Ավետիսյան, Հայկ Միշայի

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է արժեթղթերի փաթեթի կառավարման օպտիմալացման հիմնախնդրին՝ Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների օրինակով։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ներդրողի ֆինանսական միջոցների արդյունավետ բաշխման, եկամտաբերության և ռիսկի հավասարակշռման, ինչպես նաև ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման խնդիրներն են։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել արժեթղթերի փաթեթի ձևավորման տեսական և գործնական սկզբունքները, տարբեր տեսակի ֆինանսական գործիքների առանձնահատկությունները և դրանց համադրման հնարավորությունները միասնական ներդրումային ռազմավարության շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկի և եկամտաբերության փոխհարաբերությանը, քանի որ ներդրումային փաթեթի արդյունավետ կառավարումը ենթադրում է ոչ միայն հնարավոր բարձր եկամուտի որոնում, այլև հնարավոր կորուստների և շուկայական անորոշության վերահսկում։ Այս համատեքստում կարող են կիրառվել դիվերսիֆիկացման, օպտիմալ բաշխման և պորտֆելի հավասարակշռման մոտեցումներ՝ տարբեր ակտիվների միջև կապը և դրանց ռիսկային բնութագրերը հաշվի առնելով։ ՀՀ օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս այդ տեսական սկզբունքները դիտարկել տեղական ֆինանսական շուկայի իրական պայմաններում՝ հաշվի առնելով շուկայի ծավալը, իրացվելիությունը, արժեթղթերի տեսակները, տոկոսադրույքների և փոխարժեքների փոփոխությունները, ինչպես նաև ներդրողների վարքագծի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում կարող են վերլուծվել բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների համադրության հնարավորությունները, դրանց եկամտաբերության և ռիսկայնության գնահատման մեթոդները և պորտֆելի կառուցվածքի փոփոխության ազդեցությունը վերջնական արդյունքների վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև ներդրումային որոշումների կայացման մաթեմատիկական և վիճակագրական գործիքների կիրառումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել սպասվող եկամտաբերությունը, ռիսկը, ակտիվների փոխկապակցվածությունը և օպտիմալ կառուցվածքը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներդրումային ռազմավարության ընտրությանը՝ կախված ներդրողի նպատակներից, ռիսկի նկատմամբ վերաբերմունքից, ներդրման ժամանակային հորիզոնից և ֆինանսական ռեսուրսների ծավալից։ Առանձին նշանակություն ունի պորտֆելի շարունակական վերահսկումը և վերակառուցումը, քանի որ շուկայական պայմանների փոփոխությունը կարող է փոխել առանձին արժեթղթերի հարաբերական գրավչությունը և պորտֆելի ընդհանուր ռիսկայնությունը։ Աշխատությունը կարող է ներառել ՀՀ արժեթղթերի շուկայի վիճակի վերլուծություն, առանձին ֆինանսական գործիքների համեմատական գնահատում և տարբեր ներդրումային ռազմավարությունների արդյունավետության մոդելավորում։ Դրա հիման վրա հնարավոր է առաջարկել պորտֆելի օպտիմալացման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հաշվի են առնում ինչպես ֆինանսական տեսության ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ Հայաստանի շուկայի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային ընկերությունների մասնագետներին, բանկային և ֆինանսական ոլորտի աշխատակիցներին, տնտեսագետներին, ներդրողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է ռիսկի և եկամտաբերության համադրման, դիվերսիֆիկացման և քանակական գնահատման մեթոդների միջոցով ձևավորել և կառավարել առավել արդյունավետ արժեթղթերի փաթեթ՝ ՀՀ ֆինանսական շուկայի պայմաններում։