Предвыборные экономические ожидания избирателей и их влияние на макроэкономическую политику на постсоветском пространстве (на примере Армении)

Technology

Աշխատությունը նվիրված է մոտոբլոկաքարշ միաիրան շրջվող գութանի կառուցվածքի մշակմանը և դրա հիմնական կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել փոքր հզորության մոտոբլոկների հետ արդյունավետորեն աշխատող հողամշակման գործիք, որը կարող է ապահովել հողի որակյալ շրջում, մշակման պահանջվող խորություն և ագրոտեխնիկական գործընթացների արդյունավետ իրականացում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են փոքրածավալ և անհատական գյուղատնտեսություններում օգտագործվող մոտոբլոկների հնարավորությունները, դրանց հետ ագրեգատավորվող գութանների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գործող լուծումների կիրառման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միաիրան շրջվող գութանի աշխատանքային մարմնի երկրաչափական ձևին, հենման և ամրացման համակարգին, շրջման մեխանիզմին, ինչպես նաև մոտոբլոկի հետ փոխազդեցության պայմաններին։ Հետազոտության ընթացքում հիմնավորվում են գութանի հիմնական պարամետրերը՝ աշխատանքային լայնությունը, մշակման խորությունը, աշխատանքային մարմնի չափերն ու դիրքը, հարձակման և թեքման անկյունները, ինչպես նաև կառուցվածքային տարրերի ամրության և կայունության հետ կապված ցուցանիշները։ Վերլուծվում են հողի դիմադրության, քարշային ուժի, շարժման կայունության և ագրեգատի էներգետիկ պահանջների վրա ազդող գործոնները։ Կարևորվում է գութանի կառուցվածքի այնպիսի ընտրությունը, որը թույլ կտա նվազեցնել մոտոբլոկի ծանրաբեռնվածությունը և միաժամանակ ապահովել հողի համաչափ ու որակյալ մշակումը։

Literature

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է պոստմոդեռնիստական քրոնոտոպի առանձնահատկությունների վերլուծությանը Դոն Դելիլոյի ստեղծագործություններում՝ ժամանակի և տարածության գեղարվեստական կառուցման համատեքստում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պոստմոդեռնիստական գրականության հիմնական բնութագրերը՝ բազմաշերտություն, ինտերտեքստուալություն, իրականության և ֆիկցիայի սահմանների խաթարում, ինչպես նաև դրանց արտահայտումը Դելիլոյի վեպերում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ժամանակի ոչ գծային կառուցվածքը, հիշողության և պատմության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տարածության սիմվոլիկ և մշակութային նշանակությունները՝ որպես քրոնոտոպային համակարգի ձևավորման հիմնական բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու գոյության էքզիստենցիալ խնդիրներին տեղեկատվական հասարակության պայմաններում, մեդիայի ազդեցությանը իրականության ընկալման վրա և անհատի օտարացման թեմային։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև Դելիլոյի լեզվական ռազմավարությունները, narrատիվ տեխնիկաները և պոստմոդեռնիստական մտածողության արտահայտման միջոցները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, պոստմոդեռնիզմի տեսության և ամերիկյան ժամանակակից գրականության ուսումնասիրության մեջ՝ բացահայտելով ժամանակի և տարածության նոր գեղարվեստական մոդելներ։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է սերպենտինիտներից ստացված սիլիկագելի մեխանոքիմիական ակտիվացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ալյումինի և մագնեզիումի մասնակցությամբ, ինչպես նաև մանրաբյուրեղ սիլիցիումի սինթեզին։ Հեղինակը վերլուծում է սերպենտինիտային հումքից սիլիցիում պարունակող նյութերի առանձնացման և վերամշակման տեխնոլոգիական փուլերը՝ ընդգծելով մեխանիկական ակտիվացման ազդեցությունը նյութի կառուցվածքային և ռեակցիոն հատկությունների վրա։ Գրքում դիտարկվում են բարձր էներգետիկ աղացման պայմաններում տեղի ունեցող փուլային փոխակերպումները, քիմիական կապերի խզումն ու նոր կապերի ձևավորումը, որոնք նպաստում են ռեակցիոնունակության զգալի աճին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալյումինի և մագնեզիումի հետ փոխազդեցությունների մեխանիզմներին, որոնք ազդում են սիլիցիումի վերականգնման գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև մանրաբյուրեղ սիլիցիումի ստացման տեխնոլոգիական մոտեցումներ՝ ստացված նյութի կառուցվածքային բնութագրման և մաքրության գնահատման արդյունքներով։ Աշխատությունը ընդգծում է մեխանոքիմիական մեթոդների կիրառման առավելությունները՝ էներգախնայողություն, տեխնոլոգիական պարզեցում և բարձր որակի սիլիցիումային նյութերի ստացում։ Այն օգտակար է անօրգանական քիմիկների, նյութագետների և հանքաքիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների համար։

Economics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության լեռնային տարածաշրջաններում, մասնավորապես Գեղարքունիքի մարզում, կարտոֆիլագործության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների և զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են կարտոֆիլի արտադրության բնական, ագրոկլիմայական, տնտեսական և կազմակերպչական նախադրյալները՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը բերքատվության, արտադրողականության և ոլորտի մրցունակության վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է մշակության ժամանակակից տեխնոլոգիաները, սորտային քաղաքականության, հողերի արդյունավետ օգտագործման, ոռոգման, պարարտացման, բույսերի պաշտպանության և գյուղատնտեսական տեխնիկայի կիրառման առանձնահատկությունները՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված լուծումներ արտադրության արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև գյուղացիական տնտեսությունների զարգացման, արտադրանքի իրացման, շուկայավարման, ծախսերի օպտիմալացման, պետական աջակցության և ներդրումային քաղաքականության հարցերին՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը ոլորտի կայուն զարգացման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային պայմաններում գյուղատնտեսության կազմակերպման առանձնահատկություններին, ռիսկերի կառավարմանը և ժամանակակից ագրոտեխնիկական մոտեցումների ներդրմանը՝ նպաստելով բարձրորակ և մրցունակ արտադրանքի ստացմանը։ Գիրքը նախատեսված է ագրոնոմների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ֆերմերների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են կարտոֆիլագործության և լեռնային գյուղատնտեսության զարգացման հարցերով։

Technology

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի գետերի հիդրոլոգիական դիտարկումների օպտիմալ դիտացանցի որոշման և տարածքային տեղաբաշխման խնդիրներին՝ ընդգծելով ջրային ռեսուրսների արդյունավետ մոնիթորինգի և կառավարման գիտական հիմքերը։ Նյութում վերլուծվում են գետային ավազանների առանձնահատկությունները, հոսքի ռեժիմների բազմազանությունը և կլիմայական ու ռելիեֆային գործոնների ազդեցությունը հիդրոլոգիական ցուցանիշների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիտակայանների տեղադրման սկզբունքներին՝ ապահովելու համար տվյալների ներկայացուցչականությունը, տարածքային համաչափ ծածկույթը և հիդրոլոգիական գործընթացների ճշգրիտ արձանագրումը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է դիտացանցի օպտիմալացման մեթոդները՝ ներառյալ մաթեմատիկական մոդելավորումը, վիճակագրական վերլուծությունը և GIS տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել չափման սխալները և բարձրացնել կանխատեսումների հուսալիությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում են ջրային ռեսուրսների կառավարման, ջրհեղեղների կանխատեսման և էկոլոգիական մոնիթորինգի խնդիրները՝ որպես դիտացանցի արդյունավետ աշխատանքի հիմնական կիրառական ուղղություններ։

