Немчинов, Виктор Михайлович

Немчинов, Виктор Михайлович

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Economics

Ազատագրված երկրների տնտեսական զարգացման կառավարման հիմնախնդիրները (մեթոդաբանական ասպեկտներ)

Աշխատությունը նվիրված է ազատագրված և նախկինում գաղութային կախվածության մեջ գտնված երկրների տնտեսական զարգացման կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այդ գործընթացի մեթոդաբանական կողմերին, տնտեսական քաղաքականության մշակման սկզբունքներին և զարգացման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորմանը։ Դրանում կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե ինչպես կարող են քաղաքական և տնտեսական ինքնուրույնություն ձեռք բերած պետությունները կազմակերպել իրենց ազգային տնտեսության զարգացումը, հաղթահարել պատմականորեն ձևավորված կառուցվածքային սահմանափակումները և ստեղծել կայուն տնտեսական համակարգեր՝ համապատասխանեցնելով զարգացման ռազմավարությունը սեփական սոցիալ-տնտեսական պայմաններին ու ազգային առաջնահերթություններին։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է տնտեսական զարգացման կառավարման տեսական և գործնական մոտեցումների ուսումնասիրությունը, քանի որ նման երկրների համար տնտեսական առաջընթացը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրական ներուժի ընդլայնմամբ, այլև պետական կառավարման համակարգի արդյունավետությամբ, տնտեսական ռեսուրսների նպատակային օգտագործմամբ, զարգացման առաջնահերթությունների ճիշտ սահմանմամբ և հասարակական տարբեր ոլորտների միջև փոխկապակցվածության ապահովմամբ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տնտեսական զարգացման գործընթացների մեթոդաբանական վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տնտեսական քաղաքականության մշակման ընդհանուր օրինաչափությունները, գնահատել զարգացման տարբեր ուղիների արդյունավետությունը և ձևավորել տվյալ երկրի պատմական, քաղաքական ու տնտեսական առանձնահատկություններին համապատասխան կառավարման սկզբունքներ։ Կարևոր քննարկման առարկա են դառնում պետության դերը ազգային տնտեսության կազմակերպման գործում, տնտեսական պլանավորման և կառավարման գործիքների կիրառումը, արտադրական ոլորտների զարգացման խթանումը, ներքին տնտեսական հնարավորությունների համադրումը արտաքին տնտեսական հարաբերությունների հետ, ինչպես նաև տնտեսական ինքնուրույնության և միջազգային տնտեսական համակարգում արդյունավետ ներգրավվածության միջև հավասարակշռության պահպանումը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև զարգացող երկրների առջև ծառացած այնպիսի հիմնախնդիրների, ինչպիսիք են տնտեսական հետամնացության հաղթահարումը, արտադրության կառուցվածքի կատարելագործումը, ազգային տնտեսության ճյուղային անհամամասնությունների նվազեցումը, ֆինանսական և նյութական միջոցների սահմանափակության պայմաններում զարգացման առաջնահերթությունների որոշումը և պետական տնտեսական քաղաքականության շարունակականության ապահովումը։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից կարևոր է տնտեսական զարգացման գործընթացը դիտարկել որպես փոխկապակցված և բազմագործոն համակարգ, որտեղ տնտեսական, քաղաքական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ պայմանները համատեղ ազդում են զարգացման արդյունքների վրա։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել տնտեսական կառավարման համընդհանուր մոդելների մեխանիկական կիրառությունից և ընդգծել յուրաքանչյուր երկրի առանձնահատկություններին համապատասխան լուծումների մշակման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության գիտական և ճանաչողական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է հետգաղութային և զարգացող պետությունների տնտեսական վերափոխումների կարևորագույն հարցերից մեկին՝ ազգային զարգացման նպատակների և դրանց իրականացման կառավարման մեխանիզմների փոխհարաբերությանը։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև տնտեսական մտքի պատմության և զարգացման տնտեսագիտության ուսումնասիրության համար, քանի որ ազատագրված երկրների տնտեսական փորձը կարևոր նյութ է տրամադրում պետական միջամտության, տնտեսական պլանավորման, զարգացման ռազմավարությունների և ազգային տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ տեսական մոտեցումների գնահատման համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տնտեսագիտության, տնտեսական քաղաքականության, պետական կառավարման և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար՝ նպաստելով զարգացող երկրների տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունների, կառավարման մեթոդների և երկարաժամկետ տնտեսական առաջընթացի ապահովման հիմնախնդիրների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Updated: 2026-11-21
Ազատագրված երկրների տնտեսական զարգացման կառավարման հիմնախնդիրները (մեթոդաբանական ասպեկտներ)

Free

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more