Ալեքսանյան, Իլոնա Զավենի

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կաթի իրացման գործընթացում առկա տնտեսական, կազմակերպական և շուկայական խնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հիմնական ուղղությունների հիմնավորմանը։ Այն Իլոնա Զավենի Ալեքսանյանի՝ 2013 թվականին Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանում պաշտպանված տնտեսագիտության թեկնածուի ատենախոսությունն է՝ «Տնտեսության, նրա ոլորտների տնտեսագիտություն և կառավարում» մասնագիտությամբ։ Հետազոտության հիմքում գյուղատնտեսության՝ շուկայական հարաբերություններին անցման պայմաններում ձևավորված իրացման դժվարությունների ուսումնասիրությունն է, մասնավորապես՝ կաթ արտադրող գյուղացիական տնտեսությունների և կաթը մթերող ու վերամշակող կազմակերպությունների միջև տնտեսական հարաբերությունների վերլուծությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են կաթի արտադրության և իրացման ծավալները, շուկայի կառուցվածքը, արտադրողների և վերամշակողների փոխհարաբերությունները, կաթի մթերման գների ձևավորման առանձնահատկությունները, արտադրանքի որակի և քանակի նկատմամբ պահանջները, ինչպես նաև կաթի տեղափոխման, պահպանման և իրացման կազմակերպման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արտադրողից մինչև վերջնական սպառող կաթի շարժի ամբողջ շղթայի դիտարկումը, քանի որ իրացման արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրության ծավալով, այլև հավաքման, սառեցման, փոխադրման, պահպանման, վերամշակման և վաճառքի կազմակերպմամբ։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և մասնատված գյուղացիական տնտեսությունների խնդրին։ Նման տնտեսությունները հաճախ սահմանափակ հնարավորություններ ունեն մեծածավալ և կայուն մատակարարումներ իրականացնելու, անհրաժեշտ որակական չափանիշներն ապահովելու և շուկայում իրենց արտադրանքի համար բարենպաստ պայմաններ բանակցելու հարցերում։ Այս պայմաններում կարևոր լուծումներից մեկը արտադրողների համագործակցության և կոոպերացիայի զարգացումն է, որը կարող է հնարավորություն տալ համատեղ կազմակերպելու կաթի հավաքումը, սառեցումը, պահեստավորումը և մթերողներին մատակարարումը։ Նման մոտեցման անհրաժեշտությունը հետագայում ևս ընդգծվել է Հայաստանի գյուղատնտեսական քաղաքականության շրջանակում․ կաթի իրացման խնդրի լուծման հնարավոր միջոցների շարքում քննարկվել են տեղում մթերող փոքր ձեռնարկությունների և կոոպերատիվների ստեղծումը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև կաթի գնի ձևավորման խնդիրը։ Գինը կախված է արտադրության ինքնարժեքից, կաթի որակից, յուղայնությունից և այլ ցուցանիշներից, շուկայական առաջարկից ու պահանջարկից, ինչպես նաև վերամշակող ձեռնարկությունների գնողունակությունից։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ արտադրության սեզոնայնությունը կարող է լուրջ անհավասարակշռություն առաջացնել շուկայում։ Այդ խնդիրը շարունակում է արդիական մնալ նաև այսօր. ՀՀ կառավարության 2026 թվականի ծրագրային հիմնավորման համաձայն՝ ապրիլ-օգոստոս ամիսներին կաթի արտադրությունը զգալիորեն գերազանցում է աշնանային և ձմեռային ամիսների մակարդակը, ինչի հետևանքով առաջարկի ավելցուկը կարող է հանգեցնել մթերման գների նվազմանը։ Հետևաբար աշխատության տրամաբանության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում շուկայի սեզոնային տատանումների մեղմացման խնդիրը։ Դրան կարող են նպաստել կաթի վերամշակման և պահպանման հնարավորությունների ընդլայնումը, արտադրանքի ավելի երկար պահպանման ժամկետ ունեցող տեսակների արտադրությունը, մթերման համակարգի կատարելագործումը և արտադրողներին ավելի կանխատեսելի գնային պայմանների ապահովումը։ Աշխատության մեջ կարևոր դեր ունի նաև կաթի որակի խնդիրը։ Որակական չափանիշների բարելավումը անհրաժեշտ է ոչ միայն սպառողների անվտանգության և կաթնամթերքի մրցունակության, այլև արտադրողի համար ավելի բարձր իրացման գին ապահովելու տեսանկյունից։ Այդ նպատակով անհրաժեշտ է կատարելագործել կաթի որակի վերահսկողությունը, պահպանել հիգիենիկ պահանջները, բարելավել կթման և պահպանման պայմանները և ներդնել կաթի արագ սառեցման ու անվտանգ տեղափոխման արդյունավետ համակարգեր։ Հետազոտության արդյունքների մեջ առանձնացվում են կաթի ապրանքայնության մակարդակի բարձրացման և իրացման խնդիրների լուծման ուղղությունները, ինչպես նաև առաջարկվում են կաթի իրացման կառուցակարգեր՝ դրանց ներդրման արդյունավետության գնահատմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության մեխանիզմներին, որոնք կարևոր են հատկապես փոքր արտադրողների համար։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել ֆինանսական աջակցության, վարկավորման, կոոպերացիայի խթանման, արտադրական ենթակառուցվածքների զարգացման և խորհրդատվական ծառայությունների բարելավման միջոցառումները։ Նման քաղաքականության նպատակը պետք է լինի ոչ միայն կաթի արտադրության ծավալների մեծացումը, այլև արտադրողի և շուկայի միջև արդյունավետ կապի ձևավորումը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող լուծումները կարող են նպաստել կաթ արտադրող տնտեսությունների եկամտաբերության բարձրացմանը, մթերող և վերամշակող կազմակերպությունների հումքային ապահովվածության բարելավմանը, կաթի որակի բարձրացմանը և կաթնամթերքի շուկայի ավելի կայուն զարգացմանը։ Հետազոտության թեմատիկ ուղղությունները շարունակում են արդիական մնալ, քանի որ կաթի իրացման, գնի, որակի և արտադրողների կազմակերպվածության խնդիրները հետագա տարիներին ևս քննարկվել են ոլորտի ներկայացուցիչների մակարդակով, այդ թվում՝ կաթ արտադրողների առանձին միավորում ստեղծելու առաջարկի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կաթի իրացումը դիտարկում է որպես գյուղատնտեսական արտադրության ամբողջական շղթայի կարևորագույն փուլ, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է արտադրության կազմակերպմամբ, արտադրողների համագործակցությամբ, կաթի որակով, մթերման և պահպանման ենթակառուցվածքներով, գնագոյացման մեխանիզմներով և պետական աջակցության արդյունավետությամբ։ Հետազոտության հիմնական արժեքն այն է, որ այն առաջարկում է կաթի շուկայի խնդիրները դիտարկել համակարգային տեսանկյունից՝ միաժամանակ հաշվի առնելով արտադրողի, մթերողի, վերամշակողի և սպառողի տնտեսական շահերը։