Books by this author (1)

Online

Pedagogy

Aracin qanonk kahakavaruthiean iev Mangantz Gérthuthiean

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքավարության հիմնական կանոնների, բարեկիրթ վարքագծի սկզբունքների և երեխաների բարոյական ու հասարակական դաստիարակության կարևորագույն հարցերին։ Այն դաստիարակչական և ուսուցողական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ներկայացնել հասարակության մեջ ընդունված վարվելակերպի կանոնները, մարդկային փոխհարաբերությունների բարոյական հիմքերը և մանկական տարիքում դրական սովորությունների ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի անձնավորության զարգացմանը, ընտանիքի և հասարակության մեջ նրա վարքագծի ձևավորմանը, ինչպես նաև հարգանքի, ազնվության, համեստության, կարգապահության, պատասխանատվության և փոխօգնության արժեքների դաստիարակմանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են քաղաքավարի խոսքի և հաղորդակցության առանձնահատկությունները, մեծերի նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքը, հասակակիցների հետ բարեկամական հարաբերությունների հաստատումը և առօրյա կյանքում բարեկիրթ վարքագծի պահպանման կարևորությունը։ Կարևորվում են ընտանեկան դաստիարակության սկզբունքները, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերությունները, մանկավարժական խրատների նշանակությունը և բարոյական արժեքների փոխանցման ավանդական եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում երեխայի վարքագծի վրա շրջապատող միջավայրի ազդեցությանը, լավ և վատ սովորությունների տարբերակմանը, ինչպես նաև հասարակական կյանքի տարբեր իրավիճակներում պատշաճ պահվածքի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում խոսքի մշակույթին, զրուցակցին լսելու կարողությանը, շնորհակալություն հայտնելու, ներողություն խնդրելու, օգնություն առաջարկելու և ուրիշների նկատմամբ ուշադրություն ու հոգատարություն ցուցաբերելու սովորություններին։ Քննարկվում են նաև անձնական մաքրության, կոկիկության, ժամանակի ճիշտ օգտագործման, պարտականությունների կատարման և առօրյա կարգապահության հետ կապված դաստիարակչական հարցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ երեխաների կրթության և բարոյական զարգացման փոխկապակցվածությանը՝ ընդգծելով, որ գիտելիքների ձեռքբերումը պետք է զուգորդվի մարդկային արժանիքների, հասարակական պատասխանատվության և բարեկիրթ վարքագծի ձևավորմամբ։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում մանկական տարիքում սովորությունների կայունացման առանձնահատկությունները, օրինակելի վարքագծի դերը և դաստիարակության ընթացքում խրատական խոսքի, բացատրության ու գործնական օրինակների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է ուսուցչի, ծնողի և ընտանիքի մյուս անդամների ազդեցությունը երեխայի աշխարհայացքի, բարոյական պատկերացումների և հասարակական հարաբերությունների զարգացման վրա։ Հրատարակության բովանդակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ մանկավարժական մտքի և դաստիարակչական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ քաղաքավարության և մանկական կրթության վերաբերյալ աշխատությունները կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայալեզու ուսուցողական գրականության զարգացման մեջ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր ժամանակաշրջաններում տարածված բարոյական պատկերացումները, ընտանեկան արժեքները, կրթության նպատակները և հասարակության կողմից երեխաների վարքագծին ներկայացվող պահանջները։ Աշխատության լեզվական առանձնահատկությունները և վերնագրի պատմական ուղղագրական ձևը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև հայ գրավոր մշակույթի, հատկապես արևմտահայերենի և հին տպագիր գրականության ուսումնասիրության համար։ Նման հրատարակությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես էին դաստիարակչական գաղափարները ներկայացվում ընթերցողներին, ինչպիսի բարոյական սկզբունքներ էին կարևորվում մանկական կրթության ընթացքում և ինչպես էր քաղաքավարությունը կապվում անձնական ու հասարակական զարգացման հետ։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես պատմական աղբյուր, որն արտացոլում է իր ժամանակաշրջանին բնորոշ վարքականոնները, հասարակական հարաբերությունների պատկերացումները և մանկավարժական մոտեցումները։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է ինչպես նրա դաստիարակչական ուղղվածությամբ, այնպես էլ հայ կրթական և բարոյախրատական գրականության զարգացման պատմության մեջ նմանատիպ աշխատությունների ունեցած նշանակությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության պատմաբանների, գրականագետների, մշակութաբանների, հայագետների, ծնողների, դաստիարակների, ուսանողների և հայ մանկավարժական մտքի, քաղաքավարության կանոնների ու մանկական դաստիարակության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Updated: 2026-10-10
Aracin qanonk kahakavaruthiean iev Mangantz Gérthuthiean

Free

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Read more Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Read more