Խանզադյան, Է. Վ.

Խանզադյան, Է. Վ.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Մեծամոր․ 1965–1966 թվականների պեղումների տվյալների ուսումնասիրություն

Է. Վ. Խանզադյանի, Կ. Հ. Մկրտչյանի և Է. Ս. Պարսամյանի համատեղ աշխատությունը նվիրված է Մեծամորի հնագիտական հուշարձանի ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով պեղումների ընթացքում ձեռք բերված նյութերի և դրանց գիտական վերլուծության վրա։ Մեծամորը Հայաստանի հնագույն բնակատեղիների և հնագիտական կենտրոնների շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի իր բազմաշերտ մշակութային ժառանգությամբ, բնակեցման երկարատև պատմությամբ և հին հասարակությունների տնտեսական ու հոգևոր կյանքի մասին հաղորդած տվյալներով։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածքի բնակեցման տարբեր փուլերի, բնակչության կենսակերպի, արտադրական գործունեության, նյութական մշակույթի և շրջակա միջավայրի օգտագործման եղանակների մասին։ Պեղումների արդյունքում հայտնաբերված բնակելի ու տնտեսական կառույցների մնացորդները, կենցաղային իրերը, խեցեղենը, մետաղյա առարկաները և այլ հնագիտական գտածոներ կարևոր աղբյուրներ են հին հասարակությունների սոցիալական կազմակերպման, արհեստների զարգացման, առևտրատնտեսական կապերի և տեխնոլոգիական գիտելիքների ուսումնասիրման համար։ Մեծամորի պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նաև մետաղագործական գործունեության հետ կապված հնագիտական տվյալներով, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հին Հայաստանի տարածքում մետաղների մշակման ավանդույթները, արտադրական հմտությունների զարգացումը և դրանց կապը հասարակական կյանքի հետ։ Հնագիտական նյութերի համադրական քննությունը կարևոր է նաև ժամանակագրական հարցերի պարզաբանման, մշակութային շերտերի տարբերակման և տարածաշրջանի այլ հուշարձանների հետ կապերի բացահայտման համար։ Աշխատությունը ներկայացնում է հնագիտական դաշտային հետազոտությունների արդյունքները գիտական ուսումնասիրության համատեքստում՝ նպաստելով Մեծամորի հնագույն բնակչության կյանքի ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Այն արժեքավոր է Հայաստանի հին պատմության և հնագիտության ուսումնասիրության համար, քանի որ նյութական գտածոների միջոցով հնարավորություն է տալիս վերակազմելու անցյալի հասարակությունների առօրյան, տնտեսական հարաբերությունները և մշակութային զարգացումները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հնագույն մետաղագործության մասնագետներին, թանգարանային աշխատողներին և Հայաստանի հնագույն քաղաքակրթությունների ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Updated: 2026-10-25
Մեծամոր․ 1965–1966 թվականների պեղումների տվյալների ուսումնասիրություն

Free

Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book16 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more