Дживелегов, Алексей Карпович, 1875-1952

Дживелегов, Алексей Карпович, 1875-1952

Alexey Dzhivelegov

menu_book Wikipedia: Հայերեն Русский

1875 թ․ – 1952 թ․ menu_book View materials
Ալեքսեյ Ջիվելեգովը (1875-1952) հայազգի ռուս պատմաբան, արվեստաբան, հրապարակախոս և թարգմանիչ էր։ Ծնվել է Նոր Նախիջևանում (այժմ՝ Դոնի Ռոստովի մաս), սովորել է Մոսկվայի համալսարանում, հետագայում դասավանդել է Մոսկվայի պետական համալսարանում և այլ բուհերում։ Հայտնի է իտալական Վերածննդի և թատրոնի պատմությանը նվիրված աշխատություններով, գրել է Դանթեի, Լեոնարդո դա Վինչիի և Միքելանջելոյի կենսագրությունները։ Հայկական հարցին է անդրադարձել «Հայերը Ռուսաստանում» (1906) և «Թուրքական Հայաստանի ապագան» (1911) գրքերում։ 1945 թվականին ընտրվել է Հայկական ՍՍՀ գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։

Books by this author (3)

Online

History

Будущее Турецкой Армении

Այս աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության կազմում գտնվող հայկական բնակավայրերի քաղաքական, պատմական և հասարակական հեռանկարների վերլուծությանը՝ անդրադառնալով տարածաշրջանի ապագայի վերաբերյալ տարբեր մոտեցումներին և առաջարկվող լուծումներին։ Գրքում քննարկվում են հայկական հարցի ձևավորման պատմական նախադրյալները, միջազգային քաղաքականության ազդեցությունը, մեծ տերությունների դիրքորոշումները և տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական զարգացումները, որոնք պայմանավորել են հայկական բնակչության ճակատագրի վերաբերյալ քննարկումները։ Հեղինակը ներկայացնում է ժամանակի քաղաքական իրողությունների, ազգային ինքնորոշման գաղափարների, վարչական հնարավոր փոփոխությունների և հասարակական գործընթացների վերլուծություն՝ հիմնվելով պատմական փաստերի, քաղաքական գնահատականների և հրապարակախոսական դիտարկումների վրա։ Աշխատությունն արտացոլում է իր ժամանակաշրջանի քաղաքական մտքի առանձնահատկությունները և արժեքավոր աղբյուր է տարածաշրջանային պատմության, միջազգային հարաբերությունների և հայկական հարցի ուսումնասիրման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, ուսանողներին և բոլոր այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմությամբ, Օսմանյան կայսրության քաղաքականությամբ և Հարավային Կովկասի պատմաքաղաքական զարգացումներով։

Updated: 2026-09-07
Будущее Турецкой Армении

Free

Online

History

Армяне в России

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսաստանում հայերի պատմական ներկայության, համայնքային կյանքի և հասարակական-մշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայ-ռուսական պատմական կապերն են, Ռուսաստանի տարբեր շրջաններում հայկական բնակչության ձևավորումն ու տարածումը, ինչպես նաև այն քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ զարգացել է հայ համայնքների կյանքը։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակաշրջաններ՝ անդրադառնալով Ռուսաստանի տարածքում հայերի վաղ ներկայությանը, միջնադարյան և նոր ժամանակների գաղթերին, կայսերական շրջանի ժողովրդագրական գործընթացներին և հետագա համայնքային զարգացումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքների ձևավորման պատճառներին, որոնց թվում կարևոր դեր են ունեցել առևտրական կապերը, տնտեսական հնարավորությունները, քաղաքական իրադարձությունները, պատերազմները, բնակչության տեղաշարժերը և տարածաշրջանային փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Ռուսաստանի քաղաքներում և այլ բնակավայրերում հայկական համայնքների հասարակական կազմակերպվածությունը։ Ներկայացվում են եկեղեցական, կրթական, բարեգործական և մշակութային հաստատությունների ձևավորման գործընթացները, որոնք նպաստել են համայնքային ինքնության պահպանմանը և սերունդների միջև մշակութային կապի շարունակականությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի հայկական եկեղեցու գործունեությունը, որը տարբեր պատմական փուլերում հանդես է եկել որպես հոգևոր կենտրոն և համայնքային կյանքի կազմակերպման կարևոր հենարան։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Ռուսաստանում հայերի տնտեսական գործունեությանը։ Հայ վաճառականները, արհեստավորները, ձեռնարկատերերը և մասնագետները տարբեր ժամանակաշրջաններում մասնակցել են քաղաքային տնտեսական կյանքի զարգացմանը՝ ներգրավվելով առևտրի, արտադրության, ֆինանսների և այլ ոլորտներում։ Նրանց գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու հայ համայնքների սոցիալ-տնտեսական դերը և ռուսական հասարակության հետ նրանց փոխհարաբերությունների բնույթը։ Կարևոր ուղղություն է նաև կրթության և մշակույթի զարգացումը։ Հայկական դպրոցների, տպագրության, մամուլի, գրականության, արվեստի և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը նպաստել է ազգային ինքնության պահպանմանը՝ միաժամանակ ստեղծելով ռուսական մշակութային միջավայրի հետ փոխազդեցության պայմաններ։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել նաև երկլեզվության, մշակութային փոխներթափանցման և ինքնության պահպանման խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են Ռուսաստանի հայերը համադրել իրենց ազգային ավանդույթները բնակության երկրի հասարակական և մշակութային իրականության հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել 19-րդ և 20-րդ դարերի քաղաքական իրադարձություններին, որոնք զգալի ազդեցություն են ունեցել հայկական համայնքների թվաքանակի և տեղաբաշխման վրա։ Տարբեր ժամանակներում Ռուսաստանի տարածքում հայերի թվի աճը կապված է եղել ինչպես բնական ժողովրդագրական գործընթացների, այնպես էլ պատմական իրադարձությունների հետևանքով նոր բնակչության ներհոսքի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայերի հասարակական և քաղաքական մասնակցությանը՝ նրանց ներգրավվածությանը քաղաքային կառավարման, հասարակական շարժումների, գիտության, կրթության և մշակույթի ոլորտներում։ Հայ-ռուսական հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից կարևոր է նաև փոխադարձ ազդեցության խնդիրը։ Հայ համայնքները ոչ միայն պահպանել են սեփական մշակութային առանձնահատկությունները, այլև ակտիվորեն մասնակցել են Ռուսաստանի հասարակական ու մշակութային կյանքին՝ իրենց ներդրումն ունենալով գիտության, գրականության, արվեստի, կրթության և տնտեսական զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել նաև հայկական ինքնության պահպանման ժամանակակից խնդիրները՝ կապված լեզվի, կրոնական կյանքի, ազգային մշակույթի, համայնքային կազմակերպությունների և սերունդների միջև մշակութային ժառանգության փոխանցման հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ռուսաստանում հայերի բազմադարյա ներկայությունը՝ համադրելով պատմական, ժողովրդագրական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային դիտարկումները։ Այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու հայկական համայնքների ձևավորման ու զարգացման հիմնական փուլերը, նրանց հասարակական դերակատարությունը, ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմները և ռուսական միջավայրի հետ փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Թեման արժեքավոր է հայ-ռուսական պատմական կապերի, հայկական սփյուռքի ձևավորման, Ռուսաստանի բազմազգ հասարակության և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Updated: 2026-09-13
Армяне в России

