Պետրոսյան, Հասմիկ Գագիկի

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի, ռուսերենի և անգլերենի դարձվածաբանական համակարգերում բնության երևույթների անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն դարձվածային միավորներն են, որոնց բաղադրիչներում հանդիպում են անձրևի, քամու, ամպրոպի, կայծակի, ձյան, սառնամանիքի, մառախուղի, արևի, ամպերի և բնական այլ երևույթների անվանումներ։ Դրանք դիտարկվում են ոչ միայն բառային կազմի, այլև իմաստային կառուցվածքի, պատկերավորության, գործածության և մշակութային պայմանավորվածության տեսանկյունից։ Քննվում է, թե բնական աշխարհի մասին պատկերացումները ինչպես են վերաիմաստավորվում լեզվում և դառնում մարդու բնավորությունը, հոգեվիճակը, վարքը, հասարակական հարաբերությունները կամ տարբեր կենսական իրավիճակներ բնութագրող փոխաբերական միջոցներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեք լեզուներում իմաստով ու պատկերային հիմքով համարժեք դարձվածքների, մասնակի համապատասխանությունների և միայն մեկ լեզվամշակութային միջավայրին բնորոշ միավորների առանձնացմանը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես համընդհանուր մտածողական օրինաչափությունները, այնպես էլ հայ, ռուս և անգլախոս լեզվակիրների աշխարհընկալման ազգային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են դարձվածքների իմաստաբանական խմբերը, փոխաբերական և փոխանվանական կառուցվածքները, հուզարտահայտչական երանգները, ոճական արժեքը և խոսքային տարբեր իրավիճակներում դրանց գործառությունը։ Կարևորվում է նաև բնության երևույթի սկզբնական բառային իմաստի և ամբողջ դարձվածքի վերաիմաստավորված նշանակության հարաբերակցությունը՝ պարզելու համար դարձվածային իմաստի ձևավորման մեխանիզմները։ Զուգադրական քննությունը կարող է առանձնահատուկ նշանակություն ունենալ թարգմանաբանության համար, քանի որ բառացիորեն նման արտահայտությունները տարբեր լեզուներում միշտ չէ, որ ունեն նույն նշանակությունը կամ գործածության պայմանները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել նաև օտար լեզուների ուսուցման, երկլեզու և բազմալեզու դարձվածաբանական բառարանների կազմման ու միջմշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դարձվածաբանության, իմաստաբանության, զուգադրական լեզվաբանության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ բնության երևույթների լեզվական պատկերավորման միջոցով երեք լեզուների ընդհանրություններն ու ազգային-մշակութային տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։