Բորոզան, Վարդան Ռաֆաիլի

Բորոզան, Վարդան Ռաֆաիլի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Medicine

Роль эндовидеохирургии в комплексном лечении больных с холедохолитиазом

Աշխատությունը նվիրված է ընդհանուր լեղածորանում քարերի առկայությամբ հիվանդների համալիր բուժման համակարգում էնդովիդեովիրաբուժական մոտեցումների դերի և կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նվազ ինվազիվ վիրաբուժական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորություններն են՝ հիվանդության ախտորոշման, բուժական մարտավարության ընտրության և բուժման արդյունքների բարելավման տեսանկյունից։ Խոլեդոխոլիթիազը դիտարկվում է լեղուղիների հիվանդությունների շրջանակում՝ հաշվի առնելով լեղու բնականոն արտահոսքի խանգարման և դրա հետ կապված հնարավոր բարդությունների կլինիկական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդների կլինիկական առանձնահատկությունները, ախտորոշիչ տվյալները, հիվանդության տարբեր ձևերը և ուղեկցող լեղապարկային կամ լեղուղիների փոփոխությունները՝ դրանց հիման վրա գնահատելով բուժման տարբեր մոտեցումների ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել էնդոսկոպիկ և լապարոսկոպիկ տեխնոլոգիաների համակցված կիրառման տեղին՝ որպես համալիր բուժման բաղադրիչների։ Կարևորվում է բուժական տարբեր ռազմավարությունների արդյունքների համեմատությունը՝ գնահատելով միջամտությունների արդյունավետությունը, հիվանդանոցային բուժման ընթացքը, վերականգնման առանձնահատկությունները և հետագա կլինիկական արդյունքները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժման փուլային և համակցված կազմակերպման հարցերին՝ պարզաբանելով տարբեր մասնագիտական մոտեցումների փոխլրացնող նշանակությունը։ Էնդովիդեովիրաբուժության կիրառումը դիտարկվում է ժամանակակից նվազ ինվազիվ վիրաբուժության զարգացման համատեքստում, որտեղ նպատակ է դրվում հնարավորինս նվազեցնել վիրաբուժական վնասվածքը՝ պահպանելով բուժման անհրաժեշտ արդյունավետությունը։ Միաժամանակ կարող են գնահատվել այս մոտեցումների սահմանափակումները և այն կլինիկական իրավիճակները, որոնց դեպքում բուժական մարտավարությունը պահանջում է անհատականացված ընտրություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև հետվիրահատական շրջանի և հիվանդների հետագա վիճակի ուսումնասիրությունը՝ բուժման ընդհանուր արդյունավետության վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ընդհանուր վիրաբուժության, լեղուղիների հիվանդությունների, էնդոսկոպիայի և նվազ ինվազիվ վիրաբուժության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել էնդովիդեովիրաբուժական տեխնոլոգիաների տեղը խոլեդոխոլիթիազով հիվանդների համալիր բուժման համակարգում։

Updated: 2026-09-27
Роль эндовидеохирургии в комплексном лечении больных с холедохолитиазом

Free

Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more