Армянский драматический кружок

Армянский драматический кружок

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Устав Армянскаго драматическаго кружка по устройству армянских народных спектаклей при Городском народном доме имени К.Я.Зубалова

Հրատարակությունը պատմական կանոնադրական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է քաղաքային ժողովրդական տան շրջանակում գործող հայկական դրամատիկական խմբակի կազմակերպական հիմքերը, նպատակները և գործունեության կանոնները։ Փաստաթուղթը կարևոր աղբյուր է հայկական թատերական և հասարակական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է որոշակի ժամանակաշրջանում հայկական ժողովրդական ներկայացումների կազմակերպման, թատերական խմբակի կառավարման և մասնակիցների գործունեության կարգավորման սկզբունքները։ Կանոնադրական բնույթը ենթադրում է, որ նյութում սահմանվում են խմբակի ստեղծման և գործունեության նպատակները, անդամակցության պայմանները, մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման կառուցվածքը, պատասխանատու անձանց լիազորությունները և կազմակերպչական աշխատանքի հիմնական կանոնները։ Առանձին հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել հայկական ժողովրդական ներկայացումների կազմակերպման գաղափարը, քանի որ այն վկայում է թատրոնի՝ որպես ոչ միայն գեղարվեստական, այլև հասարակական ու մշակութային հաղորդակցության միջոցի նշանակության մասին։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայկական թատերական ինքնագործունեությունը, ինչպիսի դեր էին կատարում մշակութային միավորումները համայնքային կյանքում և ինչ սկզբունքներով էին կարգավորվում ներկայացումների նախապատրաստումն ու իրականացումը։ Այն կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական մշակութային կազմակերպված կյանքի, հասարակական նախաձեռնությունների և ազգային մշակույթի պահպանման ու տարածման գործընթացների վերաբերյալ։ Քաղաքային ժողովրդական տան հետ կապը լրացուցիչ պատմամշակութային նշանակություն է հաղորդում նյութին՝ ցույց տալով, որ թատերական գործունեությունը զարգանում էր ավելի լայն հասարակական-մշակութային ենթակառուցվածքի շրջանակում։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է թատրոնի պատմությամբ, հայկական մշակույթի պատմությամբ, սփյուռքի և համայնքային կյանքի ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև պատմական փաստաթղթերի աղբյուրագիտական վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նաև ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են հայկական թատերական ինքնագործունեության ձևավորումն ու կազմակերպական զարգացումը և ցանկանում են ծանոթանալ այդ գործընթացի իրավական ու վարչական հիմքերն արտացոլող սկզբնաղբյուրի հետ։

Updated: 2026-09-20
Устав Армянскаго драматическаго кружка по устройству армянских народных спектаклей при Городском народном доме имени К.Я.Зубалова

Free

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Read more