Գրադարանագիտական-մատենագիտական գրականություն: (Ինֆորմացիոն բյուլետեն) N1 (1989)

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային երկրներում քաղաքացիական և ժողովրդավարական իշխանության կայացման գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո նորանկախ պետություններում քաղաքական համակարգերի վերափոխման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման և քաղաքացիական հասարակության զարգացման գործընթացներն են։ Ուսումնասիրվում են իշխանության կազմակերպման նոր ձևերի ստեղծումը, սահմանադրական համակարգերի ձևավորումը, բազմակուսակցականության հաստատումը, ընտրական գործընթացների զարգացումը և պետական կառավարման ժողովրդավարացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների, քաղաքական մասնակցության, խոսքի և մամուլի ազատության, տեղական ինքնակառավարման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և իշխանությունների տարանջատման սկզբունքների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է համեմատական վերլուծությամբ ուսումնասիրել հետխորհրդային տարբեր երկրների փորձը՝ բացահայտելով ժողովրդավարացման գործընթացների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևորվում են նաև ժողովրդավարական բարեփոխումների վրա ազդող քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել անցումային շրջանի հիմնական դժվարությունները՝ ինստիտուտների անկայունությունը, քաղաքական էլիտաների վերարտադրությունը, իշխանության կենտրոնացման միտումները, թույլ զարգացած քաղաքացիական հասարակությունը, ընտրական համակարգերի խնդիրները և սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ժողովրդավարական կառավարման ամրապնդման հնարավորությունները՝ իրավական պետության, անկախ դատական համակարգի, արդյունավետ խորհրդարանական վերահսկողության, ազատ և մրցակցային ընտրությունների ու ակտիվ քաղաքացիական մասնակցության միջոցով։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է պատմական ճարտարապետական կառույցների պահպանման և վերականգնման համար նախատեսված ջրակայուն կրային շաղախների մշակման խնդիրներին՝ առաջնահերթ դիտարկելով տեղական հումքային նյութերի օգտագործման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կրային կապակցանյութերի, բնական և արհեստական հավելանյութերի, լցանյութերի ու տեղական հանքային հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունները՝ դրանց հիման վրա վերականգնողական աշխատանքների պահանջներին համապատասխան բաղադրությունների ձևավորման նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շաղախների ջրակայունությանը, քանի որ պատմական կառույցներում խոնավության ներթափանցումը և ջրի երկարատև ազդեցությունը կարող են նպաստել քարային շարվածքի, կապակցող նյութերի և հարդարման շերտերի աստիճանական քայքայմանը։ Քննվում են տարբեր բաղադրիչների հարաբերակցության ազդեցությունը շաղախի ամրության, ծակոտկենության, ջրակլանման, գոլորշաթափանցելիության, կպչունության և երկարաժամկետ կայունության վրա։ Կարևորվում է այնպիսի նյութերի մշակումը, որոնք բավարար մեխանիկական հատկությունների հետ մեկտեղ համատեղելի են պատմական շարվածքի և սկզբնական շինանյութերի հետ։ Վերականգնողական շաղախի ընտրության ժամանակ հաշվի են առնվում ոչ միայն բարձր ամրության ցուցանիշները, այլև նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկական համապատասխանությունը հին քարերին և շաղախներին, որպեսզի նոր նյութը շահագործման ընթացքում չառաջացնի լրացուցիչ լարվածություններ կամ անհամատեղելի փոփոխություններ։ Ուսումնասիրվում է նաև տեղական հումքի մշակման և համապատասխան հավելանյութերի կիրառման միջոցով կրային համակարգերի հատկությունների բարելավման հնարավորությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջերմաստիճանի փոփոխությունների, խոնավացման և չորացման պարբերական ազդեցությունների ու արտաքին միջավայրի այլ գործոնների նկատմամբ նյութի կայունությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մշակված բաղադրությունների փորձարարական համեմատությունը և այն ցուցանիշների որոշումը, որոնց հիման վրա հնարավոր է գնահատել դրանց կիրառելիությունը տարբեր տեսակի պատմական կառույցներում։ Տեղական հումքի օգտագործումը դիտարկվում է նաև տնտեսական և բնապահպանական տեսանկյունից, քանի որ այն կարող է նվազեցնել ներմուծվող նյութերից կախվածությունը և նպաստել տարածաշրջանի ավանդական շինարարական նյութերի ուսումնասիրությանն ու ժամանակակից վերականգնողական տեխնոլոգիաներում դրանց կիրառմանը։ Կարևորվում է նաև պատմական հուշարձանների իսկության պահպանումը՝ նոր շաղախների արտաքին տեսքը, կառուցվածքը և շահագործական վարքագիծը հնարավորինս համապատասխանեցնելով վերականգնվող կառույցի նյութական առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ պատմական շենքերի, եկեղեցիների, ամրոցների և այլ քարաշեն հուշարձանների պահպանման ու վերականգնման աշխատանքների համար՝ նպաստելով գիտականորեն հիմնավորված և երկարաժամկետ կայուն նյութերի ընտրությանը։

Economics

Այս աշխատությունը վերաբերում է պարտադիր ապահովագրատեսակների ներդրման ազդեցությանը Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության և ապահովագրական շուկայի զարգացման վրա՝ ընդգծելով ֆինանսական կայունության, ռիսկերի բաշխման և ապահովագրական համակարգի ինստիտուցիոնալ զարգացման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել պարտադիր ապահովագրության տարբեր տեսակների (օրինակ՝ ավտոքաղաքացիական պատասխանատվության ապահովագրություն և այլ սոցիալական նշանակության ապահովագրական ձևեր) ներդրման տնտեսական հետևանքները և դրանց ազդեցությունը ապահովագրական շուկայի ընդլայնման վրա։ Ուսումնասիրվում են ապահովագրական համակարգի կառուցվածքը, շուկայի մասնակիցների վարքագիծը, ապահովագրական պրեմիաների ձևավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական կարգավորման և վերահսկողության դերը ոլորտի զարգացման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտադիր ապահովագրության սոցիալ-տնտեսական ազդեցություններին՝ ռիսկերի համընդհանուր բաշխում, քաղաքացիների ֆինանսական պաշտպանվածության բարձրացում, ճանապարհային և այլ ոլորտներում վնասների փոխհատուցման համակարգերի բարելավում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ապահովագրական շուկայի զարգացման խոչընդոտները՝ ցածր ապահովագրական մշակույթ, սահմանափակ վստահություն ֆինանսական հաստատությունների նկատմամբ և մրցակցության ոչ բավարար մակարդակ։ Միաժամանակ վերլուծվում է միջազգային փորձը պարտադիր ապահովագրության ներդրման և կարգավորման ոլորտում՝ գնահատելով դրա կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ֆինանսական տնտեսագիտության և ապահովագրական համակարգի զարգացման ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ ապահովագրական շուկայի ընդլայնմանը և տնտեսական ռիսկերի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ընթացքում անսարքությունների առաջացման հավանականության նվազեցմանն ուղղված նախագծային միջոցների և մեթոդների մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը ինտեգրալ սխեմաների հուսալիության, ստուգելիության և աշխատանքի կայունության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումների բացահայտումն ու կատարելագործումն է։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ինտեգրալ սխեմաների նախագծման տարբեր փուլերում առաջացող հնարավոր սխալներն ու անսարքությունները, դրանց առաջացման պատճառները, հայտնաբերման մեթոդները և նախագծային լուծումների միջոցով դրանց կանխարգելման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման ավտոմատացման գործիքներին, տրամաբանական և կառուցվածքային ստուգումներին, մոդելավորմանը, թեստավորման մեխանիզմներին և նախագծի վավերացման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են նաև սխալների հայտնաբերման և մեկուսացման արդյունավետության բարձրացման եղանակները, որոնք հնարավորություն են տալիս նախագծման ավելի վաղ փուլերում բացահայտել հնարավոր խնդիրները և նվազեցնել դրանց ուղղման հետ կապված ժամանակային ու նյութական ծախսերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նախագծման համար նախատեսված հատուկ միջոցների մշակումը, որոնք կարող են նպաստել սխալների կանխարգելմանը, նախագծային գործընթացի ավտոմատացմանը և վերջնական ինտեգրալ սխեմայի որակի բարձրացմանը։ Քննարկվում է նաև նախագծային լուծումների և թեստավորման գործընթացի փոխկապակցվածությունը, քանի որ ժամանակակից բարդ ինտեգրալ սխեմաների դեպքում սխալների հայտնաբերման հնարավորությունը մեծապես կախված է դրանց նախագծման փուլում համապատասխան ստուգելիության մեխանիզմների ներդրումից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նախագծման տարբեր չափանիշների գնահատմանը՝ սխալների հայտնաբերման արդյունավետությանը, նախագծման բարդությանը, հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործմանը և մշակման ժամանակին։ Առաջարկվող մոտեցումները նպատակ ունեն ապահովելու ավելի հուսալի և կանխատեսելի նախագծման գործընթաց, նվազեցնելու ինտեգրալ սխեմաների արտադրության կամ շահագործման ընթացքում ի հայտ եկող անսարքությունների ռիսկը և բարձրացնելու էլեկտրոնային համակարգերի ընդհանուր որակը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության, էլեկտրոնիկայի և նախագծման ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ճնշման տակ գործող ինժեներական համակարգերի հաշվարկման մեթոդների զարգացմանը, դրանց հիդրավլիկական բնութագրերի առավել ճշգրիտ գնահատմանը և շահագործման տեխնիկատնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում խողովակաշարային ցանցերում հեղուկի շարժման օրինաչափություններն են, ճնշման և ծախսի բաշխումը, հիդրավլիկական կորուստների ձևավորումը, պոմպային սարքավորումների աշխատանքային ռեժիմները և համակարգի տարբեր տարրերի փոխազդեցությունը։ Նման համակարգերի արդյունավետ նախագծման և կառավարման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն ապահովել պահանջվող հոսքը և ճնշումը, այլև նվազեցնել էներգետիկ կորուստները, բարձրացնել սարքավորումների հուսալիությունը, կանխել վթարային ռեժիմները և երկարացնել ենթակառուցվածքների շահագործման ժամկետը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հաշվարկային մեթոդների այնպիսի կատարելագործման վրա, որը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջականորեն հաշվի առնել իրական համակարգերի կառուցվածքային և շահագործական առանձնահատկությունները։ Դասական հիդրավլիկական հաշվարկները հիմնվում են հոսքի անընդհատության, էներգիայի պահպանման և ճնշման կորուստների գնահատման սկզբունքների վրա, սակայն իրական ցանցերում պայմանները կարող են զգալիորեն տարբերվել իդեալականացված հաշվարկային սխեմաներից։ Խողովակների երկարությունը, տրամագիծը, ներքին մակերևույթի վիճակը, տեղային դիմադրությունները, հանգույցների կառուցվածքը, բարձրությունների տարբերությունները և սպառման փոփոխական բնույթը միասին ձևավորում են համակարգի իրական հիդրավլիկական ռեժիմը։ Այդ պատճառով հաշվարկային մոդելների կատարելագործումը ենթադրում է հնարավորինս մեծ թվով էական գործոնների ներառում և դրանց ազդեցության քանակական գնահատում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ճնշման կորուստների որոշմանը։ Հեղուկի շարժման ընթացքում էներգիայի մի մասը ծախսվում է խողովակների պատերի հետ շփման և տարբեր տեղային դիմադրությունների հաղթահարման վրա։ Կորուստների ճիշտ գնահատումը կարևոր է պոմպերի անհրաժեշտ ճնշման, խողովակների օպտիմալ տրամագծերի և ամբողջ համակարգի էներգետիկ պահանջների որոշման համար։ Եթե հաշվարկային կորուստները թերագնահատվում են, համակարգի որոշ հատվածներում կարող է չապահովվել անհրաժեշտ աշխատանքային ճնշումը, իսկ դրանց չափազանց բարձր գնահատումը կարող է հանգեցնել անհարկի հզոր սարքավորումների և մեծ տրամագծով խողովակների ընտրության՝ ավելացնելով ներդրումային ու շահագործական ծախսերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է խողովակաշարերի ներքին մակերևույթի վիճակի ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև շահագործման ընթացքում խողովակների հիդրավլիկական բնութագրերը կարող են փոփոխվել նստվածքների, կոռոզիոն երևույթների և այլ գործոնների հետևանքով։ Արդյունքում մեծանում է հոսքի նկատմամբ դիմադրությունը և նույն ծախսն ապահովելու համար կարող է պահանջվել ավելի մեծ ճնշում ու էներգիա։ Հետևաբար համակարգի հաշվարկային մոդելներում նպատակահարմար է հաշվի առնել ոչ միայն սկզբնական նախագծային պարամետրերը, այլև շահագործման ընթացքում դրանց հնարավոր փոփոխությունները։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ցանցի տեխնիկական վիճակը և ժամանակին պլանավորել վերականգնման կամ արդիականացման միջոցառումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ցանցային կառուցվածքի հաշվարկը։ Ճյուղավորված կամ օղակաձև համակարգերում հեղուկի հոսքը բաշխվում է բազմաթիվ ուղղություններով, և մեկ հատվածի պարամետրերի փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ ամբողջ ցանցի աշխատանքային ռեժիմի վրա։ Հանգույցներում անհրաժեշտ է ապահովել հոսքերի հավասարակշռությունը, իսկ ցանցի տարբեր ուղղություններով՝ էներգետիկ պայմանների համապատասխանությունը։ Այսպիսի խնդիրների լուծումը պահանջում է թվային մեթոդների և համակարգչային մոդելավորման կիրառում, հատկապես այն դեպքերում, երբ համակարգը ներառում է մեծ թվով հանգույցներ, խողովակաշարեր, կարգավորող սարքեր և պոմպային կայաններ։ Հաշվարկային ալգորիթմների կատարելագործումը կարող է ուղղված լինել լուծումների արագության, կայունության և ճշգրտության բարձրացմանը։ Առանձին ուղղություն է սպառման փոփոխականության ուսումնասիրությունը։ Իրական համակարգերում հեղուկի պահանջարկը ժամանակի ընթացքում հաստատուն չէ և կարող է փոփոխվել օրվա ժամերից, սեզոնից, սպառողների թվից կամ տեխնոլոգիական գործընթացներից կախված։ Հետևաբար միայն մեկ հաշվարկային ռեժիմի ուսումնասիրությունը հաճախ բավարար չէ համակարգի իրական աշխատանքը գնահատելու համար։ Տարբեր սցենարների մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս որոշել առավելագույն և նվազագույն բեռնվածության պայմաններում ճնշման բաշխումը, հայտնաբերել անբարենպաստ հատվածները և գնահատել համակարգի պահուստային հնարավորությունները։ Ժամանակային փոփոխությունները հաշվի առնող մոդելները հատկապես կարևոր են շահագործման օպտիմալ կառավարման համար։ Հետազոտության առանցքային բաղադրիչներից է պոմպային սարքավորումների աշխատանքային ռեժիմների վերլուծությունը։ Պոմպերի ընտրությունը և դրանց աշխատանքի կազմակերպումը մեծ ազդեցություն ունեն համակարգի էներգասպառման վրա։ Պոմպային ագրեգատի աշխատանքային կետը ձևավորվում է սարքավորման բնութագրի և ցանցի հիդրավլիկական դիմադրության փոխազդեցությամբ։ Եթե սարքավորումը երկար ժամանակ աշխատում է ոչ նպատակահարմար ռեժիմում, կարող են ավելանալ էներգիայի ծախսերը, նվազել արդյունավետությունը և արագանալ սարքավորումների մաշվածությունը։ Այդ պատճառով հաշվարկային մեթոդների կատարելագործումը կապված է նաև պոմպերի աշխատանքային բնութագրերի և ցանցի փոփոխվող պահանջների համատեղ վերլուծության հետ։ Կարևորվում է կարգավորվող աշխատանքի հնարավորությունը, երբ պոմպային համակարգի արտադրողականությունը համապատասխանեցվում է տվյալ պահին գոյություն ունեցող պահանջարկին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում էներգաարդյունավետությանը։ Ճնշումային համակարգերի շահագործման ծախսերի զգալի մասը կարող է կապված լինել հեղուկի տեղափոխման համար անհրաժեշտ էներգիայի հետ։ Հետևաբար համակարգի արդյունավետության բարձրացումը պահանջում է գնահատել ոչ միայն հիդրավլիկական, այլև էներգետիկ ցուցանիշները։ Էներգիայի անհարկի ծախսը կարող է պայմանավորված լինել չափազանց բարձր աշխատանքային ճնշմամբ, ոչ արդյունավետ պոմպային ռեժիմներով, խողովակաշարերի մեծ դիմադրությամբ կամ կառավարման ոչ օպտիմալ սխեմաներով։ Հիդրավլիկական և էներգետիկ հաշվարկների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել էներգախնայողության հնարավորությունները և ընտրել այնպիսի տեխնիկական միջոցառումներ, որոնց կիրառումը տալիս է առավել մեծ տնտեսական արդյունք։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ճնշման կարգավորման խնդիրը։ Ցանցի տարբեր հատվածներում անհրաժեշտ աշխատանքային ճնշման պահպանումը կարևոր է ինչպես սպառողների սպասարկման որակի, այնպես էլ համակարգի հուսալիության համար։ Չափազանց ցածր ճնշումը կարող է սահմանափակել անհրաժեշտ հոսքի ապահովումը, մինչդեռ չափազանց բարձր ճնշումը մեծացնում է խողովակների և սարքավորումների բեռնվածությունը, կարող է նպաստել արտահոսքերի ավելացմանը և բարձրացնել էներգասպառումը։ Ճնշման կարգավորման սարքերի, պոմպային ռեժիմների և ցանցի գոտիավորման համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ավելի հավասարակշռված աշխատանքային պայմաններ։ Առանձին ուղղություն է անցումային հիդրավլիկական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Պոմպերի միացումը կամ անջատումը, փականների աշխատանքի փոփոխությունը և հոսքի արագ վերակազմավորումը կարող են առաջացնել ճնշման ժամանակավոր զգալի տատանումներ։ Նման երևույթները կարող են լրացուցիչ մեխանիկական բեռնվածություն ստեղծել խողովակաշարերի և սարքավորումների համար։ Հետևաբար համակարգի հուսալիության գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է դիտարկել ոչ միայն հաստատված, այլև անցումային ռեժիմները։ Համապատասխան հաշվարկային մոդելների կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել հնարավոր ճնշումային տատանումները և նախագծել դրանց ազդեցությունը սահմանափակող տեխնիկական միջոցառումներ։ Կարևոր նշանակություն ունի համակարգի հուսալիության գնահատումը։ Ինժեներական ցանցը պետք է կարողանա անհրաժեշտ մակարդակով պահպանել իր գործառույթները նաև առանձին տարրերի աշխատանքի խանգարման կամ պահանջարկի անսովոր փոփոխությունների դեպքում։ Այդ պատճառով հաշվարկային ուսումնասիրությունները կարող են ներառել տարբեր վթարային սցենարների մոդելավորում՝ առանձին խողովակաշարերի անջատում, պոմպային ագրեգատի աշխատանքի դադարեցում կամ համակարգի որոշ հատվածներում պահանջարկի կտրուկ փոփոխություն։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել առավել խոցելի հատվածները և գնահատել պահուստավորման անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում արտահոսքերի ազդեցությանը։ Ճնշումային ցանցերում չվերահսկվող կորուստները կարող են նվազեցնել համակարգի տնտեսական արդյունավետությունը և մեծացնել անհրաժեշտ պոմպային էներգիան։ Արտահոսքերի ծավալը հաճախ կապված է նաև ցանցում պահպանվող ճնշման մակարդակի հետ, ուստի ճնշման օպտիմալ կառավարումը կարող է դիտարկվել կորուստների նվազեցման միջոցներից մեկը։ Հաշվարկային մոդելների միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր հատվածներում հնարավոր կորուստների ազդեցությունը ընդհանուր հոսքային հավասարակշռության վրա և առաջնահերթություն սահմանել տեխնիկական ստուգումների կամ վերանորոգումների համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է համակարգչային մոդելավորումը։ Ժամանակակից ծրագրային միջոցները հնարավորություն են տալիս ստեղծել իրական ցանցերի թվային մոդելներ, իրականացնել տարբեր աշխատանքային ռեժիմների բազմակի հաշվարկներ և համեմատել նախագծային կամ կառավարչական տարբերակները։ Թվային մոդելի արդյունավետությունը մեծապես կախված է սկզբնական տվյալների ճշգրտությունից, ուստի անհրաժեշտ է իրական չափումների միջոցով ստուգել և ճշգրտել դրա պարամետրերը։ Ճնշման, հոսքի և այլ գործառնական ցուցանիշների չափված արժեքների համադրումը հաշվարկային արդյունքների հետ հնարավորություն է տալիս կատարել մոդելի տրամաչափարկում և բարձրացնել հետագա կանխատեսումների հավաստիությունը։ Կարևորվում է նաև մոնիթորինգի համակարգերի կիրառումը։ Ցանցի առանցքային կետերում ճնշման, հոսքի և սարքավորումների աշխատանքային պարամետրերի շարունակական կամ պարբերական գրանցումը հնարավորություն է տալիս ավելի արագ հայտնաբերել աննորմալ ռեժիմները և ստանալ հաշվարկային մոդելների համար անհրաժեշտ իրական տվյալներ։ Մոնիթորինգի և մոդելավորման համադրումը կարող է հիմք դառնալ օպերատիվ կառավարման համակարգերի զարգացման համար, որտեղ որոշումները կայացվում են ոչ միայն նախագծային տվյալների, այլև ցանցի ընթացիկ վիճակի վերաբերյալ տեղեկատվության հիման վրա։ Առանձին ուղղություն է տեխնիկատնտեսական օպտիմալացումը։ Համակարգի կատարելագործման յուրաքանչյուր տարբերակ կարող է պահանջել որոշակի ներդրումներ, ուստի անհրաժեշտ է գնահատել դրանց և սպասվող շահագործական արդյունքի հարաբերակցությունը։ Խողովակաշարի տրամագծի մեծացումը կարող է նվազեցնել հիդրավլիկական կորուստները, սակայն բարձրացնել կառուցման արժեքը։ Ավելի արդյունավետ պոմպի կամ կառավարման համակարգի ներդրումը կարող է պահանջել սկզբնական ֆինանսական միջոցներ, բայց հետագայում նվազեցնել էներգիայի ծախսերը։ Այսպիսի հակասությունների գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրել ոչ միայն տեխնիկապես աշխատունակ, այլև երկարաժամկետ տեսանկյունից տնտեսապես հիմնավորված լուծումներ։ Կյանքի ամբողջ ցիկլի ծախսերի հաշվառումը կարևոր է հատկապես մեծ ենթակառուցվածքային համակարգերի դեպքում, որոնց շահագործման ժամկետը կարող է ընդգրկել երկար ժամանակահատված։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև համակարգերի վերակառուցման և արդիականացման խնդիրները։ Գործող ցանցերում հաճախ հնարավոր չէ ամբողջությամբ փոխարինել ենթակառուցվածքը, ուստի անհրաժեշտ է որոշել, թե որ հատվածների բարելավումը կտա առավել մեծ արդյունք։ Հաշվարկային մոդելները