Օձնեցի, Հովհաննես

Religion

Աշխատությունը դավանաբանական և աստվածաբանական երկ է, որը վերաբերում է Հիսուս Քրիստոսի անձի, Բանի մարմնավորման և նրա աստվածային ու մարդկային բնությունների վերաբերյալ քրիստոնեական ուսմունքի հիմնարար հարցերին։ Երկի առանցքում Քրիստոսի մարմնավորման խորհրդի հավատի խոստովանությունն է և այն դավանաբանական դիրքորոշման պաշտպանությունը, որի համաձայն՝ մարմնացած Բանը՝ Հիսուս Քրիստոսը, մեկ է, և նրա աստվածային ու մարդկային իրականությունը պետք է ընկալել Հայ եկեղեցու ավանդական քրիստոսաբանական ուսմունքի շրջանակում։ Վերնագրում արտահայտված հակադրությունը վերաբերում է Քրիստոսի մեջ երկու բնություն դավանելու աստվածաբանական ձևակերպմանը և այն մեկնաբանություններին, որոնք հայ եկեղեցական ավանդության մեջ դիտարկվել են որպես դավանաբանական անհամաձայնության առարկա։ Աշխատությունը պատկանում է քրիստոնեական դավանաբանական գրականության այն շրջանակին, որտեղ Սուրբ Գրքի վկայությունները, եկեղեցու հայրերի ուսմունքները և աստվածաբանական եզրահանգումները ծառայեցվում են հավատի ճշմարտությունների սահմանմանը, բացատրությանն ու պաշտպանությանը։ Նման երկերի համար բնորոշ են ճշգրիտ հասկացությունների կիրառությունը, հակադիր աստվածաբանական դիրքորոշումների քննադատությունը և եկեղեցու դավանանքի հետևողական ներկայացումը։ Հատուկ նշանակություն ունի Բանի մարմնավորման խորհուրդը, որը քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ կապվում է մարդկության փրկության, Քրիստոսի աստվածամարդկային ինքնության և աստվածային փրկագործության իրագործման հետ։ Այս համատեքստում երկը կարևոր նյութ է հայ դավանաբանական մտքի, քրիստոսաբանական վեճերի և Հայ Առաքելական Եկեղեցու աստվածաբանական ինքնության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է եկեղեցական պատմությամբ, հայրաբանական ժառանգությամբ, քրիստոնեական դավանաբանությամբ և հայ աստվածաբանական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու այն գաղափարական հարցերը, որոնց շուրջ ձևավորվել և զարգացել են քրիստոնեական ավանդությունների միջև դավանաբանական տարբերությունները։