Аль-Буз, Валид

Аль-Буз, Валид

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Literature

Հայրենասիրական թեման 1970–1980-ական թվականների սիրիական պատմվածքում

Աշխատությունը նվիրված է 1970–1980-ական թվականների սիրիական պատմվածքի հայրենասիրական թեմատիկայի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ ժամանակաշրջանի արաբական գրականության մեջ հայրենիքի, ազգային ինքնության, ժողովրդի պատմական հիշողության, ազատության և հասարակական պատասխանատվության գաղափարական ու գեղարվեստական արտահայտությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում սիրիական պատմվածքի ձևավորման և զարգացման այն առանձնահատկություններն են, որոնց միջոցով գրողները գրական խոսքի օգնությամբ անդրադարձել են երկրի հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքին, ազգային ինքնագիտակցության դրսևորումներին, հայրենիքի ճակատագրի նկատմամբ անհատի վերաբերմունքին և ժողովրդի պատմական փորձին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենասիրության ընկալմանը՝ որպես ոչ միայն հայրենիքի հանդեպ սիրո և նվիրվածության արտահայտություն, այլև ազգային արժանապատվության, ազատության ձգտման, սոցիալական արդարության, համերաշխության և հասարակական առաջընթացի հետ կապված գաղափարական դիրքորոշման։ Քննության առարկա են դառնում պատմվածքի ժանրային հնարավորությունները, գեղարվեստական պատկերման միջոցները, կերպարների միջոցով ազգային և հասարակական խնդիրների արտացոլումը, ինչպես նաև իրականության սոցիալական ու պատմական պայմանների ազդեցությունը գրական ստեղծագործության բովանդակության և գաղափարական ուղղվածության վրա։ 1970–1980-ական թվականները սիրիական գրականության համար կարևոր ժամանակաշրջան էին, երբ հասարակական փոփոխությունները, քաղաքական իրադարձությունները, արաբական աշխարհի ազգային-ազատագրական գաղափարները և ինքնության պահպանման խնդիրները նշանակալի տեղ էին զբաղեցնում գրական մտածողության մեջ։ Այս համատեքստում հայրենասիրական թեման հանդես է գալիս որպես ստեղծագործական առանցք, որի միջոցով արտահայտվում են ինչպես անհատի և հայրենիքի փոխհարաբերությունները, այնպես էլ ժողովրդի հավաքական հիշողությունը, ազգային պատկանելության գիտակցումը և ապագայի նկատմամբ հասարակական սպասումները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է սիրիական ժամանակակից արձակի գաղափարական բովանդակությունը, թեմատիկ զարգացումները և գեղարվեստական առանձնահատկությունները հասկանալու տեսանկյունից, ինչպես նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու 20-րդ դարի երկրորդ կեսի արաբական գրականության հասարակական դերակատարության մասին։ Այն արժեքավոր նյութ է արաբագիտության, արևելագիտության, համեմատական գրականագիտության և Մերձավոր Արևելքի մշակութային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով սիրիական պատմվածքի ազգային-գեղարվեստական առանձնահատկությունների և հայրենասիրական գաղափարների գրական արտահայտության առավել խորքային ընկալմանը։

Updated: 2026-11-20
Հայրենասիրական թեման 1970–1980-ական թվականների սիրիական պատմվածքում

Free

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more