Деньги, кредит, банки

History

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանության տարիներին Մեծ Բրիտանիայի դիրքորոշման, քաղաքականության և գործունեության ուսումնասիրությանը՝ 1915-1918 թվականների իրադարձությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային տեղահանությունների, սպանությունների, բռնությունների և ոչնչացման քաղաքականության վերաբերյալ բրիտանական կառավարության, դիվանագիտական ներկայացուցիչների, մամուլի, հասարակական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքն է։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել Մեծ Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունները Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, Օսմանյան կայսրության հետ նրա հարաբերությունները և տարածաշրջանում բրիտանական ռազմաքաղաքական շահերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1915 թվականին հայ բնակչության նկատմամբ սկսված զանգվածային բռնությունների մասին տեղեկությունների տարածմանը և դրանց նկատմամբ բրիտանական հասարակական ու քաղաքական շրջանակների արձագանքին։ Կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն կարող են ունենալ դիվանագիտական փաստաթղթերը, հյուպատոսական զեկուցագրերը, խորհրդարանական նյութերը, մամուլի հրապարակումները, ինչպես նաև ականատեսների և փրկվածների վկայությունները։ Այս նյութերի միջոցով հնարավոր է վերականգնել ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքը, այլև դրանց վերաբերյալ ժամանակի բրիտանական ընկալումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ բրիտանական դիվանագիտական ներկայացուցիչների հաղորդումներին, որոնցում արձանագրվել են հայ բնակչության տեղահանության, զանգվածային սպանությունների, բռնությունների, գաղթականների վիճակի և բռնագաղթի հետևանքների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել բրիտանական հասարակական կարծիքի ձևավորմանը, քանի որ պատերազմի տարիներին հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների մասին տեղեկությունները լայն արձագանք են ստացել եվրոպական հասարակական և բարեգործական շրջանակներում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բրիտանական մարդասիրական գործունեության ուսումնասիրությունը։ Կարող են ներկայացվել հայ փախստականներին, որբերին և ցեղասպանությունից վերապրածներին օգնություն տրամադրելու նախաձեռնությունները, դրամահավաքները և բարեգործական կազմակերպությունների աշխատանքը։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է քննության առնել բրիտանական քաղաքականության սահմանափակումները և այն հանգամանքները, որոնք պայմանավորել են Մեծ Բրիտանիայի արձագանքի բնույթը։ Առաջին աշխարհամարտի ռազմական ու աշխարհաքաղաքական պայմանները, Օսմանյան կայսրության դեմ պատերազմի ընթացքը, դաշնակիցների ռազմավարական նպատակները և Մերձավոր Արևելքում հետպատերազմյան շահերը կարևոր գործոններ էին, որոնք ազդում էին բրիտանական քաղաքական որոշումների վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև 1916 թվականի Սայքս-Պիկոյի համաձայնագրի և պատերազմի վերջին շրջանի իրադարձությունների համատեքստում հայկական հարցի նկատմամբ բրիտանական քաղաքականության փոփոխություններին։ 1918 թվականին Օսմանյան կայսրության պարտությունը և պատերազմի ավարտը նոր պայմաններ ստեղծեցին հայկական հարցի միջազգային քննարկման համար։ Աշխատության նշանակությունն այն է, որ այն Հայոց ցեղասպանության պատմությունը դիտարկում է ոչ միայն Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականության, այլև միջազգային հարաբերությունների և մեծ տերությունների քաղաքականության շրջանակում։ Մեծ Բրիտանիայի դիրքորոշման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էր ցեղասպանության մասին տեղեկությունն ընկալվում ժամանակի միջազգային քաղաքական և հասարակական միջավայրում, ինչպիսի արձագանքներ էին ձևավորվում և ինչ սահմանափակումներ ունեին դրանք։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության մասնագետներին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև Օսմանյան կայսրության և Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության պատմագիտական ուսումնասիրության կարևոր և բազմաշերտ խնդիրներից մեկին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին կայսերական Գերմանիայի դիրքորոշման, դերակատարության և պատասխանատվության հարցի ներկայացմանը