Разработка эффективных технологий на основе отходов производства хлоропренового каучука

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիացի բանաստեղծ Սեն-Ժոն Պերսի ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանություններում կիրառված լեզվական միջոցների, թարգմանական սկզբունքների և գեղարվեստական խոսքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում բնագրի և հայերեն տարբերակների բառապաշարային, քերականական, շարահյուսական ու ոճական համապատասխանությունները՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես են հայերենում փոխանցվել հեղինակի բանաստեղծական մտածողությունը, պատկերային համակարգը, խոսքի ռիթմը և արտահայտչականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառընտրությանը, փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, պատկերավոր արտահայտությունների, դարձվածքների և բանաստեղծական այլ միջոցների վերարտադրմանը։ Ուսումնասիրվում են այն լեզվական լուծումները, որոնց միջոցով թարգմանիչները փորձել են պահպանել բնագրի իմաստային բազմաշերտությունը և միաժամանակ ստեղծել բնական ու գեղարվեստական արժեք ունեցող հայերեն խոսք։ Քննության են առնվում երկար և բարդ շարահյուսական կառույցների փոխանցման եղանակները, նախադասությունների կառուցվածքային փոփոխությունները, բառերի դասավորությունը և հայերենի լեզվական հնարավորությունների կիրառումը բանաստեղծական ռիթմի ու հնչերանգի պահպանման նպատակով։ Կարևորվում է նաև հեղինակի ինքնատիպ բառապաշարի, մշակութային հասկացությունների և բնության, մարդու ու աշխարհի վերաբերյալ պատկերների հայերեն արտահայտման խնդիրը։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել թարգմանության ընթացքում կատարված բառային կամ կառուցվածքային փոխակերպումները, իմաստային շեշտադրումների փոփոխությունները և թարգմանչական մեկնաբանության դերը վերջնական տեքստի ձևավորման մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայերենի գրական և ոճական միջոցների ընտրությանը, նոր բառային համադրությունների ստեղծմանը և բանաստեղծական խոսքի արտահայտչական հնարավորությունների օգտագործմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ֆրանսիական բանաստեղծական լեզվի հայերեն վերարտադրության առանձնահատկությունները և բացահայտել տարբեր լեզվական համակարգերի միջև գեղարվեստական տեքստի փոխանցման ընթացքում առաջացող հիմնական խնդիրները։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանաբանության, համեմատական գրականագիտության և հայոց լեզվի ոճաբանության համար՝ նպաստելով գեղարվեստական թարգմանության լեզվի և ֆրանս-հայկական գրական փոխառնչությունների առավել խորքային ուսումնասիրությանը։

Technology

Գիրքը նվիրված է բարդ էներգահամակարգերում գործող ջերմաէլեկտրակենտրոնների աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ջերմաէլեկտրակենտրոնների շահագործման առանձնահատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը էներգահամակարգի մյուս տարրերի հետ և արդյունավետ կառավարման համար անհրաժեշտ տեխնիկական ու մաթեմատիկական մոտեցումները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է էլեկտրական և ջերմային բեռների համակցված ապահովման, արտադրական հզորությունների արդյունավետ բաշխման, վառելիքային ծախսերի նվազեցման և էներգետիկ ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման խնդիրները։ Գրքում ներկայացվում են էներգահամակարգերի մոդելավորման, ռեժիմների հաշվարկման և օպտիմալացման մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել ջերմաէլեկտրակենտրոնների աշխատանքի հուսալիությունն ու տնտեսական արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգային սահմանափակումներին, տեխնիկական պարամետրերի ընտրությանը, բեռնվածությունների փոփոխականությանը և տարբեր շահագործման պայմաններում առավել նպատակահարմար ռեժիմների որոշմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի էներգետիկ համակարգերի կառավարման, ջերմային կայանների արդյունավետ շահագործման և էլեկտրաէներգիայի ու ջերմային էներգիայի արտադրության օպտիմալ կազմակերպման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել էներգետիկայի ոլորտի մասնագետների, ինժեներների, նախագծողների, հետազոտողների, դասախոսների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են էներգահամակարգերի օպտիմալ կառավարմամբ և ջերմաէլեկտրակենտրոնների աշխատանքի կատարելագործմամբ։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիական լուսավորականության գաղափարների և 19-րդ դարի կեսերի հայ փիլիսոփայական մտքի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով եվրոպական փիլիսոփայական և հասարակական գաղափարների ազդեցությունը հայ մտավորականության աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում Լուսավորության դարաշրջանում ձևավորված բանականության, գիտելիքի, ազատության, առաջադիմության, մարդու իրավունքների, կրթության և հասարակական վերափոխման գաղափարներն են, ինչպես նաև դրանց ընկալումն ու վերաիմաստավորումը հայ իրականության մեջ։ Աշխատանքում ֆրանսիական լուսավորականությունը դիտարկվում է որպես ոչ միայն փիլիսոփայական ուղղություն, այլև հասարակական-քաղաքական մտածողության լայն համակարգ, որը քննադատում էր ավանդական իշխանության և հասարակական հարաբերությունների մի շարք ձևեր և կարևորում գիտելիքի, կրթության ու բանական քննադատության դերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ֆրանսիական լուսավորական մտածողների հիմնական գաղափարները, հատկապես մարդու բնական իրավունքների, հասարակական պայմանագրի, քաղաքական ազատության, աշխարհիկ կրթության և հասարակության առաջընթացի վերաբերյալ նրանց մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ գաղափարների՝ հայ մտավոր միջավայր ներթափանցման ուղիներին՝ կրթության, թարգմանական գրականության, մամուլի, դպրոցական և մշակութային հաստատությունների, ինչպես նաև եվրոպական կրթություն ստացած հայ մտավորականների գործունեության միջոցով։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, որ 19-րդ դարի կեսերի հայ փիլիսոփայական միտքը զարգանում էր ավանդական կրոնական և բարոյական պատկերացումների, ազգային ինքնագիտակցության և նոր եվրոպական գաղափարների փոխազդեցության պայմաններում։ Քննության են առնվում բանականության և հավատքի, անհատի և հասարակության, ազատության և պատասխանատվության, կրթության և հասարակական առաջընթացի վերաբերյալ հայ մտածողների մոտեցումները։ Կարևորվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես էին լուսավորական գաղափարները վերափոխվում հայկական պատմական և սոցիալ-մշակութային պայմաններին համապատասխան և ինչպիսի նոր բովանդակություն էին ստանում ազգային կյանքի խնդիրների համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կրթության և լուսավորության գաղափարին, որը հայ հասարակական մտքում հաճախ ընկալվում էր որպես ազգային առաջընթացի, սոցիալական բարեփոխումների և մշակութային ինքնության պահպանման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ հասարակական-փիլիսոփայական մտքի աշխարհիկացման գործընթացին, քննադատական մտածողության տարածմանը և ավանդական հասարակական հարաբերությունների վերաիմաստավորմանը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ֆրանսիական լուսավորականության և հայ փիլիսոփայական մտքի միջև գաղափարական կապերի բացահայտմամբ, իսկ պատմամշակութային արժեքը՝ 19-րդ դարի հայ մտավոր կյանքի զարգացման առանձնահատկությունների ներկայացմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության պատմությամբ, հայ մտքի պատմությամբ, եվրոպական լուսավորականությամբ, մշակութաբանությամբ և 19-րդ դարի հասարակական-քաղաքական զարգացումներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես եվրոպական լուսավորական մտածողության ազդեցությամբ վերափոխվեց հայ փիլիսոփայական աշխարհայացքը և ինչպես բանականության, կրթության, ազատության