

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ղևոնդ Վարդապետի «Պատմութիւն» երկի լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ստեղծագործության բառապաշարային, քերականական և ոճական յուրահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է պատմագրական այս կարևոր աղբյուրի լեզվական կառուցվածքը, գրաբարի կիրառման առանձնահատկությունները, արտահայտչական միջոցները և հեղինակի լեզվաոճական մոտեցումները։ Ուսումնասիրության ընթացքում անդրադարձ է կատարվում բառերի ընտրությանը, դարձվածքների կիրառությանը, պատմական տերմինաբանությանը, նախադասությունների կառուցվածքին և լեզվական այն միջոցներին, որոնց միջոցով փոխանցվում են պատմական իրադարձությունների նկարագրությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկի լեզվի կապին տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական լեզվի զարգացման հետ, ինչպես նաև դրա նշանակությանը հայոց լեզվի պատմական ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը ներկայացնում է Ղևոնդ Վարդապետի ստեղծագործության լեզուն ոչ միայն որպես պատմական հաղորդակցության միջոց, այլև որպես միջնադարյան հայ մշակույթի, մտածողության և գրական ավանդույթի արտահայտություն։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, դասախոսների, ուսանողների և գրաբարի ու հայ միջնադարյան մատենագրության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Գիրքը բաղկացած է պատմական էսսեներից, որտեղ ներկայացվում են այն բացառիկ պահերը, որոնք հեղինակի ընկալմամբ փոխել են մարդկության պատմության ընթացքը։ Ցվայգը այդ դրվագները չի դիտարկում միայն որպես քաղաքական կամ ռազմական իրադարձություններ, այլ որպես մարդկային ճակատագրերի և որոշումների հանգուցային կետեր, որտեղ մեկ գործողություն կամ որոշում կարող է ազդել ամբողջ աշխարհի զարգացման վրա։ Ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը նրա հոգեբանական և դրամատիկական մոտեցումն է պատմությանը․ հեղինակը կենտրոնանում է ոչ միայն փաստերի, այլ նաև կերպարների ներքին վիճակների, կասկածների, վախերի և ներշնչման պահերի վրա։ Այդ կերպ պատմական իրադարձությունները դառնում են կենդանի, մարդկային և զգացմունքային։

Մանկավարժություն

Սա սոցիալ-տնտեսական և սպորտային քաղաքականության ոլորտին պատկանող հետազոտություն է, որը նվիրված է Հայաստանում ֆիզկուլտուրային և սպորտային շարժման զարգացման առանձնահատկություններին շուկայական հարաբերությունների անցման փուլում, որտեղ վերլուծվում են պետական սպորտային համակարգից դեպի բազմաձև ֆինանսավորման և կառավարման մոդելների անցման գործընթացները, սպորտային կազմակերպությունների ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները և դրանց ֆինանսական կայունության խնդիրները, աշխատանքը ընդգրկում է նաև զանգվածային սպորտի և բարձրակարգ սպորտի զարգացման տարբերությունները, մասնավոր հատվածի ներգրավվածությունը, սպորտային ենթակառուցվածքների արդիականացումը և բնակչության ֆիզիկական ակտիվության մակարդակի վրա սոցիալ-տնտեսական գործոնների ազդեցությունը, միաժամանակ դիտարկվում են պետական քաղաքականության առաջնահերթությունները՝ ուղղված առողջ ապրելակերպի խթանմանը և սպորտային համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը անցումային տնտեսության պայմաններում։

Բնապահպանություն

Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են գյուղատնտեսական գործունեությունները ազդում էկոհամակարգերի վրա և ինչպես կարելի է նվազեցնել այդ ազդեցությունը՝ կիրառելով էկոլոգիապես անվտանգ մոտեցումներ։ Քննարկվում են հողի, ջրի և կենսաբազմազանության պահպանության հարցերը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև կայուն գյուղատնտեսության գաղափարին, որը ենթադրում է բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում, քիմիական նյութերի վերահսկված կիրառում և շրջակա միջավայրի պահպանություն։