հայ պատմագրության մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ոչ միայն 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում հայերի զանգվածային տեղահանության և բնաջնջման փաստն է, այլև այն հարցը, թե ինչպես են հայ պատմաբանները տարբեր ժամանակաշրջաններում գնահատել Օսմանյան կայսրության դաշնակից Գերմանիայի տեղեկացվածությունը, քաղաքական դիրքորոշումը, հնարավոր աջակցությունը և հանցագործությունների կանխման ուղղությամբ չձեռնարկված քայլերը։ Հայ պատմագրության մեջ Գերմանիայի մեղսակցության խնդիրը սովորաբար դիտարկվում է մի քանի փոխկապակցված մակարդակներում՝ դիվանագիտական և քաղաքական հարաբերություններ, գերմանա-թուրքական ռազմական համագործակցություն, գերմանացի զինվորականների ու դիվանագետների տեղեկացվածություն, հայերի տեղահանությունների և կոտորածների վերաբերյալ պաշտոնական հաղորդագրություններ, ինչպես նաև Գերմանիայի իշխանությունների կողմից այդ տեղեկությունների նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունք։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է պատմագիտական տարբեր մոտեցումների համադրումը, քանի որ հարցի շուրջ գոյություն են ունեցել ինչպես Գերմանիայի պատասխանատվությունն ընդգծող, այնպես էլ դրա չափն ու բնույթը տարբեր կերպ մեկնաբանող տեսակետներ։ Արխիվային փաստաթղթերի հրապարակումը էապես ընդլայնել է այս թեմայի ուսումնասիրության հնարավորությունները․ մասնավորապես, Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարության արխիվներից հավաքված բազմաթիվ դիվանագիտական հեռագրերն ու զեկույցները վկայում են, որ գերմանական պետական կառույցները տեղեկացված էին հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների և զանգվածային ոչնչացման մասին։ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտը նշում է, որ Վոլֆգանգ Գուստի հետազոտությունները կարևոր դեր են ունեցել այդ փաստաթղթերի հրապարակման և Գերմանիայի մեղսակցության վերաբերյալ պատմագիտական քննարկումների զարգացման գործում։ Հայ պատմագիտական աշխատություններում մեղսակցության հասկացությունը կարող է ներառել ինչպես հանցագործությունների հանդեպ հանդուրժողականությունը, այնպես էլ դաշնակցային հարաբերությունների պահպանման նպատակով դրանց նկատմամբ քաղաքական աջակցությունը կամ կանխարգելման հնարավորությունից հրաժարվելը։ Երևանի պետական համալսարանի հրապարակումներում ևս ընդգծվում է, որ Գերմանիայի մեղսակցության հարցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև դրա միջազգային քաղաքական համատեքստի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության արժեքը հատկապես մեծ է պատմագրության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոխվել Գերմանիայի դերակատարության վերաբերյալ գիտական գնահատականը՝ սկզբնական վկայություններից և խորհրդային շրջանի ուսումնասիրություններից մինչև անկախ Հայաստանի ժամանակակից պատմագիտությունը և նոր արխիվային նյութերի ներգրավումը։ Այս համատեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև գերմանացի հետազոտողների աշխատանքները, որոնք ուսումնասիրել են Գերմանիայի քաղաքական և ռազմական կառույցների տեղեկացվածության աստիճանը։ Հետազոտությունների մի մասը ցույց է տալիս, որ գերմանական կողմը մանրամասն տեղեկություններ էր ստանում հայերի տեղահանության և բնաջնջման ընթացքի վերաբերյալ, ինչը Գերմանիայի քաղաքական պատասխանատվության հարցը դարձնում է պատմագիտական քննարկման առանցքային թեմա։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը հետագայում դուրս է եկել զուտ ակադեմիական շրջանակներից և դարձել քաղաքական ու հասարակական քննարկումների առարկա։ 2016 թվականին Գերմանիայի Բունդեսթագի բանաձևում արձանագրվեց Գերմանական կայսրության դաշնակցային կապը Օսմանյան կայսրության հետ և այդ իրադարձությունների նկատմամբ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը։ Այսպիսով, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, քաղաքագետներին, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանության պատմագրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ խնդիրը ներկայացնում է ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների նկարագրություն, այլ որպես պատմական պատասխանատվության, դաշնակցային քաղաքականության, արխիվային աղբյուրների մեկնաբանության և պատմագրական գնահատականների ձևավորման համալիր ուսումնասիրության թեմա։

