Books by this author (1)
Literature
Ռուբեն Զարդարյան. արձակագիրը, բանաստեղծը և գրադատը
Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական ժառանգության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ համադրելով նրա գեղարվեստական արձակը, բանաստեղծական մտածողությունը և գրական-քննադատական գործունեությունը։ Հեղինակի ստեղծագործական աշխարհը դիտարկվում է ժամանակի արևմտահայ գրական ու մշակութային կյանքի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով նրա աշխարհայացքի ձևավորմանը, ազգային և հասարակական խնդիրների ընկալմանը, ինչպես նաև գրական նոր միտումների հետ ունեցած առնչություններին։ Արձակի քննության ընթացքում կարևորվում են թեմատիկ շրջանակը, կերպարների կառուցման սկզբունքները, բնության և մարդու փոխհարաբերության պատկերումը, հոգեբանական դիտարկումները, պատմողական եղանակները և լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Նրա արձակ աշխարհում կարող են առանձնացվել անհատի ներաշխարհի, հայրենի միջավայրի, մարդկային ճակատագրի, ազգային ինքնության, բարոյական ընտրության և հասարակական իրականության հետ կապված հարցադրումներ։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև քնարականությանը, որը կարող է դրսևորվել ոչ միայն չափածո ստեղծագործություններում, այլև արձակի պատկերային համակարգում, ռիթմում և հուզական կառուցվածքում։ Բանաստեղծական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու զգացմունքային և խորհրդանշական պատկերների, բնության մոտիվների, հայրենիքի և մարդու հոգևոր աշխարհի արտահայտման առանձնահատկությունները։ Գրական-քննադատական գործունեությունը դիտարկվում է որպես ստեղծագործական ժառանգության կարևոր բաղադրիչ, քանի որ դրա միջոցով բացահայտվում են հեղինակի գեղագիտական սկզբունքները, գրականության հասարակական ու մշակութային դերի վերաբերյալ պատկերացումները և ժամանակակից գրական երևույթների գնահատման չափանիշները։ Կարևորվում է նրա մասնակցությունը արևմտահայ մտավոր և գրական միջավայրին, ինչպես նաև գրական մամուլի հետ ունեցած կապը, որի միջոցով ձևավորվել և տարածվել են ժամանակաշրջանի գեղարվեստական ու քննադատական գաղափարները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր ժանրերի միջև առկա փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արձակագրի պատկերային մտածողությունը, բանաստեղծի զգայական ընկալումը և քննադատի վերլուծական մոտեցումները լրացնում միմյանց։ Այսպիսի համալիր քննությունը հնարավորություն է տալիս գրական ժառանգությունը դիտարկել ոչ թե առանձին ստեղծագործությունների շրջանակում, այլ որպես ամբողջական գեղարվեստական և գաղափարական համակարգ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայ գրականության զարգացման ընթացքի, գրողի անհատական ոճի և նրա գրական-մշակութային դերի ըմբռնման համար՝ միաժամանակ նպաստելով տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական կյանքի առավել ամբողջական ներկայացմանը։
Updated: 2026-09-18