Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Unsere schlimmsten Befürchtungen wurden wahr“: Berliner Armenier protestieren gegen Angriff Aserbaidschans

Հոդվածը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Բեռլինում տեղի ունեցած հայ համայնքի բողոքի ակցիաները՝ Ադրբեջանի ռազմական հարձակման և Լեռնային Ղարաբաղում ստեղծված իրավիճակի կապակցությամբ։ Նյութի հիմքում ընկած է 2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանի սկսած ռազմական գործողությունների հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության առջև ծառացած ճգնաժամը։ Հոդվածը հատկապես անդրադառնում է Գերմանիայի մայրաքաղաքում բնակվող հայերի արձագանքին, նրանց մտահոգություններին և միջազգային հանրությանը ուղղված պահանջներին։ Նյութում նկարագրվում է Բեռլինի Կրոյցբերգ շրջանում կազմակերպված ցույցը, որի մասնակիցները իրենց աջակցությունն էին հայտնում Լեռնային Ղարաբաղի հայությանը և բողոքում Ադրբեջանի ռազմական գործողությունների դեմ։ Ըստ հրապարակման՝ ակցիան սկսվել էր սեպտեմբերի 29-ին՝ երեկոյան, իսկ ոստիկանության տվյալներով՝ սկզբնական փուլում մոտ 300 մարդ խաղաղ մասնակցում էր երթին։ Ցույցի կազմակերպիչները շեշտադրում էին Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ստեղծված հումանիտար իրավիճակը և պահանջում էին միջազգային ավելի գործուն արձագանք։ Հոդվածի առանցքային թեմաներից մեկը հայ համայնքի վախն է, որ ռազմական գործողությունները կարող են վերածվել տարածաշրջանի հայ բնակչության զանգվածային տեղահանության և հայկական մշակութային ժառանգության կորստի։ Ցույցի կազմակերպիչների հայտարարություններում առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում նախորդող երկարատև շրջափակմանը և դրա հետևանքով բնակչության ծանր հումանիտար վիճակին։ Նրանց հիմնական պահանջներից էր միջազգային դիտորդների ներկայությունը տարածաշրջանում՝ տեղի բնակչության անվտանգության և իրավունքների պաշտպանության նպատակով։ Հոդվածը միաժամանակ ներկայացնում է նաև Գերմանիայի պաշտոնական շրջանակների մտահոգությունները։ Հրապարակման համաձայն՝ Գերմանիայի արտաքին քաղաքականության ներկայացուցիչները կանխատեսում էին, որ ռազմական գործողությունների և ստեղծված պայմանների հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության մեծ մասը կարող էր հեռանալ տարածաշրջանից, ինչի արդյունքում այն կարող էր գրեթե դատարկվել հայ բնակչությունից։ Այս հանգամանքը հոդվածում ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեղային հումանիտար ճգնաժամ, այլև որպես Հարավային Կովկասի հետագա քաղաքական կայունության խնդիր։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև Թուրքիայի և Ադրբեջանի սերտ քաղաքական հարաբերություններին և դրանց ազդեցությանը տարածաշրջանային իրավիճակի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանի քաղաքական զարգացումները, երբ Ադրբեջանի ղեկավարությունը սերտ կապեր էր պահպանում Թուրքիայի իշխանությունների հետ, իսկ տարածաշրջանում քննարկվում էին նաև հաղորդակցային ուղիների և Հայաստանի տարածքով անցնող ճանապարհների հարցերը։ Այս համատեքստում հոդվածը ցույց է տալիս, որ Բեռլինի հայ համայնքի մտահոգությունները կապված էին ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության անմիջական անվտանգության, այլև Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ հնարավոր հետագա ճնշումների վերաբերյալ։ Հոդվածի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն համադրում է տեղական՝ բեռլինյան իրադարձությունը և Հարավային Կովկասում ընթացող լայնածավալ քաղաքական գործընթացները։ Բեռլինում անցկացվող բողոքի ակցիան ներկայացվում է որպես սփյուռքահայ համայնքի արձագանքի ձև, որի միջոցով մասնակիցները փորձում էին միջազգային հանրության ուշադրությունը հրավիրել Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Միաժամանակ նյութում ներկայացվում է նաև այն ժամանակվա միջազգային քաղաքական միջավայրի հակասական բնույթը․ եվրոպական պետությունները մի կողմից կարևորում էին տարածաշրջանի էներգետիկ և աշխարհաքաղաքական նշանակությունը, իսկ մյուս կողմից ստիպված էին արձագանքել ռազմական գործողությունների և բնակչության տեղահանության հետևանքներին։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը կարելի է դիտարկել որպես 2023 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի ճգնաժամի ժամանակ գերմանական հասարակական և քաղաքական միջավայրում հայ համայնքի արձագանքի վավերագրական նկարագրություն։ Այն ուշադրություն է դարձնում բողոքի շարժման պատճառներին, հայ համայնքի անվտանգության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մտահոգություններին, միջազգային դիտորդության պահանջին և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ժամանակակից հայոց պատմությամբ, Արցախյան հակամարտությամբ, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններով, հայ սփյուռքի գործունեությամբ, ինչպես նաև Գերմանիայի արտաքին քաղաքականությամբ և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Updated: 2026-09-16
Unsere schlimmsten Befürchtungen wurden wahr“: Berliner Armenier protestieren gegen Angriff Aserbaidschans

Free

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Read more