Այլ առարկաներ

Եղիշե Չարենցին նվիրված այս մատենագիտական աշխատանքը ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության, ուսումնասիրությունների և հրապարակումների համակարգված հավաքագրումն ու գիտական դասակարգումը՝ ընդգրկելով երկար ժամանակահատվածի աղբյուրներ, քննադատական վերլուծություններ և տարբեր հրատարակություններ։ Աշխատությունը նպատակ ունի ամբողջական պատկեր տալ հեղինակի ստեղծագործությունների տարածման, ուսումնասիրման և ընկալման պատմությանը՝ սկսած վաղ հրատարակություններից մինչև ժամանակակից գիտական հետազոտություններ։ Այն ներառում է ինչպես բնագրերի և ժողովածուների մատենագիտական տվյալներ, այնպես էլ հոդվածներ, մենագրություններ և ուսումնասիրություններ, որոնք անդրադառնում են հեղինակի պոետիկայի, գաղափարական աշխարհի և գրական ազդեցության տարբեր կողմերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների ճշգրտությանը, ժամանակագրական դասակարգմանը և թեմատիկ խմբավորմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել գրական ժառանգության զարգացման ընթացքը։ Միաժամանակ աշխատանքը ծառայում է որպես կարևոր գիտական հենք՝ հետագա չարենցագիտական հետազոտությունների համար՝ հեշտացնելով նյութերի որոնումն ու համակարգված ուսումնասիրությունը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է 1905–1906 թվականներին Ռուսական կայսրության Անդրկովկասում տեղի ունեցած հայ-թաթարական զինված ընդհարումների պատճառների, զարգացման ընթացքի և հետևանքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դեպքերը դիտարկում է ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և ազգային հարաբերությունների լայն համատեքստում՝ անդրադառնալով հատկապես Ռուսական առաջին հեղափոխության ազդեցությանը, ցարական իշխանությունների ազգային քաղաքականությանը, Անդրկովկասում հայերի և տեղի մահմեդական բնակչության միջև գոյություն ունեցող սոցիալ-տնտեսական ու քաղաքական հակասություններին և ազգամիջյան լարվածության խորացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1905 թվականի փետրվարին Բաքվում բռնկված արյունալի ընդհարումների վերլուծությունը, որոնցից հետո բախումները տարածվեցին Անդրկովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում՝ ընդգրկելով Երևանի նահանգը, Նախիջևանը, Զանգեզուրը, Ղարաբաղը, Շուշին, Գանձակը, Թիֆլիսը և այլ շրջաններ։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն ռազմական բախումների ընթացքին, այլև դրանց նախադրյալներին, իշխանությունների վարքագծին, տեղական վարչական մարմինների դերակատարությանը, բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը և հայկական քաղաքական ուժերի գործունեությանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում հայկական ինքնապաշտպանական կառույցների ձևավորմանն ու գործողություններին, ինչպես նաև այն գործիչների գործունեությանը, որոնք տարբեր շրջաններում կազմակերպեցին բնակչության պաշտպանությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև բախումների աշխարհագրական տարածումը, առանձին քաղաքներում և գյուղերում տեղի ունեցած իրադարձությունները, բնակչության կրած մարդկային և նյութական կորուստները, ավերածությունները, տեղահանությունները և տնտեսական հետևանքները։ Միաժամանակ աշխատությունը փորձում է ցույց տալ, որ հակամարտությունը չի կարելի բացատրել միայն առանձին կենցաղային կամ տեղային միջադեպերով․ այն կապված էր կայսրության քաղաքական ճգնաժամի, հեղափոխական շարժման, ազգային հարաբերությունների սրման և տարածաշրջանում իշխանության պահպանման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ ներկայացնում է 1905–1906 թվականների իրադարձությունները պատմական ավելի լայն գործընթացների շրջանակում և հնարավորություն է տալիս հասկանալու դրանց ազդեցությունը հետագա հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների, ազգային քաղաքականության և հայկական ինքնապաշտպանության պատմության վրա։ Աշխատանքը հիմնված է պատմագիտական ուսումնասիրության սկզբունքների վրա և հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել XX դարի սկզբի Անդրկովկասի քաղաքական ու ազգային պատմությունը։ Հեղինակը՝ Գրիգոր Ա. Թարխանյանը, աշխատանքը ներկայացրել է որպես պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսություն՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտում։