Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Сельское хозяйство: (Информационный указатель) (1981, Февраль, №2)

Literature

Գիրքը վերնագրով անդրադառնում է երիտասարդության ժամանակակից վիճակին և հասարակական կյանքում նրա ունեցած դերին։ «Գարնան ծաղիկներ» պատկերավոր արտահայտությունը կարող է խորհրդանշել երիտասարդ սերնդի կենսունակությունը, զարգացման հնարավորությունները, նոր գաղափարների առաջացումը և ապագայի նկատմամբ ունեցած ակնկալիքները։ Երկրորդ՝ բացատրական վերնամասը՝ «երիտասարդաց արդի կացութիւնը», մատնանշում է երիտասարդության կացության, խնդիրների և հասարակության մեջ նրա դիրքի դիտարկումը՝ ստեղծագործությանը հաղորդելով հասարակական ու դաստիարակչական ուղղվածություն։ Երիտասարդությունը հասարակական զարգացման կարևոր մասն է, քանի որ հենց այդ շրջանում են ձևավորվում անհատի աշխարհայացքը, բարոյական սկզբունքները, կրթական ձգտումները և հասարակական պատասխանատվության զգացումը։ Այդ պատճառով երիտասարդ սերնդին վերաբերող աշխատությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում կրթական ու հասարակական մտքի պատմության մեջ՝ անդրադառնալով անհատի զարգացման և շրջապատող միջավայրի փոխհարաբերություններին։ Գիրքը կարելի է դիտարկել նաև տասնիններորդ դարի հայ հասարակական մտածողության համատեքստում, երբ կրթության, բարոյական դաստիարակության և հասարակության առաջընթացի հարցերը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում մտավորական շրջանակների քննարկումներում։ Երիտասարդության վիճակի քննությունը կարող էր նպաստել սերունդների միջև հարաբերությունների, հասարակական սպասումների և անհատի ապագայի վերաբերյալ պատկերացումների քննարկմանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հասարակական մտքի, երիտասարդության դաստիարակության գաղափարների և կրթական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության և հասարակական հրապարակախոսության պատմությամբ, կրթության զարգացման հարցերով ու երիտասարդության վերաբերյալ պատմական պատկերացումներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև արժեքավոր նյութ է հայ տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով դիտարկելու, թե ինչպես էին երիտասարդության խնդիրներն ու հասարակական առաջընթացի գաղափարները ներկայացվում ժամանակի հայալեզու գրական միջավայրում։

Philosophy

Ժողովածուն ներկայացնում է հին ժամանակների իմաստասերների խրատական խոսքերն ու բարոյական խորհրդածությունները՝ ընթերցողին ծանոթացնելով մարդկային կյանքի, վարքագծի և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ փիլիսոփայական պատկերացումներին։ Նյութերի առանցքում մարդու բարոյական կատարելագործման, իմաստության, արդարության, չափավորության, ազնվության, համբերության և ինքնաճանաչման գաղափարներն են։ Հին մտածողների խրատները հաճախ ձևակերպված են հակիրճ, բայց բովանդակալից մտքերի ու ասույթների միջոցով, որոնցում կյանքի փորձը վերածվում է գործնական խորհուրդների։ Դրանք անդրադառնում են մարդկային բնավորության ձևավորմանը, ցանկությունների և բանականության փոխհարաբերությանը, գիտելիքի արժեքին, ընկերությանը, պարտքի գիտակցությանը և անձնական պատասխանատվությանը։ Նման ժողովածուների նպատակն է ոչ միայն պահպանել անցյալի իմաստասիրական ժառանգությունը, այլև այն հասանելի դարձնել ընթերցողին՝ որպես ինքնակրթության և բարոյական դաստիարակության միջոց։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայությամբ, հին մշակույթով, բարոյագիտությամբ և իմաստասիրական գրականությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն կարևոր է նաև հայերեն թարգմանական ու կրթական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով հին փիլիսոփայական մտքի և բարոյական արժեքների տարածման ավանդույթը։

