Նազարյան, Գևորգ Պարգևի

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Փարիզի խաղաղության վեհաժողովի ընթացքում «Միացյալ Հայաստանի» վերաբերյալ հայկական, ամերիկյան և բրիտանական նախագծերի ուսումնասիրությանը և դրանց շուրջ ծավալված քաղաքական ու դիվանագիտական զարգացումների վերլուծությանը։ Աշխատության կենտրոնում Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված միջազգային նոր իրադրությունն է, որի պայմաններում հայկական քաղաքական շրջանակները ձգտում էին միջազգային դիվանագիտության օրակարգում առաջ մղել հայկական պետականության վերականգնման և տարածքային միավորման հարցը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են հայկական կողմի քաղաքական պատկերացումները, պահանջներն ու դիվանագիտական նախաձեռնությունները, ինչպես նաև Միացյալ Նահանգների և Մեծ Բրիտանիայի մոտեցումները տարածաշրջանի ապագա քաղաքական ու տարածքային կարգավորման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես էին տարբեր կողմերի նախագծերը ձևավորվում իրենց արտաքին քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային հաշվարկների և միջազգային հարաբերությունների տվյալ ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունների ազդեցությամբ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Փարիզի խաղաղության վեհաժողովում հայկական պատվիրակությունների գործունեությունը, ներկայացված պահանջները, դիվանագիտական բանակցությունները և միջազգային աջակցություն ստանալու ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Քննության են առնվում նաև ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական շրջանակների դիրքորոշումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև հայկական հարցի նկատմամբ նրանց վերաբերմունքի փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի սահմանների, տարածքային կազմի, պետական կարգավիճակի և հնարավոր միջազգային հովանավորության վերաբերյալ քննարկումներին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև տարածաշրջանում գործող այլ պետությունների և քաղաքական ուժերի շահերին, որոնք էական ազդեցություն էին ունենում հայկական նախագծերի իրականացման հնարավորությունների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու միջազգային դիվանագիտական գործընթացների շրջանակում ձևավորված տարբեր ծրագրեր չվերածվեցին միասնական և կայուն քաղաքական լուծման, և ինչ ներքին ու արտաքին գործոններ սահմանափակեցին դրանց իրականացման հնարավորությունները։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Հայաստանի առաջին հանրապետության և հայկական դիվանագիտության պատմության, այլև Առաջին աշխարհամարտից հետո Մերձավոր Արևելքի և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների զարգացման գործընթացները հասկանալու համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության պատմության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և 20-րդ դարի սկզբի հայկական հարցով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։