Սեպյան, Արեգ Հենրիկի

Սեպյան, Արեգ Հենրիկի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Medicine

Новые подходы к хирургическому лечению гайморитов (клинико-экспериментально исследование)

Աշխատությունը նվիրված է վերին ծնոտային ծոցերի բորբոքային հիվանդությունների վիրաբուժական բուժման ժամանակակից մոտեցումների կլինիկական և փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով գնահատել տարբեր միջամտությունների արդյունավետությունը, անվտանգությունը և հետբուժական արդյունքները։ Հետազոտության կենտրոնում այն դեպքերն են, երբ պահպանողական բուժման հնարավորությունները կարող են սահմանափակ լինել կամ հիվանդության բնույթը պահանջում է վիրաբուժական մոտեցման քննարկում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ախտաբանական գործընթացի առանձնահատկությունների, ծոցի բնական դրենավորման և օդափոխության վիճակի, լորձաթաղանթի փոփոխությունների ու կլինիկական ախտանշանների փոխկապակցված գնահատմանը։ Քննվում է վիրաբուժական բուժման մոտեցումների զարգացման տրամաբանությունը՝ առավել ծավալուն միջամտություններից դեպի հյուսվածքների և բնական անատոմիական կառուցվածքների առավելագույն պահպանմանը միտված մեթոդներ։ Կլինիկական բաղադրիչը կարող է ներառել հիվանդների վիճակի նախաբուժական և հետբուժական գնահատման սկզբունքները, ախտորոշիչ տվյալների համադրումը, բուժման արդյունքների դիտարկումը և հնարավոր բարդությունների ընդհանուր վերլուծությունը։ Փորձարարական ուղղությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու վիրաբուժական ազդեցությունից հետո հյուսվածքներում տեղի ունեցող վերականգնողական գործընթացների ընդհանուր օրինաչափությունները և տարբեր մոտեցումների ազդեցությունը տեղային կառուցվածքների ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժամանակակից պատկերային և էնդոսկոպիկ ախտորոշման նշանակության գնահատումը, քանի որ դրանք նպաստում են ախտաբանական փոփոխությունների տարածվածության ավելի ճշգրիտ որոշմանը և բուժման անհատականացված ռազմավարության ընտրությանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժման արդյունավետության գնահատման չափանիշներին՝ հաշվի առնելով ախտանշանների նվազումը, բնական ֆունկցիաների վերականգնումը, հիվանդության կրկնության հավանականությունը և կյանքի որակի փոփոխությունները։ Առանձին նշանակություն ունի տարբեր մոտեցումների համեմատական գնահատումը՝ պարզելու համար դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քիթ-կոկորդ-ականջաբանության, կլինիկական վիրաբուժության, ախտորոշման և փորձարարական բժշկության մոտեցումները՝ նպաստելով վերին ծնոտային ծոցերի բորբոքային հիվանդությունների վիրաբուժական բուժման գիտական հիմնավորման և կլինիկական արդյունքների գնահատման կատարելագործմանը։

Updated: 2026-09-27
Новые подходы к хирургическому лечению гайморитов (клинико-экспериментально исследование)

Free

Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Read more