Մարտիկյան, Ե.

Մարտիկյան, Ե.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Culture

Փանոս Թերլեմեզյան

Գիրքը նվիրված է հայ կերպարվեստի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի՝ Փանոս Պողոսի Թերլեմեզյանի կյանքին, ստեղծագործական ուղուն, գեղարվեստական ժառանգությանը և ազգային մշակույթի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է արվեստագետի կենսագրության կարևոր փուլերը՝ մանկությունն ու պատանեկությունը պատմական իրադարձություններով հարուստ Վանում, գեղարվեստական կրթության որոնումները, մասնագիտական կայացման ընթացքը, ստեղծագործական գործունեությունը տարբեր երկրներում, ինչպես նաև հայրենիքի հետ նրա հոգևոր ու մշակութային կապը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական և հասարակական հանգամանքներին, որոնք ձևավորել են նկարչի աշխարհայացքը, ազգային ինքնագիտակցությունը և արվեստի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Թերլեմեզյանի ստեղծագործական կյանքը սերտորեն կապված էր հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի, ազգային ազատագրական ձգտումների և մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրների հետ։ Նրա կյանքի ուղին ներկայացվում է ոչ միայն որպես անհատ արվեստագետի մասնագիտական առաջընթաց, այլև որպես մի ամբողջ ժամանակաշրջանի հայ մտավորականի ու ստեղծագործողի կենսագրություն, որի գործունեությունը ծավալվել է հասարակական, քաղաքական և մշակութային բարդ իրադարձությունների պայմաններում։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նկարչի գեղարվեստական մտածողության, ստեղծագործական սկզբունքների և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Թերլեմեզյանը հայ ռեալիստական գեղանկարչության խոշորագույն ներկայացուցիչներից է, որի արվեստում իրականության անմիջական դիտարկումը, բնության նկատմամբ խոր զգացողությունը, մարդկային կերպարի հոգեբանական ընկալումը և ազգային միջավայրի գեղարվեստական վերարտադրությունը միավորվում են ինքնատիպ արտահայտչական համակարգում։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունն ընդգրկում է բնանկարներ, դիմանկարներ, թեմատիկ պատկերներ և նատյուրմորտներ, որոնց շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի բնանկարի ժանրը։ Նկարչի բնանկարներում բնությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես տեսանելի միջավայր, այլև որպես ազգային հիշողության, հայրենի հողի հետ կապի, հոգևոր ապրումների և գեղագիտական զգացողությունների արտահայտման միջոց։ Վանի ու հայկական պատմական միջավայրի պատկերները, Հայաստանի բնաշխարհի տեսարանները, լեռնային տարածքների, վանքերի, ջրերի և բնակավայրերի գեղարվեստական մեկնաբանությունները բացահայտում են նրա ստեղծագործական հայացքի քնարականությունն ու ռեալիստական համոզչությունը։ Գեղանկարչի գունային մտածողությանը բնորոշ են երանգների նուրբ հարաբերակցությունը, բնական լուսավորության զգացողությունը, գունային ներդաշնակությունը և պատկերվող միջավայրի տրամադրությունը փոխանցելու կարողությունը։ Դիմանկարներում կարևոր նշանակություն ունեն անհատի բնավորության, ներաշխարհի և հոգեբանական առանձնահատկությունների բացահայտումը, իսկ թեմատիկ աշխատանքներում արտահայտվում են նկարչի հետաքրքրությունները շրջապատող իրականության, պատմական միջավայրի և մարդկային կյանքի նկատմամբ։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև նրա ստեղծագործական ձևավորման և մասնագիտական կատարելագործման ընթացքին, եվրոպական գեղարվեստական կրթության ազդեցությանը, տարբեր մշակութային միջավայրերում ապրելու և աշխատելու փորձին, ինչպես նաև միջազգային ցուցահանդեսներին մասնակցությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նրա հասարակական և կազմակերպչական գործունեությունը, քանի որ Թերլեմեզյանը կարևոր դեր է ունեցել հայ արվեստագետների համախմբման, ազգային գեղարվեստական կյանքի կազմակերպման և հայ կերպարվեստի ներկայացման գործում։ Նրա մասնակցությունը Վանի ազատագրական շարժմանը, հայ արվեստագետների միությունների ստեղծմանն ու մշակութային նախաձեռնություններին վկայում է, որ արվեստագետի գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն ստեղծագործական աշխատանքով, այլ ներառում էր նաև ազգային հասարակական կյանքի ակտիվ մասնակցություն։ 1928 թվականին Հայաստան վերադառնալուց հետո նրա ստեղծագործական գործունեությունը նոր կապ ստացավ հայրենի մշակութային իրականության հետ, իսկ հայկական բնաշխարհի պատկերումը դարձավ նրա արվեստի կարևոր ուղղություններից մեկը։ Հեղինակը ներկայացնում է Թերլեմեզյանի տեղը հայ գեղանկարչության պատմության մեջ՝ ընդգծելով նրա ազդեցությունը ռեալիստական բնանկարի զարգացման, ազգային գեղարվեստական ավանդույթների հարստացման և հայ կերպարվեստի մասնագիտական մակարդակի բարձրացման գործում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ հնարավորություն է տալիս դիտարկել նկարչի ստեղծագործական ժառանգությունը XIX դարի վերջի և XX դարի առաջին կեսի հայ մշակութային կյանքի ընդհանուր զարգացումների համատեքստում՝ բացահայտելով ազգային և եվրոպական գեղարվեստական մտածողությունների փոխազդեցությունը։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է հայ կերպարվեստի պատմությամբ, գեղանկարչությամբ, կենսագրական ուսումնասիրություններով և ազգային մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն նպաստում է Փանոս Թերլեմեզյանի կյանքի ու գործունեության ամբողջական ընկալմանը, նրա գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների բացահայտմանը և հայ ռեալիստական գեղանկարչության զարգացման պատմական ընթացքի ավելի խոր ըմբռնմանը՝ միաժամանակ ընդգծելով արվեստագետի նշանակությունը հայ ազգային մշակույթի պահպանման, հարստացման և համաշխարհային արվեստի շրջանակում ներկայացման գործում։

Updated: 2026-11-18
Փանոս Թերլեմեզյան

Free

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Read more