Free

Online

History

Армения и Турция

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Թուրքիայի միջև պատմական, քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ երկու երկրների փոխհարաբերությունները դիտարկելով Հարավային Կովկասի և ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում։ Բովանդակության առանցքում կարող են լինել հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմական նախադրյալները, դրանց զարգացման տարբեր փուլերը, երկկողմ հարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցած իրադարձությունները և հարաբերությունների կարգավորմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պատմական հիշողության և Հայոց ցեղասպանության հարցին, որի վերաբերյալ Հայաստանի և Թուրքիայի պաշտոնական ու հասարակական մոտեցումները պատմականորեն տարբերվել են, ինչպես նաև այդ խնդրի ազդեցությանը երկկողմ քաղաքական հարաբերությունների և հանրային խոսույթի վրա։ Քննության առարկա կարող են դառնալ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման փորձերը, պետական ներկայացուցիչների բանակցությունները, սահմանային հաղորդակցության խնդիրները և տարբեր ժամանակաշրջաններում հարաբերությունների կարգավորման նպատակով առաջադրված մոտեցումները։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրը և Հայաստանի, Թուրքիայի ու հարևան պետությունների շահերի փոխազդեցությունը՝ հաշվի առնելով Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Տնտեսական տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել առևտրային կապերի, տրանսպորտային հաղորդակցության, սահմանային տնտեսական համագործակցության և հնարավոր տարածաշրջանային ծրագրերի նշանակությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն կարող է դարձվել հասարակությունների միջև շփումներին, գիտական և մշակութային համագործակցությանը, քաղաքացիական նախաձեռնություններին և փոխադարձ ընկալումների ձևավորման գործընթացներին։ Պատմագիտական ուսումնասիրության դեպքում կարևոր նշանակություն ունեն տարբեր ծագման աղբյուրների համադրումը և կողմերի պատմական մեկնաբանությունների քննադատական վերլուծությունը՝ փաստաթղթավորված իրադարձությունները քաղաքական գնահատականներից ու հետագա մեկնաբանություններից տարբերակելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային դերակատարների և կազմակերպությունների մասնակցությանը հարաբերությունների կարգավորման տարբեր նախաձեռնություններին՝ դրանք ներկայացնելով համապատասխան ժամանակաշրջանի աշխարհաքաղաքական պայմանների շրջանակում։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հայ-թուրքական հարաբերությունները դիտարկել ոչ թե մեկ առանձին խնդրի, այլ պատմական հիշողության, անվտանգության, դիվանագիտության, տնտեսության և հասարակական կապերի փոխազդեցությամբ ձևավորված բազմաշերտ հարաբերությունների համակարգի տեսանկյունից։ Այն կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի նորագույն պատմության, Թուրքիայի ուսումնասիրությունների, Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների պատմության հետազոտման համար։

Updated: 2026-09-18
Армения и Турция

Free

Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book2 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book4 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more