Джабер Хасан Мохаммед

Джабер Хасан Мохаммед

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

ԱՄՆ-ի մերձավորարևելյան քաղաքականությունը և լիբանանյան ճգնաժամը 1970-ական թվականներին

Աշխատությունը նվիրված է 1970-ական թվականների Մերձավոր Արևելքում Միացյալ Նահանգների արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Լիբանանի քաղաքական ճգնաժամին և դրա տարածաշրջանային ու միջազգային նշանակությանը։ Ներկայացվում են ամերիկյան վարչակազմի ռազմավարական նպատակները, քաղաքական առաջնահերթություններն ու դիվանագիտական մոտեցումները Մերձավոր Արևելքում, որտեղ տարածաշրջանային հակամարտությունները, արաբա-իսրայելական հարաբերությունները, մեծ տերությունների մրցակցությունը և ներքաղաքական անկայունությունը ձևավորում էին բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայր։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում Լիբանանին՝ որպես տարածաշրջանի քաղաքականապես զգայուն և ռազմավարական նշանակություն ունեցող պետության, որի ներքին հակասությունները սերտորեն կապված էին արտաքին ուժերի շահերի և Մերձավոր Արևելքում ընթացող քաղաքական զարգացումների հետ։ Քննարկման կարևոր ուղղություններից են լիբանանյան քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունները, հասարակական և կրոնադավանական համայնքների միջև առկա հակասությունները, պետական կառավարման ճգնաժամը, ներքին քաղաքական ուժերի հարաբերակցությունը և արտաքին միջամտության ազդեցությունը երկրի կայունության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային շահերը, անվտանգության նկատառումները, դիվանագիտական հաշվարկներն ու ռազմաքաղաքական մոտեցումները փոխկապակցվում Լիբանանում ծավալվող իրադարձությունների հետ։ Կարևորվում է նաև Լիբանանի ճգնաժամի ազդեցությունը արաբական աշխարհի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության և միջազգային հարաբերությունների զարգացման վրա։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի Սառը պատերազմի պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ 1970-ական թվականներին Մերձավոր Արևելքը դարձել էր գերտերությունների աշխարհաքաղաքական մրցակցության կարևոր կենտրոն, իսկ Լիբանանի ներքին անկայունությունը վերածվել էր տարածաշրջանային և միջազգային շահերի բախման արտահայտություններից մեկի։ Աշխատանքի գիտաճանաչողական արժեքը պայմանավորված է ամերիկյան արտաքին քաղաքականության և լիբանանյան ճգնաժամի փոխադարձ կապերի ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև տարածաշրջանային հակամարտությունների ձևավորման, զարգացման և միջազգային միջամտության մեխանիզմների ընկալման հնարավորությամբ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմությամբ, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականությամբ, Լիբանանի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով և Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանի աշխարհաքաղաքական գործընթացներով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Updated: 2026-11-20
ԱՄՆ-ի մերձավորարևելյան քաղաքականությունը և լիբանանյան ճգնաժամը 1970-ական թվականներին

Free

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more