Прокофьев, Дмитрий Валерьевич

Прокофьев, Дмитрий Валерьевич

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Literature

Գաղափարական պայքարը Իսրայելի ժամանակակից դրամատուրգիայում (1960-ականների վերջ – 1970-ականներ)

Աշխատությունը նվիրված է 1960-ականների վերջին և 1970-ականներին Իսրայելի ժամանակակից դրամատուրգիայում արտացոլված գաղափարական պայքարի, հասարակական հակասությունների և մտավոր-գեղարվեստական որոնումների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է իսրայելական թատրոնի զարգացման այն ժամանակաշրջանին, երբ երկրի քաղաքական, սոցիալական և մշակութային կյանքում տեղի ունեցող փոփոխությունները զգալի ազդեցություն էին ունենում գրական ստեղծագործության թեմատիկ ուղղվածության, դրամատիկական մտածողության և թատերական արտահայտչամիջոցների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում դրամատուրգիայի գաղափարական բովանդակությունն է՝ տարբեր աշխարհայացքների, հասարակական դիրքորոշումների, ազգային ինքնության ընկալումների և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների գեղարվեստական արտացոլմամբ։ Ժամանակաշրջանի իսրայելական դրամատուրգիան դիտարկվում է որպես հասարակական իրականության քննադատական արտահայտման կարևոր միջոց, որտեղ բեմական երկխոսությունների, բախումների, հակադրությունների և դրամատիկական իրավիճակների միջոցով վեր են հանվում մարդու ներքին հակասությունները, հասարակական արժեքների փոփոխությունը, ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև անհատի պատասխանատվության ու ազատության խնդիրները։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, ազգային և քաղաքական իրադրությունը, հասարակական գիտակցության վերափոխումները և մշակութային բազմազանությունը ներգործել իսրայելական հեղինակների ստեղծագործական հայացքների վրա՝ ձևավորելով դրամատուրգիայի նոր թեմաներ և գեղարվեստական մոտեցումներ։ Կարևորվում է նաև դրամատիկական ստեղծագործության՝ որպես գաղափարների բախման և հասարակական բանավեճի տարածության դերը, որտեղ անձնական ճակատագրերը հաճախ ձեռք են բերում ավելի լայն հասարակական ու պատմական նշանակություն։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Իսրայելի նորագույն գրականության և թատերական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու, ժամանակակից դրամատուրգիայի գաղափարական ուղղությունները բացահայտելու և գրականության ու հասարակական կյանքի փոխազդեցությունը վերլուծելու տեսանկյունից։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում գրականագետների, թատերագետների, արևելագետների, մշակութաբանների, ինչպես նաև իսրայելական հասարակության և մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով Մերձավոր Արևելքի ժամանակակից գրական գործընթացների և իսրայելական դրամատիկական արվեստի գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։

Updated: 2026-11-21
Գաղափարական պայքարը Իսրայելի ժամանակակից դրամատուրգիայում (1960-ականների վերջ – 1970-ականներ)

Free

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more