Երևանի բնակչությունը․ էթնոսոցիոլոգիական ուսումնասիրություններ

History

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2011 թվականներին Մերձավոր Արևելքում միջարաբական համագործակցության ձևավորման, զարգացման և հիմնական հակասությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են արաբական պետությունների միջև քաղաքական, տնտեսական, անվտանգային և դիվանագիտական համագործակցության գործընթացները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրը։ Այս ժամանակահատվածը բնորոշվում է մի շարք նշանակալի իրադարձություններով, որոնք էապես ազդել են արաբական երկրների փոխհարաբերությունների և ընդհանուր դիրքորոշումների ձևավորման վրա, այդ թվում՝ Ծոցի պատերազմը, Իրաքի նկատմամբ միջազգային պատժամիջոցները, իսրայելա-արաբական հակամարտության զարգացումները, պաղեստինյան հիմնախնդրի շուրջ գործընթացները և տարածաշրջանում արտաքին ուժերի ազդեցության փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նաև Արաբական պետությունների լիգայի դերը՝ որպես միջարաբական համագործակցության հիմնական ինստիտուցիոնալ հարթակ, և գնահատվում են կազմակերպության հնարավորություններն ու սահմանափակումները տարածաշրջանային խնդիրների կարգավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ արաբական երկրների ընդհանուր մշակութային և պատմական հիմքերը միշտ չէ, որ հանգեցնում էին միասնական քաղաքական դիրքորոշումների։ Տարբեր պետությունների ազգային շահերը, արտաքին քաղաքական կողմնորոշումները, տնտեսական հնարավորությունների անհավասարությունը և տարածաշրջանային մրցակցությունները հաճախ խոչընդոտում էին համատեղ քաղաքականության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև Իրաքի, Պաղեստինի, Լիբանանի և տարածաշրջանային անվտանգության հետ կապված խնդիրների ազդեցությունը միջարաբական հարաբերությունների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տարածաշրջանային ճգնաժամերը և միջազգային քաղաքականության փոփոխությունները վերափոխում արաբական պետությունների համագործակցության մեխանիզմները և առաջնահերթությունները։ 2000-ականների ընթացքում համագործակցությանն ու միասնական դիրքորոշումների ձևավորմանը զուգահեռ պահպանվում էին նաև խորքային տարաձայնություններ, որոնք հատկապես նկատելի դարձան տարածաշրջանում քաղաքական վերափոխումների նախաշեմին և 2011 թվականի իրադարձությունների ընթացքում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Մերձավոր Արևելքի ժամանակակից քաղաքական գործընթացների, արաբական աշխարհի ներքին հարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ավելի խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, արաբագիտության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկաբյուջետային հարաբերությունների զարգացման հիմնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով հարկային համակարգի ձևավորման, պետական եկամուտների կառավարման և բյուջետային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման հարցերին։ Վերլուծվում են հարկային հարաբերությունների տնտեսական և իրավական հիմքերը, հարկային բեռի ձևավորման առանձնահատկությունները, հարկային վարչարարության խնդիրները և պետական ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են հարկաբյուջետային քաղաքականության դերը տնտեսական կայունության ապահովման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործընթացներում։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև առկա խնդիրներին ու բարեփոխումների հնարավոր ուղղություններին՝ նպատակ ունենալով նպաստել ՀՀ-ում հարկաբյուջետային համակարգի կատարելագործմանը, թափանցիկության բարձրացմանը և պետական ֆինանսների կառավարման արդյունավետության ամրապնդմանը։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ինտեգրման գործընթացի ուսումնասիրությանը համաշխարհային տնտեսության համակարգում՝ դիտարկելով արտաքին տնտեսական կապերի, միջազգային առևտրի, ներդրումների և տնտեսական համագործակցության զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի տնտեսության՝ միջազգային տնտեսական հարաբերություններին ներգրավվելու առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև համաշխարհային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրի կառուցվածքին, արտահանման և ներմուծման դինամիկային, ապրանքների և ծառայությունների միջազգային շրջանառությանը, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներին և միջազգային տնտեսական համագործակցության ձևերին։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Հայաստանի տնտեսության բացության աստիճանի, արտաքին շուկաներից կախվածության և միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի մրցունակության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև երկրի անդամակցությանը և մասնակցությանը տարբեր միջազգային ու տարածաշրջանային տնտեսական կառույցներին, առևտրային համաձայնագրերին և տնտեսական ինտեգրման գործընթացներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է նաև Հայաստանի աշխարհագրական և աշխարհաքաղաքական դիրքի ազդեցությունը արտաքին տնտեսական կապերի վրա, ինչպես նաև տրանսպորտային և լոգիստիկ սահմանափակումների նշանակությունը միջազգային տնտեսական ինտեգրման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկություններին, արտահանման դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությանը, բարձր տեխնոլոգիական և ծառայությունների ոլորտների զարգացմանը և միջազգային արժեքային շղթաներում Հայաստանի ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է գնահատել համաշխարհային տնտեսությանը ինտեգրման դրական արդյունքները՝ ներդրումների ներգրավում, տեխնոլոգիաների փոխանցում, նոր շուկաների հասանելիություն, մրցակցության աճ և արտադրողականության բարձրացում, ինչպես նաև հնարավոր ռիսկերը՝ արտաքին շոկերի ազդեցություն, ներմուծումից կախվածություն, շուկաների անկայունություն և առանձին ոլորտների մրցունակության խնդիրներ։ Ուսումնասիրության արդյունքում կարող են առաջարկվել Հայաստանի միջազգային տնտեսական դիրքի ամրապնդման, արտահանման ներուժի ընդլայնման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և արտաքին տնտեսական կապերի առավել արդյունավետ օգտագործման ուղղություններ։ Աշխատանքը կարևոր է Հայաստանի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման ռազմավարության, միջազգային մրցունակության բարձրացման և համաշխարհային տնտեսական գործընթացներին առավել արդյունավետ ինտեգրվելու հնարավորությունների գնահատման տեսանկյունից։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող նախադպրոցական երեխաների շրջանում փոխօգնության կարողությունների ձևավորմանը, դրանց զարգացման համար կիրառվող միջոցներին և մանկավարժական մեթոդներին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում երեխայի սոցիալական վարքի, համագործակցելու ունակության, դիմացինին աջակցելու և ընդհանուր գործունեության մեջ ներգրավվելու հմտությունների զարգացումն է։ Փոխօգնությունը նախադպրոցական տարիքում կարևոր սոցիալական կարողություն է, քանի որ այն նպաստում է երեխաների միջև դրական հարաբերությունների ձևավորմանը, հաղորդակցման զարգացմանը, խմբային գործունեությանը մասնակցելուն և սեփական ու ուրիշների կարիքները հասկանալուն։ Հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների դեպքում այդ կարողությունների ձևավորումը կարող է պահանջել ավելի նպատակային, հետևողական և երեխայի անհատական հնարավորություններին համապատասխան կազմակերպված աշխատանք։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել խաղային գործունեությունը, համատեղ առաջադրանքները, զույգերով և փոքր խմբերով աշխատանքը, մեծահասակի օրինակով սովորելը, խրախուսումը, իրավիճակային վարժությունները և սոցիալական փոխազդեցությունը զարգացնող տարբեր մանկավարժական միջոցներ։ Կարևոր նշանակություն է տրվում այնպիսի միջավայրի ստեղծմանը, որտեղ երեխան կարող է աստիճանաբար սովորել օգնություն առաջարկել, ընդունել ուրիշի օգնությունը, կիսվել նյութերով, հերթով կատարել գործողություններ, համագործակցել ընդհանուր նպատակի հասնելու համար և արձագանքել ընկերոջ դժվարություններին։ Մեթոդների արդյունավետ կիրառումը ենթադրում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացում, կրկնություն, տեսանելի և հասանելի ցուցումներ, դրական ամրապնդում և յուրաքանչյուր երեխայի անհատական առաջընթացի մշտական դիտարկում։ Այս գործընթացում կարևոր է նաև մանկավարժի և ընտանիքի համագործակցությունը, քանի որ փոխօգնության վարքային հմտությունները առավել արդյունավետ են ամրապնդվում այն դեպքում, երբ դրանք կիրառվում են ոչ միայն կրթական միջավայրում, այլև առօրյա իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել երեխաների սոցիալական ներառմանը, ինքնուրույնության և հաղորդակցական ակտիվության բարձրացմանը, ինչպես նաև հասակակիցների հետ ավելի դրական և համագործակցային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Արդյունքում փոխօգնության կարողությունների նպատակային զարգացումը դիտարկվում է որպես երեխայի սոցիալական և անձնային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը կարող է ձևավորվել համակարգված մանկավարժական աշխատանքի, համապատասխան խաղերի, վարժությունների և աջակցող միջավայրի միջոցով։

