Գ. Տ. Ա.

Linguistics

Մանկական ընթերցանության և կրթության զարգացմանը նվիրված այս ժողովածուն նախատեսված է հայ երեխաների ընթերցողական հմտությունների ձևավորման, լեզվական կարողությունների զարգացման և նրանց ընդհանուր մտավոր ու բարոյական դաստիարակության համար։ Այն պատկանում է հայ մանկավարժական և ուսումնական գրականության այն կարևոր ուղղությանը, որի նպատակն էր մատաղ սերնդին հասանելի գրավոր նյութերի միջոցով սովորեցնել ճիշտ, գիտակցված և իմաստալից ընթերցանություն, հարստացնել բառապաշարը, զարգացնել խոսքը և խթանել հետաքրքրությունը գիտելիքի նկատմամբ։ Ընթերցարանի՝ որպես ուսումնական գրքի բնույթը ենթադրում է տարբեր բնույթի ընթերցանության նյութերի համակարգված ներկայացում՝ հաշվի առնելով մանկական լսարանի ընկալման առանձնահատկությունները և կրթական պահանջները։ Նման հրատարակություններում ընթերցանությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես տառաճանաչության և լեզվական հմտությունների յուրացման միջոց, այլև որպես երեխայի աշխարհայացքի ընդլայնման, մտածողության զարգացման և հասարակական կյանքի վերաբերյալ նախնական պատկերացումների ձևավորման կարևոր ճանապարհ։ Գրքում ընդգրկված նյութերի միջոցով ընթերցող երեխան կարող է հաղորդակցվել գրական խոսքին, ծանոթանալ հայերենի արտահայտչական հնարավորություններին, սովորել հասկանալ տեքստի իմաստը և տարբերակել հիմնական միտքը երկրորդական տեղեկություններից։ Մանկական ընթերցարանների կարևոր առանձնահատկություններից է լեզվի ուսուցման և դաստիարակչական նպատակների համադրումը. ընթերցանության գործընթացը նպաստում է ոչ միայն բառապաշարի հարստացմանն ու շարահյուսական կառուցվածքների յուրացմանը, այլև ուշադրության, հիշողության, տրամաբանական մտածողության և ինքնուրույն դատողության զարգացմանը։ Այդպիսի գրքերը կարևոր դեր են ունեցել նաև երեխաների մեջ գրքի նկատմամբ հետաքրքրություն ձևավորելու, ընթերցանությունը սովորական կրթական պարտականությունից վերածելու մտավոր զարգացման միջոցի և դպրոցական ուսուցման արդյունավետությունը բարձրացնելու գործում։ Հրատարակության մշակութային նշանակությունը հատկապես ընդգծվում է 19-րդ դարի հայ կրթական կյանքի համատեքստում, երբ հայալեզու ուսումնական գրականության ստեղծումն ու տարածումը կարևոր պայման էին ազգային կրթության ամրապնդման, գրագիտության տարածման և մայրենի լեզվով կրթության հնարավորությունների ընդլայնման համար։ Թիֆլիսը տվյալ ժամանակաշրջանում հայ մշակութային, կրթական և տպագրական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ ստեղծվում ու տարածվում էին դպրոցական գործին, լեզվին, գրականությանը և ազգային ինքնագիտակցության զարգացմանը ծառայող բազմաթիվ հրատարակություններ։ Այս միջավայրում լույս տեսած մանկական ընթերցարանները նպաստում էին կրթական նյութերի հասանելիությանը և ձևավորում էին հայերեն ընթերցանության մշակույթը՝ կապ ստեղծելով դպրոցական ուսուցման, ընտանեկան դաստիարակության և ավելի լայն գրական միջավայրի միջև։ Հեղինակի անվան սկզբնատառերով ներկայացված լինելը ևս մատենագիտական առումով բնորոշ առանձնահատկություն է, որը կարևոր է հրատարակության նույնականացման և հայ հին տպագիր գրքերի նկարագրության համար։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկական գրականության, մանկավարժության և ուսումնական գրքի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս դիտարկելու երեխաների ընթերցանության կազմակերպման սկզբունքները, մայրենի լեզվի ուսուցման պատմական մոտեցումները և կրթական նպատակներով ստեղծված տեքստերի մշակութային դերը։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ գրատպության պատմությամբ, 19-րդ դարի կրթական շարժումներով, մանկական ընթերցանության ավանդույթներով և հայալեզու ուսումնական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Որպես պատմական մանկավարժական հրատարակություն՝ այն կարևորում է այն գաղափարը, որ մայրենի լեզվով ընթերցանությունը երեխայի կրթության, մտածողության ձևավորման և ազգային մշակութային ժառանգության հետ հաղորդակցվելու հիմնարար միջոցներից է։ Do you like this personality?