Բաղդասարյան, Մառա Աղասու

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական հաղորդակցության մեջ խոսքային և ոչ խոսքային միջոցների փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն փաստական նյութի վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում հրապարակային քաղաքական խոսքն է որպես բազմաշերտ հաղորդակցական երևույթ, որի իմաստային և ներգործական կառուցվածքը ձևավորվում է ոչ միայն բառերի, քերականական կառույցների և ոճական միջոցների, այլև հաղորդակցական իրավիճակի, խոսողի կերպարի, լսարանի, մշակութային համատեքստի և արտալեզվական ազդակների համակցությամբ։ Քննվում են բառապաշարի ընտրության, շարահյուսական կառուցվածքների, կրկնությունների, փոխաբերությունների, հակադրությունների, գնահատողական միավորների և հռետորական այլ միջոցների գործառույթները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են դրանք մասնակցում քաղաքական ուղերձի կառուցմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեզվական միջոցների և արտալեզվական բաղադրիչների՝ ձայնի ինտոնացիայի, դադարների, շեշտադրումների, դիմախաղի, ժեստերի և ընդհանուր հաղորդակցական իրավիճակի փոխկապակցվածությանը։ Այս տարրերը դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ որպես միասնական հաղորդակցական համակարգի բաղադրիչներ, որոնք կարող են փոխլրացնել, ուժեղացնել կամ որոշ դեպքերում փոփոխել արտահայտված խոսքային իմաստը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է խոսողի և լսարանի հարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ներառելով հասցեագրումը, ընդհանուր արժեքների ու գիտելիքների վերաբերյալ ենթադրությունները և լսարանի արձագանքի հաշվառումը։ Անգլերեն քաղաքական խոսքի փաստական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև լեզվամշակութային առանձնահատկություններ, քաղաքական բառապաշարի գործածության օրինաչափություններ և տարբեր հաղորդակցական ռազմավարությունների լեզվական իրականացումը։ Կարող են համադրվել լեզվագործաբանական, դիսկուրսային, ոճագիտական և հաղորդակցական վերլուծության մեթոդներ՝ խոսքի կառուցվածքի և համատեքստի միջև հարաբերությունները բազմակողմանիորեն ներկայացնելու համար։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ հրապարակային ելույթի մեկնաբանությունը պահանջում է հաշվի առնել դրա ստեղծման կոնկրետ հաղորդակցական պայմանները, քանի որ նույն լեզվական միավորը տարբեր իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր գործաբանական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը քաղաքական ելույթը ներկայացնում է որպես լեզվական և արտալեզվական գործոնների փոխկապակցված ամբողջություն՝ նպաստելով քաղաքական դիսկուրսի կառուցվածքի, հաղորդակցական գործառույթների և անգլերեն հրապարակային խոսքի առանձնահատկությունների առավել խորքային ուսումնասիրմանը։