ու առաջընթացի գաղափարները դարձան 19-րդ դարի կեսերի հայ մտավոր կյանքի կարևոր բաղադրիչներ։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է թույլ տեսողություն ունեցող երեխաների տեսողական ընկալման զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և խաղային գործունեության հնարավորությունների կիրառմանը կրթադաստիարակչական ու շտկող-զարգացնող աշխատանքում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մանկավարժական պայմանների, մեթոդների և խաղային առաջադրանքների վրա, որոնք կարող են նպաստել պահպանված տեսողական հնարավորությունների առավել արդյունավետ օգտագործմանը, առարկաների ու երևույթների ճանաչմանը, տարբերակմանը և շրջակա միջավայրում կողմնորոշման կարողությունների զարգացմանը։ Տեսողական ընկալումը դիտարկվում է որպես բարդ ճանաչողական գործընթաց, որը ներառում է առարկաների ձևի, չափի, գույնի, դիրքի, տարածական հարաբերությունների և այլ հատկանիշների տարբերակումն ու ամբողջական պատկերի ձևավորումը։ Թույլ տեսողության պայմաններում այդ գործընթացների զարգացումը կարող է պահանջել նպատակային և համակարգված մանկավարժական աջակցություն՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր երեխայի տեսողական հնարավորությունները, զարգացման մակարդակը և անհատական առանձնահատկությունները։ Խաղը ներկայացվում է որպես երեխայի համար բնական և հետաքրքրություն առաջացնող գործունեություն, որի ընթացքում հնարավոր է միաժամանակ զարգացնել ընկալումը, ուշադրությունը, հիշողությունը, մտածողությունը, խոսքը և շարժողական կարողությունները։ Քննության են առնվում առարկայական, դիդակտիկ, շարժողական, կառուցողական և դերային խաղերի կիրառման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն առաջադրանքներին, որոնց ընթացքում երեխան սովորում է ճանաչել և համեմատել առարկաները, տարբերակել դրանց գույները, ձևերն ու չափերը, գտնել նմանություններ և տարբերություններ, որոշել առարկաների դիրքը տարածության մեջ և հետևել շարժվող օբյեկտներին։ Կարևորվում է տեսողական ուշադրության և դիտողականության զարգացումը, քանի որ երեխայի կողմից տեսողական տեղեկատվության նպատակային որոնումը և կարևոր հատկանիշների առանձնացումը նպաստում են շրջակա աշխարհի առավել ամբողջական ընկալմանը։ Խաղային գործընթացում հնարավոր է տեսողական տեղեկատվությունը համադրել շոշափողական, լսողական և շարժողական փորձի հետ՝ ձևավորելով առարկաների և երևույթների մասին ավելի ամբողջական պատկերացումներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում խաղային նյութերի ընտրությանը՝ դրանց չափի, հստակության, հակադրության, կառուցվածքի և երեխայի համար ընկալելիության հաշվառմամբ։ Մանկավարժական աշխատանքի կազմակերպման ընթացքում կարևորվում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացումը՝ պարզ ճանաչողական գործողություններից անցնելով համեմատության, դասակարգման, տարածական կողմնորոշման և ինքնուրույն խնդրի լուծման պահանջող խաղերի։ Ուսուցչի կամ հատուկ մանկավարժի դերը դիտարկվում է որպես երեխայի գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող՝ միաժամանակ պահպանելով խաղի ազատ և հետաքրքիր բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում անհատական մոտեցմանը, քանի որ տեսողական սահմանափակումների բնույթն ու աստիճանը, ինչպես նաև երեխայի ճանաչողական և շարժողական զարգացման մակարդակը կարող են տարբեր լինել։ Ուստի խաղային առաջադրանքների բովանդակությունը, տևողությունը և բարդությունը նպատակահարմար է համապատասխանեցնել երեխայի հնարավորություններին և զարգացման ընթացքին։ Կարևորվում է նաև առաջընթացի պարբերական գնահատումը՝ պարզելու, թե ինչպես են փոփոխվում տեսողական ճանաչման, տարբերակման, ուշադրության և տարածական կողմնորոշման կարողությունները։ Խաղային մեթոդների կիրառումը նպաստում է ոչ միայն տեսողական ընկալման զարգացմանը, այլև երեխայի ինքնուրույնության, հաղորդակցական ակտիվության, հետաքրքրասիրության և կրթական գործունեության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է հատուկ կրթության և զարգացման աջակցության համակարգում արդյունավետ խաղային մեթոդների ընտրության ու կազմակերպման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հատուկ մանկավարժների, տիֆլոմանկավարժների, նախադպրոցական և դպրոցական կրթության մասնագետների, հոգեբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Ռուս-պարսկական պատերազմ (1826–1828) կարևոր շրջադարձային իրադարձություն էր Հարավային Կովկասի պատմության մեջ, որի արդյունքում զգալի փոփոխություններ տեղի ունեցան տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզում և հատկապես Հայ ժողովրդի պատմության մեջ։ Պատերազմը սկսվեց այն պատճառով, որ Պարսկաստանը փորձեց վերականգնել իր ազդեցությունը Կովկասում և վերադարձնել նախկինում Ռուսաստանին անցած տարածքները։ Սակայն ռազմական գործողությունների ընթացքում ռուսական բանակը հաջողություններ գրանցեց և աստիճանաբար առաջացավ դեպի Արևելյան Հայաստանի տարածքներ։ Պատերազմի ավարտը ամրագրվեց Թուրքմենչայի պայմանագիր (1828)-ով, որով Պարսկաստանը ստիպված եղավ զիջել Ռուսաստանին Արևելյան Հայաստանի հիմնական հատվածները՝ ներառյալ Երևանի և Նախիջևանի խանությունները։ Այս գործընթացը հանգեցրեց Արևելյան Հայաստանի միացմանը Ռուսական կայսրությանը, ինչը դարձավ հայ ժողովրդի պատմության կարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը։ Ռուսական իշխանության հաստատումը տարածաշրջանում բերեց վարչական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունների, ինչպես նաև ազդեց հայ բնակչության անվտանգության և տեղաշարժերի վրա։ Միաժամանակ սկսվեց հայերի վերաբնակեցման գործընթաց Պարսկաստանից դեպի նոր միացված տարածքներ, ինչը նպաստեց տարածաշրջանում հայ բնակչության թվի աճին։ Այս իրադարձությունները երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան հայկական պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորման վրա և կարևոր դեր ունեցան ազգային ինքնագիտակցության զարգացման մեջ։

Economics

Սոցիալ-տնտեսական բնույթի այս հրատարակությունը վերաբերում է բնակչության նյութական բարեկեցության բարձրացման, կենսապայմանների բարելավման և տնտեսական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման հիմնահարցերին։ Քննության են առնվում բարեկեցիկ կյանքի ձևավորման տնտեսական և հասարակական նախադրյալները, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման նշանակությունը, ընտանեկան տնտեսության կազմակերպման սկզբունքները և նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքի, խնայողության, տնտեսավարման մշակույթի և եկամուտների կայունության դերին բնակչության կենսամակարդակի բարելավման գործում։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական ու արտադրական գործունեության զարգացման, աշխատանքի կազմակերպման, տնտեսական նախաձեռնողականության և կենցաղային պայմանների բարելավման հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են նաև հասարակական բարեկեցության, սոցիալական ապահովության, բնակչության տնտեսական հնարավորությունների ընդլայնման և նյութական պահանջմունքների բավարարման փոխկապակցվածությունները։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բարեկեցության վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում տարածված տնտեսական պատկերացումները, հասարակական արժեքները և կենսամակարդակի բարձրացման առաջարկվող մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում տնտեսական առաջընթացի, սոցիալական զարգացման և անհատի նյութական ապահովվածության փոխհարաբերություններին՝ պատմական ու հասարակագիտական տեսանկյուններից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիալ-տնտեսական պատմության, տնտեսական մտածողության, բնակչության կենսամակարդակի և հասարակական զարգացման հիմնախնդիրներն ուսումնասիրող մասնագետների ու հետազոտողների համար։