Разработка композиционных составов с повышенными эксплуатационными свойствами для покрытий автомобильных дорог

Literature

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Իոսիվ Բրոդսկի-ի գեղարվեստական անհատականության առանձնահատկություններին, որտեղ վերլուծվում են նրա պոեզիայի գաղափարական, լեզվական և ոճական շերտերը, ինչպես նաև այն յուրահատուկ ստեղծագործական համակարգը, որի միջոցով ձևավորվում է նրա լիրիկական «ես»-ը, աշխատանքը ընդգծում է Բրոդսկու պոեզիայում ինտելեկտուալ խորության և փիլիսոփայական խորհրդածության համադրությունը, ժամանակի, տարածության և մարդկային գոյության թեմաների մշտական ներկայությունը, ինչպես նաև նրա լեզվի բարդ սինտաքսային կառուցվածքները և պատկերային մտածողության առանձնահատկությունները, միաժամանակ դիտարկվում է նրա ստեղծագործության կապը ռուսական դասական ավանդույթի և 20-րդ դարի մոդեռնիստական հոսանքների հետ, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը համաշխարհային պոեզիայի զարգացման վրա։

Pedagogy

Ստեղծագործությունը մանկավարժական և մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հիմնական դպրոցի աշակերտների հետազոտական մտածողության և ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության զարգացմանը երկրաչափության ուսուցման շրջանակում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են այն մեթոդներն ու մոտեցումները, որոնց միջոցով սովորողները ոչ միայն յուրացնում են երկրաչափական գիտելիքները, այլև սովորում են առաջադրել հարցեր, ձևակերպել վարկածներ, կատարել դիտարկումներ, համեմատություններ և հիմնավորված եզրակացություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խնդիրների հետազոտական լուծմանը, երկրաչափական կառուցումներին, մոդելավորմանը և ապացուցման գործընթացին՝ որպես տրամաբանական և գիտական մտածողության զարգացման արդյունավետ միջոցների։ Ներկայացվում են նաև ուսուցչի կողմից ստեղծվող ուսումնական իրավիճակները, որոնք խթանում են աշակերտների ակտիվ մասնակցությունը, ստեղծագործական մոտեցումները և համագործակցային աշխատանքը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ երկրաչափությունը կարող է ծառայել ոչ միայն մաթեմատիկական գիտելիքների փոխանցմանը, այլև հետազոտական մշակույթի և ինքնուրույն մտածողության ձևավորմանը՝ նպաստելով սովորողների համակողմանի զարգացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային միջավայրում առաջացող ռիսկերի բացահայտման, դասակարգման և գնահատման տեսական ու կիրառական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ներդրումային որոշումների վրա ազդող տնտեսական, ֆինանսական, իրավական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական անորոշությունների գնահատումն է՝ ներդրումային գործունեության արդյունավետության և կանխատեսելիության տեսանկյունից։ Ներդրումային ռիսկը դիտարկվում է որպես ներդրված միջոցների ակնկալվող արդյունքների և փաստացի արդյունքների միջև հնարավոր շեղումների հետ կապված գործոն, որի գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես տեղական, այնպես էլ օտարերկրյա ներդրողների որոշումների հիմնավորման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մակրոտնտեսական անկայունության, գնաճային և տոկոսադրույքային փոփոխությունների, արժութային տատանումների, ֆինանսավորման պայմանների, շուկայական պահանջարկի և մրցակցային միջավայրի հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ներդրումային միջավայրի ինստիտուցիոնալ բաղադրիչներին՝ իրավական կարգավորումների կանխատեսելիությանը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությանը, պայմանագրային հարաբերությունների արդյունավետությանը, վարչարարական գործընթացներին և գործարար միջավայրի թափանցիկությանը։ Ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական մասում կարող են դիտարկվել որակական և քանակական մոտեցումներ, փորձագիտական գնահատումներ, սցենարային վերլուծություն, զգայունության ուսումնասիրություն և ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների համադրության վրա հիմնված գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր ռիսկային գործոնների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ մեկ ոլորտում առաջացած փոփոխությունները կարող են փոխանցվել ֆինանսական կամ տնտեսական համակարգի այլ հատվածներին և ազդել ներդրումային ծրագրերի արդյունքների վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև առանձին ճյուղերի և ներդրումային նախագծերի ռիսկայնության տարբերություններին՝ հաշվի առնելով գործունեության բնույթը, ներդրման ժամկետը, ֆինանսավորման կառուցվածքը և շուկայի առանձնահատկությունները։ Հայաստանի ներդրումային միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ռիսկերի գնահատման այնպիսի համակարգային մոտեցումներ, որոնք կարող են օգտագործվել ներդրումային նախագծերի համեմատության, ֆինանսական որոշումների հիմնավորման և ռիսկերի կառավարման ռազմավարությունների մշակման ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ներդրումային վերլուծության, ֆինանսական կառավարման և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել ներդրումային միջավայրի անորոշությունների գնահատման և ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման մեթոդաբանական հիմքերը։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության տարածքային կառավարման արդյունավետության բարձրացման տեսական, մեթոդական և կիրառական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Վայոց ձորի մարզի սոցիալ-տնտեսական, բնական և արտադրական առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գյուղատնտեսական ռեսուրսների տարածքային բաշխման, արտադրության կազմակերպման, մասնագիտացման, ենթակառուցվածքների զարգացման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման վրա։ Գյուղատնտեսական արտադրության տարածքային կառավարումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված միջոցառումների համակարգ, որի արդյունավետությունը կախված է հողային, ջրային, աշխատանքային, ֆինանսական և նյութատեխնիկական ռեսուրսների նպատակային օգտագործումից, ինչպես նաև յուրաքանչյուր տարածքի բնական ու տնտեսական ներուժին համապատասխան արտադրական կառուցվածքի ձևավորումից։ Քննության են առնվում մարզի գյուղատնտեսության զարգացման վրա ազդող բնակլիմայական և աշխարհագրական պայմանները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի կառուցվածքը, ջրային ռեսուրսների հասանելիությունը, բնակավայրերի տեղաբաշխումը և արտադրանքի իրացման շուկաներից հեռավորությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեռնային և սահմանափակ հողային ռեսուրսներ ունեցող տարածքներում արտադրության արդյունավետ կազմակերպման խնդիրներին։ Կարևորվում է տարբեր համայնքների գյուղատնտեսական ներուժի գնահատումը և դրանց համար առավել նպատակահարմար մասնագիտացման ուղղությունների որոշումը։ Դիտարկվում են բուսաբուծության և անասնաբուծության զարգացման հնարավորությունները, դրանց միջև արդյունավետ հարաբերակցության ձևավորումը և տեղական բնական պայմաններին համապատասխան արտադրատեսակների ընտրությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում խաղողագործության, պտղաբուծության և գյուղատնտեսական այլ մասնագիտացված ճյուղերի զարգացման հնարավորություններին՝ հաշվի առնելով դրանց տնտեսական արդյունավետությունը, վերամշակման ներուժը և շուկայական պահանջարկը։ Ուսումնասիրվում է գյուղացիական տնտեսությունների կառուցվածքը, դրանց արտադրական չափերը, ռեսուրսային ապահովվածությունը և կառավարման առանձնահատկությունները։ Փոքր և մասնատված տնտեսությունների պայմաններում կարևորվում են համագործակցության և կոոպերացիայի մեխանիզմները, որոնք կարող են հնարավորություն տալ համատեղ օգտագործել գյուղատնտեսական տեխնիկան, պահեստային և լոգիստիկ ենթակառուցվածքները, կազմակերպել արտադրանքի վերամշակումն ու իրացումը և նվազեցնել առանձին արտադրողների ծախսերը։ Քննության են առնվում նաև գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության գնահատման տնտեսական ցուցանիշները՝ արտադրողականությունը, ինքնարժեքը, եկամտաբերությունը, աշխատանքի արտադրողականությունը և օգտագործվող ռեսուրսների վերադարձելիությունը։ Տարածքային տարբերությունների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել առավել արդյունավետ տնտեսավարման ձևերը և այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են առանձին համայնքների գյուղատնտեսական զարգացումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, հողերի մասնատվածության, չմշակվող տարածքների և հողի բերրիության պահպանման խնդիրներին։ Կարևորվում են հողերի նպատակային օգտագործման, մշակաբույսերի տեղաբաշխման և հողային հարաբերությունների կառավարման այնպիսի մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել արտադրական ներուժի առավել ամբողջական իրացմանը։ Ջրային ռեսուրսների կառավարումը ևս դիտարկվում է որպես գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության կարևոր պայման։ Ուսումնասիրվում են ոռոգման համակարգերի վիճակը, ջրի հասանելիության տարածքային տարբերությունները, ջրախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները և ոռոգման ենթակառուցվածքների կատարելագործման նշանակությունը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական տեխնիկայի, պարարտանյութերի, սերմերի, տնկանյութի և արտադրության այլ միջոցների հասանելիության խնդիրները։ Նյութատեխնիկական ապահովման բարելավումը կապվում է ինչպես արտադրողականության բարձրացման, այնպես էլ արտադրանքի որակի և մրցունակության ապահովման հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման, վերամշակման, տեղափոխման և իրացման համակարգերի զարգացմանը։ Արտադրության արդյունավետությունը չի սահմանափակվում միայն բերքատվության կամ արտադրանքի ծավալի աճով, քանի որ վերջնական տնտեսական արդյունքի վրա էական ազդեցություն ունեն հետբերքահավաքային կորուստները, շուկաների հասանելիությունը, լոգիստիկ ծախսերը և արտադրողի մասնակցությունը ավելացված արժեքի ձևավորման հետագա փուլերին։ Այդ պատճառով կարևորվում է գյուղատնտեսության և վերամշակող արդյունաբերության միջև կապերի ամրապնդումը։ Դիտարկվում են նաև տեղական ապրանքանիշերի ձևավորման, արտադրանքի որակի բարձրացման և ներքին ու արտաքին շուկաներում մրցունակության ամրապնդման հնարավորությունները։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է հատկացվում պետական և տարածքային կառավարման մարմինների դերակատարությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական քաղաքականության իրականացման, պետական աջակցության ծրագրերի, ներդրումային նախաձեռնությունների և համայնքային կառավարման գործիքների արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Տարածքային կառավարումը ենթադրում է ընդհանուր պետական քաղաքականության համապատասխանեցում կոնկրետ մարզի և համայնքների առանձնահատկություններին, որպեսզի ֆինանսական ու կազմակերպական աջակցությունը ուղղվի առավել հիմնավորված և հեռանկարային ծրագրերին։ Ուսումնասիրվում են նաև գյուղական բնակչության զբաղվածության, եկամուտների և սոցիալական կայունության խնդիրները, քանի որ գյուղատնտեսության զարգացումը մարզում սերտորեն կապված է գյուղական բնակավայրերի կենսունակության հետ։ Արտադրության արդյունավետության բարձրացումը կարող է նպաստել նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, բնակչության եկամուտների աճին և գյուղական տարածքներից արտագաղթի տնտեսական պատճառների մեղմմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսական արտադրության և տարածաշրջանի այլ տնտեսական ճյուղերի փոխկապակցմանը։ Գյուղատնտեսությունը կարող է համագործակցել սննդի վերամշակման, զբոսաշրջության, ծառայությունների և փոքր ձեռնարկատիրության հետ՝ ձևավորելով տեղական տնտեսական զարգացման փոխկապակցված համակարգ։ Հատկապես կարևոր կարող է լինել գյուղական և գաստրոնոմիական զբոսաշրջության կապը տեղական գյուղատնտեսական արտադրանքի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել արտադրողների իրացման ուղիները և բարձրացնել տեղական արտադրանքի ավելացված արժեքը։ Կառավարման արդյունավետության կատարելագործման ուղղությունները կարող են ներառել տարածքային մասնագիտացման հիմնավորում, գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացում, խորհրդատվական և տեղեկատվական ծառայությունների ընդլայնում, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրում, ներդրումային ծրագրերի խթանում և արտադրող-վերամշակող-շուկա կապերի ամրապնդում։ Կարևորվում է նաև տվյալների վրա հիմնված կառավարման համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա գնահատել համայնքների արտադրական ներուժը, կանխատեսել զարգացման միտումները և առավել հիմնավորված որոշումներ ընդունել ռեսուրսների բաշխման վերաբերյալ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է մարզային և համայնքային մակարդակներում գյուղատնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման, տեղական ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործման և գյուղատնտեսական արտադրության կայուն զարգացման համար համապատասխան առաջարկությունների մշակման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության կառավարման, տարածքային զարգացման և գյուղական տնտեսության ոլորտների մասնագետների, տնտեսագետների, պետական ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Religion

Մեծ հայրենադարձությունը (1946–1948 թթ.) և Հայ եկեղեցու դերը այդ գործընթացում ձևավորում են սփյուռքահայության և Խորհրդային Հայաստանի հարաբերությունների կարևոր էջերից մեկը, որտեղ քաղաքական, սոցիալական և հոգևոր գործոնները փոխկապակցված էին։ Այդ տարիներին Խորհրդային Հայաստան կազմակերպված զանգվածային հայրենադարձությունը պայմանավորված էր ինչպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո առաջացած ժողովրդագրական խնդիրներով, այնպես էլ սփյուռքահայության շրջանում հայրենիք վերադառնալու գաղափարական և ազգային ձգտումներով։ Հայ եկեղեցին այս գործընթացում հանդես եկավ որպես կարևոր հոգևոր և համայնքային կառույց, որը սփյուռքում պահպանում էր ազգային ինքնությունը, լեզուն և մշակութային կապերը հայրենիքի հետ՝ նպաստելով հայրենադարձության գաղափարի տարածմանը և աջակցությանը։ Միաժամանակ եկեղեցու դերը բարդ էր, քանի որ խորհրդային գաղափարախոսական միջավայրում կրոնական հաստատությունները ենթարկվում էին սահմանափակումների, իսկ պետական քաղաքականությունը հաճախ փորձում էր վերահսկել կամ սահմանափակել նրանց ազդեցությունը։ Այդուհանդերձ, հատկապես սփյուռքահայ համայնքներում եկեղեցին շարունակում էր մնալ ազգային համախմբման կենտրոն՝ կազմակերպելով օգնություն, տեղեկատվական աշխատանք և համայնքային քննարկումներ հայրենադարձության վերաբերյալ։ Մեծ հայրենադարձության ընթացքում Հայաստան տեղափոխված հազարավոր հայեր բախվեցին սոցիալական, կենցաղային և ադապտացիոն դժվարությունների, ինչը հետագայում ազդեց գործընթացի ընդհանուր գնահատման վրա, սակայն այն միաժամանակ նշանակալի դեր ունեցավ երկրի ժողովրդագրական և մշակութային զարգացման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, Հայ եկեղեցու մասնակցությունը Մեծ հայրենադարձության գործընթացին կարելի է դիտարկել որպես ազգային ինքնության պահպանման և հայրենիքի հետ կապի ամրապնդման կարևոր գործոն, որը, չնայած սահմանափակումներին, նպաստեց սփյուռք-հայրենիք հարաբերությունների շարունակականությանը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է ստացիոնարի վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում վարակների նկատմամբ բազմապրոֆիլ ինտենսիվ հսկողության սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ծանր վիճակում գտնվող հիվանդների շրջանում հիվանդանոցային վարակների առաջացման, տարածման և կանխարգելման խնդիրներն են, ինչպես նաև ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում վարակի վերահսկման արդյունավետ համակարգի կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում են ներհիվանդանոցային վարակների հիմնական աղբյուրները, փոխանցման հնարավոր ուղիները և դրանց զարգացմանը նպաստող գործոնները՝ հաշվի առնելով վերակենդանացման բաժանմունքների բարձր ռիսկային միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի վերահսկման համալիր միջոցառումներին՝ ձեռքերի հիգիենային, ասեպտիկ և հակասեպտիկ կանոնների պահպանմանը, բժշկական սարքավորումների և միջավայրի պատշաճ մշակմանը, մեկուսացման համապատասխան միջոցների կիրառմանը և անձնակազմի վարակի կանխարգելման վարքագծին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդների շարունակական կլինիկական և լաբորատոր հսկողությանը, վարակի հնարավոր նշանների վաղ հայտնաբերմանը և դրանց արագ գնահատմանը։ Քննարկվում են նաև տարբեր մասնագիտությունների բժիշկների, բուժքույրերի, լաբորատոր և վարակաբանական ծառայությունների համագործակցության նշանակությունը, քանի որ ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում վարակների վերահսկումը պահանջում է բազմամասնագիտական մոտեցում։ Ուսումնասիրվում են հակամանրէային բուժման ռացիոնալ կիրառման, հակամանրէային կայունության կանխարգելման և մանրէաբանական հետազոտությունների արդյունքների օգտագործման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ինվազիվ բժշկական միջամտությունների և սարքերի հետ կապված վարակների կանխարգելմանը, քանի որ դրանց կիրառումը ծանր հիվանդների բուժման ընթացքում կարող է մեծացնել վարակային բարդությունների վտանգը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև վարակի վերահսկման ցուցանիշների մշտադիտարկմանը, ռիսկերի գնահատմանը, բռնկումների վաղ հայտնաբերմանը և բաժանմունքում սահմանված կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետության գնահատմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ համակարգված հսկողության և կանխարգելիչ միջոցառումների համադրումը կարող է նպաստել հիվանդանոցային վարակների հաճախականության նվազեցմանը, հիվանդների անվտանգության բարձրացմանը և ինտենսիվ թերապիայի արդյունքների բարելավմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի բժիշկների, վարակաբանների, համաճարակաբանների, բուժքույրերի, լաբորատոր մասնագետների, հիվանդանոցների վարակի վերահսկման թիմերի, գիտաշխատողների և բժշկական կրթության ոլորտի մասնագետների համար։ Այն ընդգծում է, որ վարակների արդյունավետ վերահսկումը պետք է հիմնված լինի շարունակական հսկողության, վաղ հայտնաբերման, բազմամասնագիտական համագործակցության, կանխարգելման և ապացուցողական բժշկության սկզբունքների վրա։