Конюшевский, Л. К.

Конюшевский, Л. К.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Отчет о геологических изследованиях месторождений медных руд в Зангезурском уезде Елисаветпольской губернии

Աշխատությունը նվիրված է Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառի պղնձահանքերի երկրաբանական ուսումնասիրությունների արդյունքների ներկայացմանը և տարածաշրջանի հանքային պաշարների գնահատմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պղնձի հանքայնացման տարածական բաշխման, հանքաբեր ապարների երկրաբանական կառուցվածքի, հանքային մարմինների տեղադրման պայմանների և դրանց արդյունաբերական նշանակության բացահայտման վրա։ Ներկայացվում են ուսումնասիրված տարածքների երկրաբանական առանձնահատկությունները, ապարների կազմն ու փոխհարաբերությունները, շերտագրական և կառուցվածքային պայմանները, ինչպես նաև հանքայնացման ձևավորման հետ կապված բնական գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պղնձային հանքանյութերի հանդիպման վայրերին, հանքային երակների և այլ հանքաբեր մարմինների տարածմանը, դրանց ձևաբանական բնութագրերին և շրջակա ապարների հետ ունեցած կապերին։ Դաշտային ուսումնասիրությունների շրջանակում կարող են ներկայացվել երկրաբանական դիտարկումների, նմուշառման, հանքային ապարների նկարագրության և տեղանքի հետազոտման արդյունքները, որոնց հիման վրա գնահատվում են առանձին հանքավայրերի և հանքաերևակումների հնարավորությունները։ Կարևորվում են նաև հանքանյութերի որակի, տարածման շարունակականության և արդյունահանման համար նպաստավոր կամ սահմանափակող երկրաբանական պայմանների վերաբերյալ տվյալները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում Զանգեզուրի հանքային հարստությունների ուսումնասիրման մակարդակի, կիրառված երկրաբանական մեթոդների և պղնձի արդյունահանման զարգացման նկատմամբ տնտեսական հետաքրքրության մասին։ Հանքավայրերի նկարագրությունները կարող են ներառել նաև արդեն շահագործվող հանքերի վիճակի, նախկին լեռնային աշխատանքների հետքերի, հանքային տարածքների հասանելիության և հետագա հետախուզական աշխատանքների նպատակահարմարության վերաբերյալ դիտարկումներ։ Հատուկ արժեք ունեն տարածքի երկրաբանական կառուցվածքի վերաբերյալ վաղ շրջանի փաստագրական տվյալները, քանի որ դրանք կարող են համադրվել հետագա երկրաբանական հետազոտությունների արդյունքների հետ և օգտագործվել տարածաշրջանի հանքարդյունաբերության պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նյութն արտացոլում է Ռուսական կայսրության վարչական համակարգում ընդգրկված Զանգեզուրի բնական պաշարների ուսումնասիրման պատմական փուլերից մեկը և կարևոր սկզբնաղբյուր է տարածաշրջանի տնտեսական ու արդյունաբերական պատմության տեսանկյունից։ Երկրաբանական և պատմական տեղեկությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել պղնձի հանքավայրերի նշանակությունը ոչ միայն բնական ռեսուրսների, այլև տեղական տնտեսության և հետագա հանքարդյունաբերական զարգացման համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երկրաբանության, հանքաբանության, օգտակար հանածոների հանքավայրերի ուսումնասիրության, տնտեսական պատմության, պատմական աշխարհագրության և Հայաստանի ու Զանգեզուրի հանքարդյունաբերության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Updated: 2026-09-17
Отчет о геологических изследованиях месторождений медных руд в Зангезурском уезде Елисаветпольской губернии

Free

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book7 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book4 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more