Սահակյան, Մհեր

Սահակյան, Մհեր

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

Չինաստանի «Մեկ գոտի, մեկ ճանապարհ» նախաձեռնությունը և Հայաստանը

Աշխատությունը նվիրված է Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության առաջ քաշած «Մեկ գոտի, մեկ ճանապարհ» նախաձեռնության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության տեղին, դերին և հնարավորություններին այս լայնածավալ աշխարհատնտեսական ու աշխարհաքաղաքական ծրագրի շրջանակներում։ Գրքում ներկայացվում է նախաձեռնության էությունը, ձևավորման նախադրյալները, ռազմավարական նպատակներն ու զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ բացահայտելով Չինաստանի՝ միջազգային տնտեսական և քաղաքական կապերն ընդլայնելու, առևտրատնտեսական համագործակցությունը խորացնելու և նոր տրանսպորտային ու հաղորդակցային միջանցքներ ձևավորելու ձգտումները։ Ուսումնասիրության առանցքում գտնվում է Չինաստանի կողմից առաջադրված տնտեսական համագործակցության այն հայեցակարգը, որը միավորում է Ասիան, Եվրոպան և Աֆրիկան՝ ենթակառուցվածքների զարգացման, տրանսպորտային հաղորդակցությունների կատարելագործման, առևտրային կապերի ընդլայնման, ներդրումների խթանման և տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրման միջոցով։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նախաձեռնության ցամաքային և ծովային բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը միջազգային ապրանքաշրջանառության, տարանցիկ փոխադրումների և տնտեսական ազդեցության աշխարհագրության փոփոխության տեսանկյունից։ Հեղինակը դիտարկում է Չինաստանի արտաքին տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները՝ անդրադառնալով երկրի՝ միջազգային տնտեսական գործընթացներում ավելի ակտիվ դերակատարություն ստանձնելու և գործընկեր պետությունների հետ երկարաժամկետ համագործակցության մեխանիզմներ զարգացնելու ռազմավարությանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքին, տարածաշրջանային հաղորդակցային հնարավորություններին և Չինաստանի նախաձեռնության հետ համագործակցության հեռանկարներին։ Քննարկվում է Հայաստանի՝ որպես Հարավային Կովկասի պետության, հնարավոր ներգրավվածությունը Եվրասիայի տրանսպորտային և տնտեսական կապերի զարգացման գործընթացներում, ինչպես նաև երկրի տարանցիկ ներուժի արդյունավետ օգտագործման նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր են դառնում Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերի դիվերսիֆիկացման, չինական ներդրումների ներգրավման, ենթակառուցվածքային ծրագրերի իրականացման, առևտրային հարաբերությունների ընդլայնման և նոր շուկաներ հասանելիություն ձեռք բերելու հարցերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու նաև Հայաստանի աշխարհաքաղաքական և աշխարհատնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները՝ հասկանալու համար, թե տարածաշրջանային հաղորդակցությունների զարգացումը, հարևան երկրների տրանսպորտային քաղաքականությունը և միջազգային տնտեսական մրցակցությունը ինչպես կարող են ազդել Հայաստանի մասնակցության հնարավորությունների վրա։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ նախաձեռնության շրջանակներում համագործակցությունը միայն տնտեսական գործարքների կամ ենթակառուցվածքային նախագծերի ամբողջություն չէ, այլ նաև միջազգային հարաբերությունների, արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների և տարածաշրջանային փոխկապակցվածության ձևավորման գործընթաց։ Հեղինակը թեման դիտարկում է Հայաստանի ազգային և տնտեսական շահերի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով Չինաստանի հետ երկկողմ հարաբերությունների զարգացման հնարավորություններին, միջազգային տնտեսական համագործակցության նոր ձևաչափերին և Հայաստանի՝ տարածաշրջանային ու միջմայրցամաքային կապերում առավել ակտիվ ներգրավվելու հեռանկարներին։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է ժամանակակից միջազգային հարաբերությունների առանցքային գործընթացներից մեկին և բացահայտում դրա հնարավոր ազդեցությունը Հայաստանի արտաքին տնտեսական ու քաղաքական կողմնորոշումների վրա։ Այն արժեքավոր նյութ է միջազգային հարաբերությունների, արևելագիտության, քաղաքագիտության, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների և միջազգային տնտեսագիտության ոլորտներով հետաքրքրվողների համար՝ նպաստելով Չինաստանի արտաքին քաղաքական ռազմավարության, «Մեկ գոտի, մեկ ճանապարհ» նախաձեռնության աշխարհաքաղաքական նշանակության և Հայաստանի միջազգային տնտեսական համագործակցության հնարավորությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Updated: 2026-11-17
Չինաստանի «Մեկ գոտի, մեկ ճանապարհ» նախաձեռնությունը և Հայաստանը

Free

Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more