Linguistics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում բայական եղանակաժամանակային համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառներում բայի քերականական ձևերի, եղանակների և ժամանակային հարաբերությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության կենտրոնում բայական համակարգն է՝ որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի առավել բարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը։ Հայերենի բարբառները, պահպանելով ընդհանուր լեզվական հիմքը, դարերի ընթացքում զարգացել են տարբեր պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանցում ձևավորվել են բայական ձևավորման և ժամանակային իմաստների արտահայտման յուրահատուկ առանձնահատկություններ։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ տարբերությունները դիտարկել համակարգված կերպով՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց ընդհանուր հիմքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բայական եղանակների համակարգի քննությունն է։ Եղանակը բայի այն քերականական կարգերից է, որի միջոցով արտահայտվում է գործողության կամ դրության նկատմամբ խոսողի վերաբերմունքը, ինչպես նաև գործողության իրականության, հնարավորության, ցանկության, հրամայականության կամ այլ իմաստային հարաբերությունները։ Բարբառներում այդ իմաստների արտահայտման եղանակները կարող են տարբեր լինել ինչպես ձևաբանական միջոցներով, այնպես էլ օժանդակ բայերի, մասնիկների և կառուցվածքային այլ միջոցների կիրառությամբ։ Հետևաբար յուրաքանչյուր բարբառի համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայերենյան օրինաչափությունները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս առանցքային խնդիրն է բայական ժամանակների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակային ձևերը ցույց են տալիս գործողության կամ դրության հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հայերենի տարբեր բարբառներում ժամանակային իմաստների արտահայտությունը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ։ Որոշ դեպքերում նույն ժամանակային կամ եղանակային իմաստը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, իսկ նույն ձևը տարբեր բարբառներում կարող է ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Այդ տարբերությունների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բարբառային քերականության կառուցվածքը։ Զուգադրական ուսումնասիրության կարևոր առավելությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն առանձին բարբառների նկարագրություն կատարել, այլև դրանք համեմատել ընդհանուր համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցմամբ հնարավոր է առանձնացնել ձևաբանական զուգահեռները, ընդհանուր քերականական կառուցվածքները, տարբերակային ձևերը և այն երևույթները, որոնք բնորոշ են միայն որոշ բարբառների։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ժամանակակից բարբառներում պահպանված բազմաթիվ ձևեր կարող են վկայել լեզվի ավելի հին վիճակների մասին։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ բայերի և բարդ ժամանակաձևերի քննությունը։ Հայերենի բարբառներում օժանդակ բաղադրիչների կիրառությունը կարող է տարբերվել գրական հայերենից կամ միմյանցից՝ առաջացնելով ժամանակային և եղանակային տարբեր կառուցվածքներ։ Այդ ձևերի գործառական քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են բարբառային խոսքում կառուցվում գործողության ժամանակային հաջորդականությունը, տևականությունը, ավարտվածությունը, կրկնությունը կամ հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ժխտական ձևերի վերլուծությունը։ Բայական ժխտումը տարբեր բարբառներում կարող է ունենալ առանձնահատուկ ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածք, իսկ ժխտական մասնիկների և օժանդակ բաղադրիչների փոխհարաբերությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ տվյալ բարբառի քերականական համակարգի մասին։ Այս հարցերի զուգադրական քննությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական ներկայացնել բայական ձևերի գործառական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև ձևաբանական և իմաստաբանական մակարդակների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բայական ձևի կառուցվածքը ինքնին ամբողջությամբ չի բացահայտում դրա գործառույթը, քանի որ նույն ձևը տարբեր խոսքային միջավայրերում կարող է արտահայտել տարբեր ժամանակային կամ եղանակային իմաստներ։ Հետևաբար բարբառային նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ձևերի կառուցվածքը, այլև դրանց կիրառության համատեքստը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ձևական համընկնումները և իրական գործառական նույնությունները։ Բարբառային բայական համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական քերականության համար։ Բարբառները հաճախ պահպանել են հնագույն քերականական հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում հետագայում փոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ որոշ բարբառներում ձևավորվել են նորարարություններ, որոնք արտացոլում են լեզվի շարունակական զարգացման գործընթացը։ Այդ պատճառով բարբառային նյութի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու հայերենի քերականական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերը և հասկանալու ձևաբանական փոփոխությունների ուղղությունները։ Թեման կարևոր է նաև հայ բարբառագիտության համար, քանի որ բայական համակարգը բարբառների դասակարգման և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության արժեքավոր չափանիշներից է։ Բայական ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ընդհանուր հատկանիշները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել բարբառների միջև պատմական կապերի և փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարող են համադրվել հնչյունաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ՝ հայերենի բարբառային բազմազանության ավելի ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համադրել հայերենի տարբեր բարբառների բայական եղանակաժամանակային համակարգերը, բացահայտել դրանց կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալ ընդհանուր հայերենյան համակարգի շրջանակում դրանց փոխհարաբերությունները։ Այն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հայերենի բարբառների, պատմական քերականության և ժամանակակից հայերենագիտության զարգացմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, բարբառագետներին, քերականագետներին, բանասերներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։