Law

Գիրքը նվիրված է Եվրոպական խորհրդարանի իրավական կարգավիճակի և գործառույթների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով իշխանությունների տարանջատման վերազգային համակարգի շրջանակներում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է Եվրոպական միության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը, օրենսդիր, գործադիր և վերահսկողական լիազորությունների բաշխման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև Եվրոպական խորհրդարանի դերը այդ համակարգում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է խորհրդարանի օրենսդրական նախաձեռնության սահմանափակումները և հնարավորությունները, նրա մասնակցությունը բյուջետային գործընթացին, քաղաքական վերահսկողության մեխանիզմները և հարաբերությունները ԵՄ մյուս հիմնական ինստիտուտների՝ Եվրոպական հանձնաժողովի և ԵՄ խորհրդի հետ։ Գրքում քննարկվում են նաև ժողովրդավարական լեգիտիմության, ներկայացուցչականության և ինստիտուցիոնալ հավասարակշռության խնդիրները վերազգային կառավարման համակարգում, ինչպես նաև իրավական ինտեգրման գործընթացների ազդեցությունը խորհրդարանի լիազորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԵՄ իրավունքի զարգացման միտումներին և եվրոպական կառավարման մոդելի առանձնահատկություններին՝ համեմատական իրավական տեսանկյունից։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և ինստիտուցիոնալ վերլուծությունը՝ ներկայացնելով խորքային պատկերացում Եվրոպական խորհրդարանի տեղն ու դերը վերազգային իշխանության համակարգում։ Գիրքը նախատեսված է միջազգային իրավունքի մասնագետների, քաղաքագետների, իրավաբանների, գիտահետազոտողների, ուսանողների և եվրոպական ինտեգրման գործընթացներով հետաքրքրվողների համար։

Sociology

Նյութը ներկայացնում է հայ գյուղական համայնքներում գրքի, ընթերցանության և դրանց նկատմամբ ձևավորված վերաբերմունքի սոցիոլոգիական ուսումնասիրության արդյունքների մեկնաբանությունը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչ տեղ և նշանակություն ունեն գիրքն ու ընթերցանությունը գյուղական բնակչության առօրյա կյանքում, կրթական և մշակութային միջավայրում, ինչպես նաև հասկանալ ընթերցողական վարքագիծը պայմանավորող սոցիալական, տնտեսական, կրթական և մշակութային գործոնները։ Հետազոտության արդյունքների մեկնաբանությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ընթերցանությունը ոչ միայն որպես անհատական զբաղմունք, այլև որպես հասարակական և մշակութային գործընթաց, որը կապված է մարդու կրթության, աշխարհայացքի, տեղեկատվական պահանջների և սոցիալական միջավայրի հետ։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել գյուղական բնակավայրերի բնակիչների կողմից ընթերցվող գրականության տեսակների ուսումնասիրությունը՝ գեղարվեստական, գիտահանրամատչելի, ուսումնական, մասնագիտական և այլ գրականության նկատմամբ հետաքրքրության համեմատությամբ։ Առանձին ուշադրության է արժանի ընթերցանության հաճախականությունը, գրքերի ձեռքբերման և օգտագործման եղանակները, գրադարաններից օգտվելու մակարդակը, ինչպես նաև ընտանիքի և կրթական հաստատությունների ազդեցությունը ընթերցողական սովորությունների ձևավորման վրա։ Սոցիոլոգիական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր տարիքային, կրթական և սոցիալական խմբերի ընթերցողական նախասիրությունների հնարավոր տարբերությունները։ Գյուղական միջավայրի առանձնահատկությունները կարևոր են նաև գրքի հասանելիության տեսանկյունից, քանի որ գրադարանների վիճակը, գրքային ֆոնդերի բազմազանությունը, նոր հրատարակությունների հասանելիությունը և մշակութային միջոցառումների կազմակերպումը կարող են էապես ազդել բնակչության ընթերցողական ակտիվության վրա։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև այն պատճառներին, որոնք խոչընդոտում են կանոնավոր ընթերցանությանը, օրինակ՝ ժամանակի պակասը, գրքերի սահմանափակ հասանելիությունը, տնտեսական պայմանները, այլ տեղեկատվական աղբյուրների տարածումը կամ ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության նվազումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչ դեր ունեն գիրքն ու գրադարանը գյուղական համայնքի մշակութային կյանքի պահպանման և զարգացման գործում։ Հատկապես կարևոր է դիտարկել ընթերցանության կապը կրթության հետ, քանի որ դպրոցական և երիտասարդ բնակչության շրջանում ընթերցողական մշակույթի ձևավորումը կարող է երկարաժամկետ ազդեցություն ունենալ կրթական առաջընթացի և մշակութային մասնակցության վրա։ Ժողովածուի սոցիոլոգիական ուղղվածությունը թույլ է տալիս ոչ միայն ներկայացնել փաստական տվյալներ, այլև դրանց հիման վրա բացահայտել ընթերցանության նկատմամբ վերաբերմունքի ձևավորման օրինաչափություններն ու առկա խնդիրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գրադարանային ծառայությունների կատարելագործման, գյուղական բնակավայրերում մշակութային ծրագրերի մշակման և ընթերցանության խթանման միջոցառումների կազմակերպման համար։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարևոր է հայ գյուղի սոցիալական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ ներկայացնում է գրքի և ընթերցանության դերը գյուղական համայնքի կրթական, տեղեկատվական ու մշակութային միջավայրում և հնարավորություն է տալիս սոցիոլոգիական տվյալների միջոցով գնահատելու ընթերցողական մշակույթի վիճակն ու զարգացման հնարավորությունները։