Religion

Աշխատությունը քրիստոնեական աղոթքների ժողովածու է՝ նախատեսված անհատական և եկեղեցական հոգևոր ընթերցանության համար։ Աղոթքը քրիստոնեական հավատքի կարևոր արտահայտություններից է, որի միջոցով հավատացյալը դիմում է Աստծուն՝ փառաբանության, գոհության, ապաշխարության, խնդրանքի և հոգևոր մխիթարության համար։ Աղոթագրքերը հայ եկեղեցական ավանդության մեջ ծառայել են որպես հոգևոր կյանքի ուղեցույցներ՝ օգնելով հավատացյալներին պահպանել աղոթքի կանոնավոր ընթացքը և տարբեր առիթներով գտնել համապատասխան աղոթական խոսքեր։ Դրանցում ընդգրկվող աղոթքները կարող են առնչվել առօրյա կյանքի տարբեր իրավիճակներին, անձնական ու ընտանեկան կարիքներին, փորձություններին, հիվանդություններին, տոնական օրերին և եկեղեցական արարողություններին։ Նման ժողովածուները կարևոր նշանակություն են ունեցել նաև հոգևոր դաստիարակության գործում՝ փոխանցելով քրիստոնեական բարեպաշտության սկզբունքները, հավատքի, հույսի, սիրո, ներողամտության և երախտագիտության գաղափարները։ Գիրքը ներկայացնում է հայերեն աղոթական գրականության ավանդույթը և դրա դերը հավատացյալների առօրյա հոգևոր կյանքում։ Այն արժեքավոր է հայ եկեղեցական գրականության, աղոթքի մշակույթի և կրոնական ընթերցանության պատմության ուսումնասիրության համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենում հոլովների և կապերի իմաստագործառական առնչակցության ուսումնասիրությանը՝ լեզվական կառուցվածքի այս երկու կարևոր երևույթների փոխհարաբերությունները դիտարկելով ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական տեսանկյուններից։ Գրքում ուսումնասիրվում են հոլովային ձևերի և կապական կառույցների կիրառության առանձնահատկությունները, դրանց արտահայտած իմաստային հարաբերությունները և խոսքում ունեցած գործառույթները։ Հեղինակը վերլուծում է այն դեպքերը, երբ հոլովային ձևերը և կապերը կարող են արտահայտել միմյանց մոտ կամ համընկնող իմաստներ, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ դրանց կիրառությունը պայմանավորված է տարբեր քերականական, իմաստային կամ ոճական գործոններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հայերենի հոլովական համակարգին, հոլովների հիմնական իմաստներին և կապերի միջոցով տարածական, ժամանակային, պատճառական, նպատակային, վերաբերական, պայմանական և այլ հարաբերությունների արտահայտմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես են հոլովային և կապական միջոցները փոխազդում խոսքի կառուցվածքում և ինչպիսի պայմաններում կարող են փոխարինել կամ լրացնել միմյանց։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ սահմանելու հոլովների և կապերի գործառական սահմանները և բացահայտելու դրանց կիրառության օրինաչափությունները կենդանի լեզվական միջավայրում։ Նյութի վերլուծության միջոցով ներկայացվում են ժամանակակից հայերենի քերականական համակարգում տեղի ունեցող իմաստային և գործառական գործընթացները, ինչպես նաև լեզվական միջոցների ընտրության վրա ազդող համատեքստային և կառուցվածքային գործոնները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայերենագիտությամբ և ընդհանուր լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, քերականագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Այն օգտակար աղբյուր է նաև ժամանակակից հայերենի շարահյուսական ու ձևաբանական կառուցվածքի, հոլովային հարաբերությունների և կապերի գործածության առանձնահատկությունների խորացված ուսումնասիրության համար։