հնարավորություն են տալիս համեմատել խողովակների փոխարինման, պոմպային սարքավորումների արդիականացման, լրացուցիչ կարգավորող սարքերի տեղադրման և ցանցի կառուցվածքային փոփոխությունների տարբեր սցենարներ։ Այս մոտեցումը նպաստում է ներդրումների առաջնահերթությունների հիմնավորմանը։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից աշխատանքում կարող են համադրվել տեսական հիդրավլիկական հաշվարկները, թվային մեթոդները, համակարգչային մոդելավորումը, փորձարարական կամ շահագործական չափումները, վիճակագրական տվյալների մշակումը և տեխնիկատնտեսական վերլուծությունը։ Հաշվարկային արդյունքների համեմատումը իրական համակարգերում ստացված տվյալների հետ կարևոր պայման է առաջարկվող մեթոդների կիրառելիությունը գնահատելու համար։ Տարբեր ռեժիմների և կառուցվածքային տարբերակների բազմագործոն ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել այն պարամետրերը, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն համակարգի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ճնշումային ինժեներական համակարգերի նախագծման և շահագործման ժամանակ հիդրավլիկական, էներգետիկ, հուսալիության և տնտեսական չափանիշները միասնական մոտեցմամբ դիտարկելու հնարավորությամբ։ Հաշվարկային մեթոդների ճշգրտումը կարող է նպաստել սարքավորումների առավել հիմնավորված ընտրությանը, ցանցի աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացմանը, էներգասպառման և կորուստների նվազեցմանը, ինչպես նաև վթարային իրավիճակների կանխարգելմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է ճնշման տակ գործող խողովակաշարային համակարգերի հաշվարկման, մոդելավորման, կառավարման և տեխնիկական կատարելագործման համալիր ուսումնասիրություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հիդրավլիկական հաշվարկների ճշգրտությանը, պոմպային սարքավորումների արդյունավետությանը, ճնշման կարգավորմանը, էներգախնայողությանը և շահագործման հուսալիությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հիդրավլիկայի, ջրամատակարարման, ինժեներական ցանցերի, պոմպային համակարգերի, էներգաարդյունավետության և ենթակառուցվածքների կառավարման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, նախագծողների, ինժեներների, շահագործող կազմակերպությունների մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

History

Այս աշխատանքը նվիրված է գերմանացի հասարակական գործիչ, աստվածաբան և մարդասիրական գործունեությամբ հայտնի դոկտոր Յոհաննես Լեփսիուսի նախաձեռնած «Գերմանական առաքելություն արևելքում» կազմակերպության հայանպաստ գործունեության ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են կազմակերպության նպատակները, կառուցվածքը և գործունեության հիմնական ուղղությունները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության վիճակի վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրմանը, մարդասիրական օգնության կազմակերպմանը և միջազգային հանրության իրազեկման գործին։ Աշխատությունը վերլուծում է Լեփսիուսի դերը Հայոց ցեղասպանության տարիներին և դրանից առաջ ու հետո՝ որպես հայ ժողովրդի իրավունքների պաշտպան և եվրոպական հասարակական կարծիքի վրա ազդեցություն ունեցող գործիչ։ Քննարկվում են կազմակերպության կողմից իրականացված բարեգործական, կրթական և օգնության ծրագրերը, ինչպես նաև դրա համագործակցությունը միջազգային կրոնական և մարդասիրական կառույցների հետ։ Նյութը կարևոր աղբյուր է հայ-գերմանական պատմական կապերի, մարդասիրական շարժումների և Հայոց ցեղասպանության միջազգային արձագանքների ուսումնասիրության համար։