Political Science

Ալտունին Ա.Տ., հանդիսանում է մասնագիտական և ուսումնական ձեռնարկ, որը նվիրված է քաղաքացիական պաշտպանության ուժերի և կազմավորումների դերին բնական աղետների կանխարգելման, արձագանքման և հետևանքների վերացման գործընթացներում։ Այն ներկայացնում է տարերային աղետների հիմնական տեսակները՝ երկրաշարժեր, ջրհեղեղներ, սողանքներ, փոթորիկներ և այլ վտանգավոր բնական երևույթներ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բնակչության, ենթակառուցվածքների և տնտեսության վրա։ Գրքում մանրամասն բացատրվում են քաղաքացիական պաշտպանության կազմավորումների կառուցվածքը, խնդիրները և գործառույթները, ինչպես նաև նրանց գործողությունների կազմակերպման սկզբունքները արտակարգ իրավիճակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված փրկարարական, վթարավերականգնողական և կանխարգելիչ աշխատանքների իրականացման մեթոդներին, համագործակցության ձևերին տարբեր ծառայությունների միջև և բնակչության պաշտպանության միջոցների կիրառմանը։ Ներառված են նաև գործողությունների պլանավորման, օպերատիվ կառավարման և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հարցեր, որոնք կարևոր են արագ և համակարգված արձագանք ապահովելու համար։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, փրկարար ծառայությունների աշխատակիցների, քաղաքացիական պաշտպանության մասնագետների և արտակարգ իրավիճակների ոլորտով հետաքրքրված անձանց համար՝ նպաստելով գործնական հմտությունների զարգացմանը և աղետների դեմ պայքարի արդյունավետ կազմակերպմանը։

Literature

Էռնեստ Հեմինգուեյը համարվում է 20-րդ դարի ամենանշանավոր ամերիկացի գրողներից մեկը, որի ստեղծագործություններում առկա են կյանքի, մարդկային հոգեբանության և մարդկային բնության խորքային թեմաները։ «Հրաժեշտ զենքին» և «Ծերունին և ծովը» ստեղծագործությունները պատկերում են մարդու առջև ծառացած հիմնարար մարտահրավերները, նրա կամքի ուժը, վճռականությունը և առանձին անհատի առնչությունը բնության ու աշխարհաքաղաքական իրողությունների հետ։ «Հրաժեշտ զենքին» ստեղծագործությունը ներկայացնում է առաջին աշխարհամարտից հետո հասարակության մեջ առկա խավերին, սիրո, անձնական և հասարակական պարտավորությունների միջև հավասարակշռությունը, ինչպես նաև մարդու որոնումն ինքնության և կյանքի իմաստի համար։ Արվեստի այս գործում կարևոր է կյանքի, մահվան և ճակատագրի միջեւ անհատի հարաբերության հստակ արտացոլումը, որը արտացոլում է Հեմինգուեյի վառ, պարզ, բայց խոր իմաստ պարունակող գրական ոճը։ «Ծերունին և ծովը» իր հերթին ներկայացնում է առանձին անհատի և բնության միջեւ պայքարը, ճկունության և համառության անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև կյանքի դասական թեման՝ մարդու տոկունությունն ու անզիջում վճռականությունը դժվարությունների առջև։ Այս ստեղծագործությունը գեղարվեստորեն է ներկայացնում մարդուն՝ որպես փոքր, բայց միաժամանակ ուժեղ ուժ, որը կարող է հաղթահարել խոչընդոտները, սակայն նաև անխուսափելիորեն կանգնել իր սահմանների առաջ։ Երկու գործերում էլ Հեմինգուեյի ոճը՝ կարճ, ճշգրիտ և պայծառ, նպաստում է այն զգացմունքային ու հոգեբանական խորության փոխանցմանը, որը ընթերցողին ստիպում է զգալ կերպարների սարսափները, հաղթանակներն ու պարտությունները։ Այս ստեղծագործություններում արտահայտված են նաև Հեմինգուեյի կենսափիլիսոփայության կարևորագույն դրույթները՝ առերեսումը մահվան, ճակատագրի և մարդկային վճռականության հետ, ինչը դարձնում է դրանք դասական ու ժամանակակից գրականության անկրկնելի նմուշներ։ Արդյունքում, «Հրաժեշտ զենքին» և «Ծերունին և ծովը» գործերն արտահայտում են մարդու պայքարի, տոկունության, անձնական և ներքին ազատության, ինչպես նաև կյանքի խորը իմաստի որոնման թեմաները, որոնք դարձնում են Հեմինգուեյի ստեղծագործությունները հավերժ հետաքրքրաշարժ և ուսուցանող։