Տեր-Հակոբյանց, Նիկողայոս

Տեր-Հակոբյանց, Նիկողայոս

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Linguistics

Հրահանգ ռուսաց լեզվի

«Հրահանգ ռուսաց լեզվի» աշխատությունը ռուսերենի ուսուցմանն ու լեզվական գիտելիքների ձեռքբերմանն ուղղված ուսումնական հրատարակություն է։ Գիրքը պատկանում է այն դասագրքերի շարքին, որոնք նպատակ ունեին հայ ընթերցողներին ծանոթացնել ռուսաց լեզվին և նպաստել դրա գործնական կիրառման հմտությունների ձևավորմանը։ 19-րդ դարում ռուսերենի իմացությունը կարևոր նշանակություն ուներ կրթության, վարչական գործունեության, առևտրի և տարբեր ժողովուրդների միջև հաղորդակցության համար։ Ռուսաց լեզվի ուսուցման ձեռնարկները հնարավորություն էին տալիս հայ սովորողներին ընդլայնելու իրենց լեզվական կարողությունները, օգտվելու ռուսալեզու գրականությունից և հաղորդակցվելու ռուսերենով խոսող մարդկանց հետ։ Նման դասագրքերում սովորաբար ներկայացվում էին լեզվի հիմնական կանոնները, բառապաշարը, քերականական ձևերը, նախադասությունների կազմության սկզբունքները և լեզվական օրինակներ, որոնք օգնում էին սովորողներին յուրացնել նոր լեզուն։ Հնարավոր է, որ այս աշխատությունն ընդգրկում է նաև ընթերցանության, թարգմանության և գործնական վարժությունների նյութեր, սակայն դրա բովանդակության մանրամասն կառուցվածքը հնարավոր չէ հաստատել միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա։ Վերնագրում «հրահանգ» բառի կիրառությունը կարող է մատնանշել ուսուցողական կամ կանոններ ներկայացնող ձեռնարկի բնույթը, որի նպատակն էր լեզվի ուսումնասիրությունը կազմակերպել հաջորդական և հասկանալի ձևով։ Թիֆլիսը 19-րդ դարում Կովկասի կարևոր կրթական, վարչական, առևտրական և հրատարակչական կենտրոններից էր։ Քաղաքում ապրող հայ համայնքի համար ռուսերենի իմացությունը գործնական նշանակություն ուներ, իսկ հայերենով կազմված լեզվական ձեռնարկները կարող էին հեշտացնել լեզվի յուրացումը՝ նյութը մատուցելով հայ ընթերցողին հասկանալի միջավայրում։ Գաբրիել Մելքումյանցի և Համբարձում Էնֆիաճյանցի տպարանում հրատարակված այս գիրքը տեղավորվում է հայալեզու ուսումնական գրականության զարգացման պատմության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել ռուսաց լեզվի դասավանդման պատմությամբ, հայ-ռուսական լեզվական և մշակութային կապերով, 19-րդ դարի հայ կրթական համակարգով ու Թիֆլիսի հայ տպագրության պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Հրատարակությունը նաև արժեքավոր նյութ կարող է լինել՝ ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին այդ ժամանակաշրջանում հայերենով կազմակերպվում օտար լեզուների ուսուցումը և տարածվում գործնական լեզվական գիտելիքները։

Updated: 2026-10-24
Հրահանգ ռուսաց լեզվի

Free

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Read more