Աշխատությունը նվիրված է հայերի և Հաբեշստանի՝ պատմական Եթովպիայի միջև ձևավորված հարաբերությունների, պատմամշակութային առնչությունների և փոխադարձ կապերի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայ-եթովպական շփումների պատմական նախադրյալները, երկու ժողովուրդների միջև առևտրական, կրոնական, դիվանագիտական և մշակութային հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքների ներկայությանը Եթովպիայում, նրանց հասարակական և տնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև տեղական բնակչության ու պետական կառույցների հետ ունեցած փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրվում են Հայ առաքելական և Եթովպական ուղղափառ եկեղեցիների պատմական առնչությունները, քրիստոնեական ավանդույթների ընդհանրությունները և հոգևոր մշակույթի փոխազդեցության հնարավոր դրսևորումները։ Անդրադարձ է կատարվում հայ վաճառականների, արհեստավորների, հոգևորականների և այլ գործիչների մասնակցությանը միջմշակութային կապերի ձևավորման ու ամրապնդման գործընթացներում։ Կարևորվում են պատմական վավերագրերի, ճանապարհորդական նկարագրությունների, նամակագրության, ժամանակագրությունների և այլ սկզբնաղբյուրների նշանակությունը հայ-եթովպական հարաբերությունների պատմության վերականգնման համար։ Դիտարկվում են նաև Մերձավոր Արևելքի, Կարմիր ծովի ավազանի և Արևելյան Աֆրիկայի պատմական հաղորդակցական ուղիների դերը երկու ժողովուրդների միջև կապերի զարգացման գործում։ Աշխատությունը կարող է լուսաբանել հայերի մասնակցությունը Եթովպիայի հասարակական և մշակութային կյանքին, ինչպես նաև փոխադարձ շփումների ազդեցությունը երկու ժողովուրդների պատմական հիշողության վրա։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայոց պատմության, սփյուռքագիտության, արևելագիտության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եթովպագետների, կրոնագետների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։
