Բաղդասարյան, Արմեն Սամվելի

Բաղդասարյան, Արմեն Սամվելի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Linguistics

Գոյականի առկայացման կարգը ֆրանսերենում և հայերենում

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսերենի և հայերենի գոյականական համակարգերում առկայացման կարգի արտահայտման միջոցների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով երկու լեզուներում գոյականի որոշյալության, անորոշության, վերաբերության և խոսքային իրադրության հետ կապի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում առկայացումը դիտարկվում է որպես լեզվական կարգ, որի միջոցով խոսողը տվյալ առարկան կամ երևույթը ներկայացնում է որպես հաղորդակցական իրավիճակում որոշակիորեն ճանաչելի, արդեն հայտնի, նոր ներմուծվող կամ ընդհանրացված հասկացություն։ Քննության են առնվում ֆրանսերենի հոդային համակարգը և հայերենի համապատասխան քերականական ու շարահյուսական միջոցները՝ պարզաբանելով դրանց կառուցվածքային և գործառական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում որոշյալ և անորոշ նշանակությունների արտահայտմանը, հոդերի կիրառության պայմաններին, գոյականի թվի և շարահյուսական դիրքի ազդեցությանը, ինչպես նաև համատեքստի ու խոսքային իրավիճակի դերին։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ իմաստային առումով նման գործառույթները երկու լեզուներում միշտ չէ, որ արտահայտվում են նույն քերականական միջոցներով։ Ուսումնասիրվում են այն դեպքերը, երբ ֆրանսերենում պարտադիր կամ սովորական հոդային ձևին հայերենում կարող է համապատասխանել այլ ձևաբանական միջոց, բառային տարր, շարադասական առանձնահատկություն կամ համատեքստային մեկնաբանություն։ Կարևորվում է նաև ընդհանուր և վերացական հասկացություններ արտահայտող գոյականների գործածությունը, հատուկ անունների առկայացման առանձնահատկությունները և տարբեր շարահյուսական կառույցներում որոշյալության իմաստի փոփոխությունները։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել զուգադրական լեզվաբանության, իմաստաբանության և գործաբանության մոտեցումները՝ ձևի ու նշանակության փոխհարաբերությունը երկու լեզուներում համակարգված կերպով ներկայացնելու նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունն ունի նաև կիրառական նշանակություն օտար լեզվի ուսուցման և թարգմանության համար, քանի որ հոդերի և որոշյալության իմաստների ոչ համարժեք գործածությունը կարող է դժվարություններ առաջացնել հայախոս ֆրանսերեն սովորողների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ֆրանսերենի և հայերենի անվանական համակարգերի տիպաբանական առանձնահատկությունների, որոշյալության և առկայացման արտահայտման մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Updated: 2026-09-25
Գոյականի առկայացման կարգը ֆրանսերենում և հայերենում

Free

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Read more Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more