Law

Այս ռեֆերատը վերաբերում է հարկային իրավունքին, որը իրավունքի ճյուղ է և կարգավորում է պետության և հարկ վճարողների միջև ձևավորվող հարաբերությունները՝ կապված հարկերի սահմանման, հաշվարկման, վճարման և վերահսկման գործընթացների հետ։ Հարկային իրավունքի հիմնական նպատակն է ապահովել պետական բյուջեի կայուն եկամուտների ձևավորումը, ինչպես նաև ստեղծել արդար և կանխատեսելի հարկային համակարգ, որը կկարգավորի տնտեսական գործունեությունը և կնպաստի երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը։ Հարկերը պարտադիր և անհատույց վճարներ են, որոնք գանձվում են ֆիզիկական և իրավաբանական անձանցից օրենքով սահմանված կարգով, և դրանք հանդիսանում են պետական ֆինանսական համակարգի հիմնական աղբյուրը։ Հարկային իրավունքի շրջանակներում սահմանվում են հարկերի տեսակները, հարկ վճարողների իրավունքներն ու պարտականությունները, հարկային մարմինների լիազորությունները, ինչպես նաև հարկային վերահսկողության և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Հարկային համակարգը ներառում է ուղղակի հարկեր, որոնք գանձվում են եկամուտներից կամ ունեցվածքից, և անուղղակի հարկեր, որոնք ներառված են ապրանքների և ծառայությունների գների մեջ, օրինակ՝ ավելացված արժեքի հարկը։ Հարկային իրավունքի կարևոր սկզբունքներից են օրինականությունը, հավասարությունը, արդարությունը և կանխատեսելիությունը, որոնք ապահովում են համակարգի արդյունավետ և թափանցիկ գործունեությունը։ Այս ոլորտը նաև կարևոր դեր ունի տնտեսական քաղաքականության իրականացման մեջ, քանի որ հարկային գործիքների միջոցով պետությունը կարող է խթանել կամ սահմանափակել որոշ տնտեսական գործընթացներ։ Այսպիսով, հարկային իրավունքը հանդիսանում է պետական ֆինանսական համակարգի հիմնարար բաղադրիչ և ապահովում է պետության և հասարակության տնտեսական հարաբերությունների իրավական կարգավորումը։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Հնդկաստանի միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը 1991-2008 թվականների ընթացքում՝ անկախ Հայաստանի Հանրապետության ձևավորումից հետո երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և մշակութային կապերի հաստատման ու զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի անկախացումից հետո Հնդկաստանի հետ նոր միջպետական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացն է, դրա հիմնական փուլերը, փոխադարձ հետաքրքրությունների շրջանակը և համագործակցության զարգացման վրա ազդող ներքին ու միջազգային գործոնները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման նախադրյալները, երկու պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և միջազգային հարթակներում փոխգործակցության հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական երկխոսությանը, պաշտոնական փոխայցելություններին, միջպետական շփումների զարգացմանը և երկկողմ հարաբերությունների իրավական ու ինստիտուցիոնալ հիմքերի ձևավորմանը։ Առանձին ուղղություն է կազմում տնտեսական համագործակցության ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային հնարավորությունները, տնտեսական կապերի ընդլայնման հեռանկարները և դրանց զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրթության, գիտության, մշակույթի և հումանիտար ոլորտներում կապերի զարգացմանը, որոնք կարևոր դեր են ունեցել երկու ժողովուրդների միջև փոխադարձ ճանաչողության և բարեկամական հարաբերությունների ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև տարածաշրջանային և միջազգային միջավայրի ազդեցության գնահատումը։ Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքը, Հարավային Կովկասում ընթացող գործընթացները, Հնդկաստանի արտաքին քաղաքական շահերը և երկու երկրների հարաբերությունները հարևան ու այլ պետությունների հետ ստեղծում էին այն պայմանները, որոնցում ձևավորվում էր հայ-հնդկական համագործակցության օրակարգը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության այն ուղղություններից մեկը, որի շրջանակում երկիրը ձգտում էր զարգացնել հարաբերություններ Ասիայի խոշոր պետությունների հետ և ընդլայնել իր միջազգային կապերի շրջանակը։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատմական շարունակականության տեսանկյունից, քանի որ ժամանակակից միջպետական հարաբերությունները զարգանում էին երկու ժողովուրդների պատմական և մշակութային կապերի ավելի լայն համատեքստում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել հայ-հնդկական հարաբերությունների զարգացման տրամաբանության, ձեռքբերումների և առկա սահմանափակումների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգայնագետներին, դիվանագետներին, քաղաքագետներին, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և միջազգային հարաբերություններ ուսումնասիրող ուսանողներին։