Other Subjects

Վոլգա Բուլղարիայի մայրաքաղաք Բոլգար տարածքում հայտնաբերված հայկական արձանագրությունների ուսումնասիրությունը կարևոր աղբյուր է միջնադարյան բազմազգ քաղաքային մշակույթի և առևտրային ցանցերի վերականգնման համար։ Հնագիտական պեղումների ընթացքում այստեղ արձանագրվել են տարբեր լեզուներով՝ արաբերեն, հունարեն և հայերեն գրություններով տապանագրեր և վիմագրեր, որոնք վկայում են տարածաշրջանի ինտենսիվ տնտեսական կապերի և բազմաէթնիկ բնակչության գոյության մասին։ Հայկական արձանագրությունները հիմնականում կապված են առևտրական և արհեստավորական համայնքների հետ, որոնք միջնադարում ներգրավված էին Մետաքսի ճանապարհի հյուսիսային ճյուղերի առևտրում։ Դրանք պարունակում են ինչպես կրոնական բովանդակությամբ հիշատակումներ, այնպես էլ անձնանուններ և ծագման վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական սփյուռքի շարժունակությունը և տնտեսական դերակատարությունը Վոլգա տարածաշրջանում։ Աշխատությունները, որոնք անդրադառնում են այս արձանագրություններին, ընդգծում են նաև Բոլգարի բազմամշակութային բնույթը՝ որպես կարևոր առևտրային և վարչական կենտրոն Հորդայի ժամանակաշրջանում։ Ընդհանուր առմամբ, այս վիմագրական նյութը արժեքավոր է ինչպես հայագիտության, այնպես էլ Եվրասիայի միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության համար։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է բանկային համակարգում ներքին ֆինանսական վերահսկողության կազմակերպման, գնահատման և կատարելագործման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի նյութերի հիման վրա։ Քննության են առնվում ներքին վերահսկողության տնտեսական բովանդակությունը, նպատակները, սկզբունքները և բանկերի կառավարման համակարգում դրա նշանակությունը։ Վերլուծվում են ֆինանսական գործառնությունների վերահսկման, հաշվապահական հաշվառման արժանահավատության ապահովման, ակտիվների պահպանության, ֆինանսական ռիսկերի բացահայտման և կառավարման հիմնական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին վերահսկողության համակարգի կառուցվածքին, պատասխանատվությունների բաշխմանը, վերահսկողական ընթացակարգերի իրականացմանը և ներքին աուդիտի դերին։ Քննարկվում են վարկային, իրացվելիության, գործառնական և այլ ֆինանսական ռիսկերի նկատմամբ վերահսկողության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բանկի գործունեության ընթացքում հնարավոր խախտումների և սխալների ժամանակին հայտնաբերման միջոցները։ Դիտարկվում են ներքին վերահսկողության արդյունավետության գնահատման մոտեցումները, տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպումը, կառավարման տարբեր մակարդակների միջև փոխգործակցությունը և վերահսկողական մեխանիզմների համապատասխանությունը բանկի գործունեության առանձնահատկություններին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներքին ֆինանսական վերահսկողության և ռիսկերի կառավարման համակարգերի փոխկապակցվածությանը, դրանց կատարելագործման կազմակերպական ու մեթոդական հնարավորություններին։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել բանկերի ֆինանսական կառավարման որակի բարձրացմանը, վերահսկողական գործընթացների արդյունավետության բարելավմանը, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը և բանկային գործունեության հուսալիության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բանկային գործի մասնագետների, ֆինանսիստների, աուդիտորների, ռիսկերի կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։