История перевода Библии на армянский язык = Պատմութիւն Սուրբ գրոց հայկական թարգմանութեան
Այս աշխատանքը նվիրված է Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանության պատմությանը՝ որպես հայ մշակույթի, լեզվի և քրիստոնեական ինքնության ձևավորման կարևորագույն գործընթացներից մեկի ուսումնասիրություն։ Հետազոտության մեջ ներկայացվում է, թե ինչպես է հայերեն թարգմանությունը ձևավորվել 5-րդ դարում՝ կապված գրերի ստեղծման և կրթական-թարգմանական շարժման սկզբնավորման հետ, որը վերագրվում է Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի գործունեությանը։ Աստվածաշնչի թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կրոնական տեքստի փոխադրում, այլև որպես մշակութային և լեզվական հեղափոխություն, որը նպաստել է գրավոր հայերենի ձևավորմանը և զարգացմանը, ինչպես նաև ազգային ինքնության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը վերլուծում է թարգմանական դպրոցի սկզբունքները, լեզվական ընտրությունները, հունարեն և ասորերեն աղբյուրների ազդեցությունը, ինչպես նաև թարգմանության տեքստաբանական առանձնահատկությունները, որոնք այն դարձրել են համաշխարհային աստվածաշնչյան ավանդույթի արժեքավոր տարբերակներից մեկը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանության ազդեցությանը հայ միջնադարյան գրականության, պատմագրության և աստվածաբանության զարգացման վրա, ինչպես նաև ձեռագրական մշակույթի տարածմանը տարբեր կենտրոններում։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ հայերեն Աստվածաշունչը երկար դարեր ծառայել է որպես լեզվական նորմավորման և կրթական համակարգի հիմք՝ պահպանելով իր կարևորությունը նաև հետագա պատմական փուլերում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունը հանդիսանում է ոչ միայն հոգևոր, այլև քաղաքակրթական նշանակության երևույթ՝ ձևավորելով հայ մշակույթի զարգացման հիմնարար ուղղություններից մեկը։
