Զանգինյան, Հասմիկ Վլադիմիրի

Զանգինյան, Հասմիկ Վլադիմիրի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Biology

Молекулярные патомеханизмы развития эхинококкоза печени

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է լյարդի էխինոկոկոզի զարգացման հիմքում ընկած մոլեկուլային և կենսաքիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հիվանդության ընթացքում օքսիդատիվ գործընթացների, բջջային թաղանթների փոփոխությունների և իմունային համակարգի արձագանքի փոխկապակցվածությանը։ Էխինոկոկոզը մակաբուծային հիվանդություն է, որի լյարդային ձևը կարող է ունենալ երկարատև և ծանր ընթացք ու առաջացնել լյարդի հյուսվածքի ֆունկցիոնալ փոփոխություններ։ Հետազոտության հեղինակները նշում են, որ մակաբույծի առաջացրած ցիստերի կողմից լյարդային հյուսվածքի սեղմումը կարող է հանգեցնել իշեմիայի և նյութափոխանակային գործընթացների խանգարման, ինչի պատճառով կարևոր է ուսումնասիրել թթվածնից կախված կենսաքիմիական գործընթացների կարգավորման փոփոխությունները։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել լյարդի էխինոկոկոզի դեպքում ազատ ռադիկալային օքսիդացման ակտիվության փոփոխությունները, լիպիդների և սպիտակուցների օքսիդատիվ փոփոխությունները, ազոտի օքսիդի առաջացման առանձնահատկությունները, էրիթրոցիտների թաղանթների լիպիդային կազմի փոփոխությունները, ինչպես նաև իմունոգլոբուլինների և ցիտոկինների մակարդակների տեղաշարժերը։ Այս ցուցանիշների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիվանդության պաթոգենեզը դիտարկել որպես մի քանի փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն, որտեղ հյուսվածքային վնասումը, օքսիդատիվ սթրեսը, բջջային թաղանթների վիճակի փոփոխությունը և իմունային պատասխանը կարող են փոխադարձաբար ազդել միմյանց վրա։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի ազատ ռադիկալային օքսիդացումը, քանի որ դրա հավասարակշռության խախտումը կարող է նպաստել բջջային կառուցվածքների վնասմանը և օրգանի բնականոն գործառույթի խանգարմանը։ Լիպիդների օքսիդացումը կարող է անդրադառնալ բջջային թաղանթների կառուցվածքային ամբողջականության և ֆունկցիոնալ հատկությունների վրա, իսկ սպիտակուցների օքսիդատիվ փոփոխությունները կարող են փոխել դրանց կենսաբանական ակտիվությունն ու բջջային գործընթացներին մասնակցելու ունակությունը։ Այդ պատճառով էրիթրոցիտների թաղանթների ֆոսֆոլիպիդային կազմի ուսումնասիրությունը կարևոր լրացուցիչ ցուցանիշ է՝ օրգանիզմում ընթացող համակարգային կենսաքիմիական տեղաշարժերը գնահատելու համար։ Աշխատության փորձարարական հատվածում ուսումնասիրվել են լյարդի էխինոկոկոզով հիվանդներ, որոնց մոտ արյան նմուշառումն իրականացվել է վիրահատությունից մեկ օր առաջ և վիրահատությունից հետո՝ 3-րդ, 5-րդ և 10-րդ օրերին։ Համեմատության համար օգտագործվել են առողջ դոնորների տվյալները։ Հիվանդների ախտորոշման և վիրահատական նախապատրաստման ընթացքում կիրառվել են որովայնի խոռոչի համակարգչային տոմոգրաֆիա և ուլտրաձայնային հետազոտություն։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տվել ոչ միայն նկարագրել հիվանդության առկայության դեպքում արձանագրվող մոլեկուլային փոփոխությունները, այլև հետևել դրանց դինամիկային վիրահատական բուժումից հետո։ Հետվիրահատական տարբեր ժամանակային կետերի համեմատությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ թույլ է տալիս գնահատել, թե ինչպես են օքսիդատիվ, իմունաբանական և թաղանթային ցուցանիշները փոխվում հիվանդության հիմնական օջախի վիրաբուժական հեռացումից հետո։ Հետազոտության իմունաբանական բաղադրիչը ևս կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ մակաբուծային հիվանդության դեպքում օրգանիզմի պաշտպանական համակարգի ակտիվացումը կարող է արտահայտվել իմունոգլոբուլինների և ցիտոկինների քանակական փոփոխություններով։ Այս ցուցանիշների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել մակաբույծի և հյուրընկալողի օրգանիզմի փոխազդեցության մասին։ Այսպիսով, աշխատանքը լյարդի էխինոկոկոզը դիտարկում է ոչ միայն որպես տեղային մակաբուծային ախտահարում, այլև որպես գործընթաց, որն ուղեկցվում է համակարգային կենսաքիմիական և իմունաբանական փոփոխություններով։ Հետազոտության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը կապված է Ա. Վ. Զանգինյանի, Գ. Ս. Ղազարյանի և Լ. Մ. Հովսեփյանի հետ և հրապարակվել է «Հայաստանի բժշկագիտություն» գիտական հանդեսում 2014 թվականին, հատոր 54, թիվ 3, էջ 110–118։ Հեղինակները ներկայացնում են ՀՀ ԳԱԱ Մոլեկուլային կենսաբանության ինստիտուտը։ Նույն թեմայով Ա. Վ. Զանգինյանի ատենախոսական աշխատանքի մատենագիտական գրառումը ցույց է տալիս, որ հետազոտությունը ներկայացվել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար՝ 03.00.03 մասնագիտությամբ, և հրապարակվել է Երևանում 2013 թվականին՝ 25 էջանոց սեղմագրի ձևով։ Աշխատանքի գիտական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն միավորում է պաթոֆիզիոլոգիական, կենսաքիմիական, մոլեկուլային և իմունաբանական մոտեցումներ՝ փորձելով բացահայտել լյարդի էխինոկոկոզի զարգացման ավելի խորքային մեխանիզմները։ Այդպիսի տվյալները կարող են կարևոր լինել հիվանդության պաթոգենեզի ըմբռնման, վիրահատական միջամտությունից հետո օրգանիզմի վերականգնման գործընթացների գնահատման և հնարավոր կենսաքիմիական ցուցանիշների հետագա ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը մասնագիտական նշանակություն ունեցող հետազոտություն է, որը կարող է հետաքրքրել պարազիտոլոգիայի, բժշկական կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, իմունոլոգիայի, վիրաբուժության և լյարդի հիվանդությունների պաթոգենեզի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։

Updated: 2026-09-10
Молекулярные патомеханизмы развития эхинококкоза печени

Free

Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more