Մնացականյան, Լուսինե Սարգսի

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործության և XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով հեղինակի գրական մտածողության, թեմատիկ հետաքրքրությունների և գեղարվեստական մեթոդների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է Գրինը իր վեպերում ներկայացնում հասարակական իրականությունը, սոցիալական անհավասարությունը, քաղաքական հակասությունները, բարոյական ճգնաժամերը և անհատի պայքարը իրեն շրջապատող աշխարհի պայմաններում։ Նրա ստեղծագործությունները հնարավորություն են տալիս սոցիալական վեպի ավանդույթը դիտարկել ոչ միայն հասարակական հարաբերությունների արտաքին պատկերման, այլև մարդու ներքին աշխարհի և բարոյական ընտրության տեսանկյունից։ Գրինի գրական աշխարհում հասարակությունը հաճախ ներկայացվում է որպես բարդ և հակասական համակարգ, որտեղ անհատը ստիպված է գոյատևել քաղաքական, տնտեսական և բարոյական ճնշումների պայմաններում։ Նրա հերոսները սովորաբար հեռու են միանշանակությունից․ նրանք կարող են լինել խոցելի, կասկածող, մեղավոր, վախեցած կամ բարոյապես երկիմաստ, սակայն հենց այդ հատկանիշներն են նրանց դարձնում հոգեբանորեն համոզիչ։ Հեղինակի համար կարևոր է ոչ միայն այն, թե ինչպիսի հասարակության մեջ է ապրում մարդը, այլև այն, թե ինչպես են այդ պայմաններն ազդում նրա արժեքների, որոշումների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական իրականության և անհատի ներաշխարհի փոխկապակցվածությանը։ Գրինի վեպերում քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունները հաճախ դառնում են հերոսների անձնական ճակատագրերի կարևոր գործոններ։ Պատերազմները, հեղափոխական գործընթացները, աղքատությունը, գաղութատիրական հարաբերությունները, իշխանության պայքարը և հասարակական անարդարությունը ներկայացվում են այնպիսի իրավիճակներում, որտեղ անհատը ստիպված է որոշում կայացնել՝ երբեմն չունենալով բարոյապես անվիճելի տարբերակ։ Այդ պատճառով սոցիալական խնդիրը միահյուսվում է էթիկական խնդրին։ Գրինի ստեղծագործության կարևոր առանձնահատկություններից է բարու և չարի պարզ բաժանման մերժումը։ Նրա հերոսների գործողությունները հաճախ չեն տեղավորվում բարոյական գնահատականի մեկ հստակ շրջանակում։ Մարդը կարող է սխալվել՝ առաջնորդվելով բարի նպատակներով, կամ կատարել բարոյականորեն կասկածելի քայլ՝ փորձելով պաշտպանել մեկ ուրիշին։ Այս երկիմաստությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու պատասխանատվության, մեղքի, խղճի, հավատքի և ներման խնդիրները։ Այս առումով սոցիալական վեպը նրա մոտ ձեռք է բերում փիլիսոփայական և հոգեբանական խորություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև կրոնական և բարոյական գաղափարների դերին։ Գրինի ստեղծագործություններում մարդու և Աստծո հարաբերության, հավատքի ու կասկածի, մեղքի ու ներման թեմաները հաճախ կապված են սոցիալական իրականության հետ։ Հերոսների հոգևոր ճգնաժամը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն անձնական խնդիրներով, այլև հասարակության անարդար կառուցվածքով, բռնությամբ կամ պատմական իրադարձություններով։ Այդ պատճառով հեղինակի աշխարհընկալման մեջ սոցիալական և հոգևոր խնդիրները հաճախ գոյություն ունեն նույն հարթության վրա։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման ընդհանուր գործընթացին։ Այս գրական ուղղության մեջ կարևոր են հասարակության տարբեր շերտերի պատկերումը, դասակարգային հարաբերությունների քննադատությունը, քաղաքային կյանքի հակասությունները, աղքատության և սոցիալական անարդարության թեմաները, ինչպես նաև անհատի և հասարակական համակարգի բախումը։ Գրինը շարունակում է այդ ավանդույթը, սակայն այն ընդլայնում է՝ միավորելով սոցիալական վերլուծությունը քրեական, քաղաքական, հոգեբանական և բարոյափիլիսոփայական տարրերի հետ։ Նրա վեպերի լարված սյուժեները և դրամատիկական իրավիճակները միաժամանակ ծառայում են հասարակական իրականության բացահայտմանը։ Հատկանշական է նաև Գրինի պատկերած միջավայրերի բազմազանությունը։ Նրա ստեղծագործություններում գործողությունների տարածքը կարող է տեղափոխվել տարբեր երկրներ և մշակութային միջավայրեր, ինչը հնարավորություն է տալիս սոցիալական խնդիրները ներկայացնել ավելի լայն՝ միջազգային համատեքստում։ Գաղութատիրության, քաղաքական ճնշումների, բռնության և տնտեսական անհավասարության թեմաները նրա վեպերում հաճախ դառնում են ոչ միայն տվյալ հասարակության, այլև ժամանակակից աշխարհի ընդհանուր խնդիրների արտահայտություն։ Այսպիսով, հեղինակի սոցիալական վեպը դուրս է գալիս զուտ ազգային սահմաններից։ Գրինի գեղարվեստական մեթոդի կարևոր կողմերից է նաև սյուժեի դինամիկությունը։ Լարված իրավիճակները, վտանգի մշտական զգացումը, անորոշությունը և անսպասելի շրջադարձերը ընթերցողին ներգրավում են գործողության մեջ, սակայն այդ արկածային կամ թրիլլերային տարրերի ներքո պահպանվում է հասարակական և բարոյական խնդիրների քննությունը։ Արտաքին գործողությունը դառնում է մարդու ներքին հակասությունները բացահայտելու միջոց։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման մեջ։ Նրա գրականությունը միավորում է հասարակական իրականության սուր դիտարկումը, հոգեբանական խորությունը, բարոյական երկիմաստությունը և փիլիսոփայական հարցադրումները։ Գրինը սոցիալական խնդիրները ներկայացնում է ոչ միայն որպես արտաքին պայմաններ, այլև որպես ուժեր, որոնք ներթափանցում են մարդու գիտակցության և անձնական հարաբերությունների մեջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել անգլիական գրականությամբ, XX դարի վեպի պատմությամբ, սոցիալական գրականությամբ և Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով հասկանալ նրա դերը անգլիական վիպական ավանդույթի զարգացման և սոցիալական թեմատիկայի նոր գեղարվեստական մեկնաբանության մեջ։