Դավթյան, Արգինա Միքայելի

Դավթյան, Արգինա Միքայելի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

ԶԼՄ-ների դերը հասարակական-քաղաքակա կարծիքի ձևավորման գործընթացներում

Աշխատանքը նվիրված է զանգվածային լրատվամիջոցների ազդեցության ուսումնասիրությանը հասարակական-քաղաքական կարծիքի ձևավորման, փոփոխության և տարածման գործընթացներում։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ԶԼՄ-ները հասարակության տարբեր խմբերի միջև տեղեկատվության փոխանցման կարևորագույն միջավայր են և կարող են էական ազդեցություն ունենալ քաղաքացիների կողմից քաղաքական իրադարձությունների, պետական քաղաքականության, հասարակական խնդիրների և քաղաքական դերակատարների ընկալման վրա։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել, թե ինչպես է տեղեկատվության ընտրությունը, թեմաների առաջնահերթության սահմանումը, իրադարձությունների մեկնաբանությունը և դրանց ներկայացման ձևը ազդում լսարանի ուշադրության և կարծիքների ձևավորման վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ լրատվամիջոցները ոչ միայն տեղեկություն են հաղորդում արդեն տեղի ունեցած իրադարձությունների վերաբերյալ, այլև մասնակցում են հանրային օրակարգի ձևավորմանը՝ որոշ խնդիրներ դարձնելով հասարակական քննարկման կենտրոնական թեմա, իսկ մյուսներին տալով համեմատաբար նվազ տեսանելիություն։ Այս գործընթացի ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է նաև մեդիայի կողմից կիրառվող լեզվական, տեսողական և հռետորական միջոցների վերլուծությունը, քանի որ նույն իրադարձությունը տարբեր ձևերով ներկայացնելու դեպքում կարող են ձևավորվել դրա տարբեր ընկալումներ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել քաղաքական նորությունների, վերլուծական հաղորդումների, հարցազրույցների, մեկնաբանությունների և այլ մեդիա ձևաչափերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հասարակության տարբեր խմբերի վրա։ Հասարակական-քաղաքական կարծիքի ձևավորման մեջ կարևոր դեր կարող են ունենալ նաև մեդիայի և քաղաքական իշխանության, կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների ու այլ ազդեցիկ դերակատարների փոխհարաբերությունները։ Այս տեսանկյունից հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տեղեկատվության քաղաքականացման, քարոզչության, կողմնակալ լուսաբանման, կարծիքի մանիպուլացման և տեղեկատվական օրակարգի վերահսկման խնդիրներին։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել լրատվամիջոցների հակադիր գործառույթը՝ որպես հանրային վերահսկողության, բազմակարծության և քաղաքական հաշվետվողականության ապահովման միջոց։ Ազատ և բազմազան մեդիա միջավայրը կարող է քաղաքացիներին հնարավորություն տալ ստանալ տարբեր տեսակետներ, համադրել տեղեկությունները և ձևավորել սեփական դիրքորոշումը, մինչդեռ տեղեկատվական սահմանափակումները կամ միակողմանի լուսաբանումը կարող են նեղացնել հանրային քննարկման շրջանակը։ Հետազոտության արդիականությունը մեծանում է թվային մեդիայի և սոցիալական ցանցերի տարածման պայմաններում, քանի որ տեղեկատվության ստեղծման և տարածման գործընթացն այլևս չի սահմանափակվում ավանդական լրատվական կառույցներով։ Թվային հարթակները արագացնում են տեղեկատվության շրջանառությունը, հնարավորություն են տալիս օգտատերերին անմիջականորեն մասնակցել հանրային քննարկումներին, սակայն միաժամանակ ստեղծում են ապատեղեկատվության, կեղծ տեղեկությունների, տեղեկատվական բևեռացման և ալգորիթմական «տեղեկատվական փուչիկների» առաջացման ռիսկեր։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև լսարանի դերը՝ որպես ոչ թե պարզապես տեղեկատվություն սպառող, այլ տեղեկատվություն մեկնաբանող, վերարտադրող և տարածող ակտիվ մասնակից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասարակական կարծիքի ձևավորումը դիտարկել որպես փոխազդեցության գործընթաց, որտեղ մեդիայի հաղորդագրությունները, քաղաքական դերակատարների գործունեությունը և քաղաքացիների արձագանքները մշտապես ազդում են միմյանց վրա։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ մեդիայի ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել մեդիագրագիտության զարգացմանը, տեղեկատվության քննադատական ընկալմանը և հասարակության՝ մանիպուլյատիվ կամ ապատեղեկատվական բովանդակությունը տարբերակելու կարողության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ԶԼՄ-ները դիտարկում է որպես հասարակական-քաղաքական կյանքի կարևոր ինստիտուտ, որը միաժամանակ կատարում է տեղեկատվական, հաղորդակցական, վերահսկողական և օրակարգ ձևավորող գործառույթներ և կարող է նշանակալիորեն ազդել հասարակության քաղաքական գիտակցության, դիրքորոշումների ու հանրային քննարկումների ուղղությունների վրա։

Updated: 2026-09-07
ԶԼՄ-ների դերը հասարակական-քաղաքակա կարծիքի ձևավորման գործընթացներում

Free

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more