Այս աշխատությունը նվիրված է Անիի կարասների դեկորատիվ հարդարանքի, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է միջնադարյան Անիում կիրառված խեցեգործական ավանդույթներին՝ վերլուծելով կարասների արտաքին ձևավորումը, զարդանախշային համակարգերը, կիրառված մոտիվները և դրանց խորհրդանշական բովանդակությունը։ Գրքում ուսումնասիրվում են բուսական, երկրաչափական և երբեմն նաև պատկերային տարրերի կիրառման առանձնահատկությունները, դրանց կապը ժամանակաշրջանի գեղարվեստական ճաշակի, արհեստագործական հմտությունների և տարածաշրջանային մշակութային ազդեցությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կարասների արտադրության տեխնոլոգիական կողմերին, օգտագործված նյութերին և հարդարման մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել Անիի խեցեգործական արվեստի զարգացման մակարդակը։ Աշխատությունը նաև լուսաբանում է կարասների գործնական և կենցաղային նշանակությունը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես տնտեսական օգտագործման առարկաներ, այլև որպես գեղարվեստական մշակույթի արժեքավոր վկայություններ։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է միջնադարյան հայկական կիրառական արվեստի, հնագիտության և նյութական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և հետաքրքրված ընթերցողների համար։
