Պետրոսյան, Գևորգ Սուրենի

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային միջավայրի վրա ազդող էնդոգեն և էկզոգեն գործոնների բացահայտմանը, համակարգմանը և գնահատմանը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչ պայմաններ են նպաստում կամ խոչընդոտում ներդրումների ներգրավմանը։ Հետազոտության հիմքում ներդրումային միջավայրը որպես փոխկապակցված տնտեսական, քաղաքական, իրավական, սոցիալական և միջազգային գործոնների ամբողջություն դիտարկելու մոտեցումն է։ Ուսումնասիրությունը կարող է տարբերակել ներքին՝ էնդոգեն գործոնները, որոնց վրա երկրի տնտեսական քաղաքականությունն ու պետական կառավարման համակարգը կարող են անմիջականորեն ազդել, և արտաքին՝ էկզոգեն գործոնները, որոնք հիմնականում ձևավորվում են միջազգային ու տարածաշրջանային միջավայրի ազդեցությամբ։ ՀՀ ներդրումային քաղաքականության պաշտոնական մոտեցումը շեշտադրում է ներդրումային հարաբերությունների ազատականացումը, օտարերկրյա ներդրողների նկատմամբ ոչ խտրական վերաբերմունքը և ներդրումների պաշտպանության ապահովումը։ Էնդոգեն գործոնների շարքում կարող են ուսումնասիրվել երկրի տնտեսական աճի տեմպերը, մակրոտնտեսական կայունությունը, հարկային և մաքսային քաղաքականությունը, ֆինանսական համակարգի զարգացվածությունը, օրենսդրական և կարգավորող միջավայրը, ենթակառուցվածքների վիճակը, աշխատուժի որակն ու արժեքը, ներքին շուկայի ծավալը, մրցակցության մակարդակը և պետական աջակցության մեխանիզմները։ ՀՀ ներդրումային միջավայրի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում որպես ներքին գործոններ առանձնացվում են նաև քաղաքական կայունությունը, իրավաօրենսդրական կարգավորումները, ենթակառուցվածքները, մարդկային ռեսուրսները և պետական աջակցության գործիքները։ Էնդոգեն գործոնների կարևոր բաղադրիչ է նաև ներդրողների համար իրավական և ինստիտուցիոնալ պաշտպանվածությունը։ Կանխատեսելի կանոնները, սեփականության իրավունքի պաշտպանությունը, վարչարարության արդյունավետությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը և պետական մարմինների ու մասնավոր հատվածի արդյունավետ համագործակցությունը կարող են էականորեն ազդել ներդրումային որոշումների վրա։ ՀՀ ներդրումային քաղաքականության նպատակների շարքում ներառվում են կարգավորող միջավայրի թափանցիկության բարձրացումը, ներդրումների ծավալների մեծացումը, շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացումը և մարդկային կապիտալի զարգացումը։ Էկզոգեն գործոնների ուսումնասիրությունը, իր հերթին, ենթադրում է միջազգային տնտեսական և ֆինանսական պայմանների, տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական իրավիճակի, համաշխարհային շուկաների տատանումների, էներգակիրների և հումքի գների, միջազգային տոկոսադրույքների, արտաքին պահանջարկի, առևտրային հարաբերությունների և միջազգային ներդրումային հոսքերի ազդեցության գնահատում։ Հայաստանի դեպքում այդ գործոնների նշանակությունը հատկապես մեծ է, քանի որ փոքր և բաց տնտեսության պայմաններում արտաքին շուկաների փոփոխությունները կարող են արագ անդրադառնալ ներդրողների սպասումների և ներդրումային հոսքերի վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը տարբեր գործոնների ազդեցության քանակական գնահատումն է։ Այդ նպատակով կարող են օգտագործվել վիճակագրական և տնտեսաչափական մեթոդներ, ռեգրեսիոն վերլուծություն, ժամանակային շարքերի ուսումնասիրություն, համեմատական վերլուծություն և ներդրումային հոսքերի կանխատեսման մոդելներ։ Նման հետազոտական մոտեցում կիրառված է նաև ՀՀ ներդրումային միջավայրին նվիրված ակադեմիական ուսումնասիրություններում, որտեղ համակարգվել են էնդոգեն և էկզոգեն գործոնները, գնահատվել են ռեգրեսիոն մոդելներ և իրականացվել օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ծավալների կանխատեսումներ։ Կարևոր է նաև ոչ միայն առանձին գործոնների ազդեցության գնահատումը, այլև դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրությունը։ Օրինակ՝ բարձր որակավորում ունեցող աշխատուժի առկայությունը կարող է ավելի մեծ ներդրումային առավելություն ստեղծել այն դեպքում, երբ դրան զուգահեռ առկա են ժամանակակից ենթակառուցվածքներ, կայուն կարգավորող միջավայր և միջազգային շուկաներ մուտք գործելու հնարավորություններ։ Հայաստանի ներդրումային քաղաքականության վերաբերյալ պաշտոնական նյութերում մարդկային կապիտալը, մասնավոր հատվածին աջակցող քաղաքական միջավայրը և շուկաների հասանելիությունը ներկայացվում են որպես երկրի կարևոր ներդրումային առավելություններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներդրումային միջավայրի գնահատման համաթվերին և միջազգային վարկանիշներին՝ դրանց միջոցով ՀՀ դիրքը այլ երկրների համեմատ դիտարկելու նպատակով։ Այդպիսի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի մրցակցային առավելություններն ու թերությունները և հասկանալ, թե որ ուղղություններում են անհրաժեշտ պետական քաղաքականության փոփոխություններ։ Միաժամանակ կարևոր է միջազգային վարկանիշները չդիտարկել մեկուսացված․ դրանք առավել օգտակար են, երբ համադրվում են իրական ներդրումային հոսքերի, բիզնեսի վարքագծի և երկրի մակրոտնտեսական ցուցանիշների հետ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել ներդրումային միջավայրի բարելավման առաջնահերթությունների որոշման մեջ։ Այդպիսի ուղղություններ կարող են լինել ներդրողների իրավական պաշտպանության ուժեղացումը, վարչարարության պարզեցումը, ֆինանսական հասանելիության ընդլայնումը, մարդկային կապիտալի զարգացումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը, մրցակցության խթանումը և արտաքին շուկաների նկատմամբ Հայաստանի տնտեսության դիմակայունության բարձրացումը։ Ներկայում ևս ՀՀ ներդրումային և գործարար միջավայրի արդիականացումը դիտարկվում է որպես տնտեսական քաղաքականության կարևոր ուղղություն․ 2026 թվականին Համաշխարհային բանկի կողմից հաստատված 200 մլն դոլարի զարգացման քաղաքականության գործառնությունը, մասնավորապես, ներառում է ներդրումների իրավական շրջանակի արդիականացում, մրցակցության խթանում և գործարար միջավայրի բարելավում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ներդրումային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, բիզնեսի ներկայացուցիչներին, տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ՀՀ ներդրումային միջավայրը դիտարկել որպես ներքին և արտաքին բազմաթիվ գործոնների փոխազդեցության արդյունք և քանակական գնահատման միջոցով բացահայտել այն պայմանները, որոնց բարելավումը կարող է նպաստել ներդրումային գրավչության բարձրացմանը, օտարերկրյա և ներքին ներդրումների ավելացմանը և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացմանը։