Разработка методов построения и эффективного использования коммуникационных средств телемедицинских сетей

Other Subjects

Հողային կադաստր նյութը հողագիտության, հողաշինարարության և հողային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի ուսումնական և մասնագիտական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հողային կադաստրի համակարգի ձևավորման, վարման և կիրառման հիմնական սկզբունքները։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության, հողաշինարարության, տնտեսագիտության և պետական կառավարման ոլորտների ուսանողների ու մասնագետների համար։ Նյութում մանրամասն բացատրվում են հողային կադաստրի էությունը և նշանակությունը՝ որպես հողային ռեսուրսների հաշվառման, գնահատման և կառավարման պետական համակարգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հողատեսքերի դասակարգման, քարտեզագրման և հաշվառման մեթոդներին, ինչպես նաև հողի որակական և քանակական գնահատման չափանիշներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև կադաստրային տվյալների տնտեսական գնահատման սկզբունքները՝ հողի արժեքի որոշում, եկամտաբերության հաշվարկ և հողօգտագործման արդյունավետության վերլուծություն։ Բացի այդ, քննարկվում են հողային կադաստրի տվյալների կիրառությունը հողային քաղաքականության, գյուղատնտեսական պլանավորման և տարածքային կառավարման համակարգերում։ Նյութը անդրադառնում է նաև հողերի պահպանության և ռացիոնալ օգտագործման խնդիրներին՝ ընդգծելով դրանց դերը կայուն գյուղատնտեսական զարգացման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական մոտեցումները՝ ապահովելով հողային կադաստրի համակարգի ամբողջական և կիրառական պատկերացում։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է պոմիդորի սելեկցիայի համար հեռանկարային նոր ելանյութի համալիր ուսումնասիրմանը, արժեքավոր հատկանիշների գնահատմանը և լավագույն ձևերի հետագա բուծական ծրագրերում օգտագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում տարբեր ծագում և կենսաբանական առանձնահատկություններ ունեցող սորտերի, գծերի, հիբրիդների ու այլ գենետիկական ձևերի համեմատական ուսումնասիրությունն է՝ նպատակ ունենալով առանձնացնել այնպիսի նմուշներ, որոնք կարող են ծառայել որպես կարևոր հատկանիշների աղբյուր նոր սորտերի և հիբրիդների ստեղծման համար։ Սելեկցիոն ելանյութը դիտարկվում է որպես բույսերի բարելավման գործընթացի հիմնական գենետիկական հիմք, քանի որ վերջնական արդյունքը մեծապես կախված է սկզբնական ձևերի բազմազանությունից, դրանց ժառանգական առանձնահատկություններից և նպատակային հատկանիշների ճիշտ ընտրությունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բույսերի աճի և զարգացման տեմպերի, վաղահասության, բերքատվության, պտղի ձևաբանական և ապրանքային հատկանիշների, որակական ցուցանիշների, շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության և հիվանդությունների նկատմամբ կայունության գնահատման վրա։ Առանձին նմուշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արժեքավոր հատկանիշների համակցություններ և ընտրել ծնողական ձևեր, որոնց ներգրավումը խաչասերման ծրագրերում կարող է նպաստել ցանկալի հատկություններով նոր սելեկցիոն նյութի ստացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ելանյութի գենետիկական բազմազանությանը։ Սելեկցիոն աշխատանքի արդյունավետության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս բազմազան սկզբնական նյութ, քանի որ գենետիկական սահմանափակ բազան նվազեցնում է նոր արժեքավոր համակցությունների ստացման հավանականությունը։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվող հավաքածուում կարող են ընդգրկվել տեղական և ներմուծված սորտեր, սելեկցիոն գծեր, հիբրիդային ձևեր և այլ գենետիկական աղբյուրներ։ Դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել յուրաքանչյուր նմուշի առավելություններն ու սահմանափակումները և առանձնացնել այն հատկանիշները, որոնք նպատակահարմար է փոխանցել հետագա սերունդներին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է ֆենոլոգիական դիտարկումների իրականացումը։ Գնահատվում են բույսերի զարգացման հիմնական փուլերի ժամկետները՝ ծլումից և վեգետատիվ աճից մինչև ծաղկում, պտղակալում և բերքի հասունացում։ Այս տվյալները հատկապես կարևոր են վաղահաս և տարբեր մշակության պայմաններին հարմարեցված ձևերի ընտրության համար։ Վաղ հասունացող նմուշները կարող են առանձնահատուկ սելեկցիոն արժեք ունենալ այն շրջաններում, որտեղ վեգետացիոն շրջանը սահմանափակ է կամ անհրաժեշտ է շուկա վաղաժամ արտադրանք մատակարարել։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է պտղաբերության տևողությունը և բերքի ձևավորման դինամիկան, ինչը թույլ է տալիս տարբերակել վաղ, միջին և ավելի ուշ հասունացող ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բերքատվությանը և դրա կառուցվածքային բաղադրիչներին։ Գնահատվում են մեկ բույսի վրա ձևավորվող պտուղների քանակը, դրանց միջին զանգվածը, ընդհանուր բերքը և ապրանքային արտադրանքի բաժինը։ Բարձր բերքատվությունը դիտարկվում է այլ կարևոր հատկանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն բերքի մեծ քանակը բավարար չէ բարձրարժեք սորտ ստեղծելու համար։ Անհրաժեշտ է, որ բերքատվությունը համակցվի պտղի որակի, կայունության, հասունացման համապատասխան ժամկետների և մշակության պայմաններին հարմարվողականության հետ։ Հետազոտության ընթացքում առանձնացվում են այն ձևերը, որոնք տարբեր տարիներին կամ փորձարկման պայմաններում ցուցաբերում են համեմատաբար կայուն արդյունքներ։ Պտղի ձևաբանական հատկանիշների ուսումնասիրությունը ներառում է չափի, զանգվածի, ձևի, գունավորման, մակերեսի և կառուցվածքային այլ առանձնահատկությունների գնահատում։ Այս հատկանիշները կարևոր են ինչպես սելեկցիոն, այնպես էլ ապրանքային տեսանկյունից, քանի որ տարբեր օգտագործման ուղղություններ պահանջում են տարբեր բնութագրերով արտադրանք։ Թարմ օգտագործման համար նախատեսված ձևերի դեպքում կարող են կարևորվել արտաքին տեսքը, համային հատկությունները և պտղի համապատասխան կառուցվածքը, իսկ վերամշակման համար նախատեսված ձևերի դեպքում՝ տեխնոլոգիական հատկությունները, պտղի ամրությունը և հումքի որակական կայունությունը։ Առանձին ուղղություն է պտուղների կենսաքիմիական և սննդային արժեքի գնահատումը։ Սելեկցիոն նյութի համեմատության ժամանակ կարող են ուսումնասիրվել չոր նյութերի, շաքարների, օրգանական թթուների, վիտամինների, պիգմենտների և որակի հետ կապված այլ բաղադրիչների պարունակությունը։ Նման գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրել ոչ միայն բարձր բերքատու, այլև սննդային և տեխնոլոգիական բարձր արժեք ունեցող ձևեր։ Հատկապես կարևոր է մի քանի դրական հատկանիշների միաժամանակյա համակցումը, քանի որ ժամանակակից սելեկցիայի նպատակներից մեկը բազմակողմանիորեն արժեքավոր սորտերի և հիբրիդների ստեղծումն է։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ հարմարվողականությանը։ Ջերմաստիճանի տատանումները, խոնավության պակասը կամ ավելցուկը, հողային պայմանները և այլ գործոններ կարող են զգալիորեն ազդել բույսերի աճի ու բերքատվության վրա։ Այդ պատճառով տարբեր նմուշների համեմատական փորձարկումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն ձևերը, որոնք պահպանում են իրենց հիմնական տնտեսական արժեքավոր հատկանիշները փոփոխվող պայմաններում։ Հարմարվողականությունը դիտարկվում է որպես կարևոր սելեկցիոն հատկանիշ, հատկապես այն դեպքում, երբ նախատեսվում է նոր ձևերի մշակություն որոշակի հողակլիմայական գոտիներում։ Ուսումնասիրվում է նաև հիվանդությունների և վնասակար կենսաբանական գործոնների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Կայուն ելանյութի օգտագործումը սելեկցիայում հնարավորություն է տալիս ստեղծել այնպիսի ձևեր, որոնց մշակության ընթացքում հնարավոր է նվազեցնել բերքի կորուստները և բարձրացնել արտադրության կայունությունը։ Առանձնացվում են այն նմուշները, որոնք բնական կամ փորձարարական պայմաններում ցուցաբերում են համեմատաբար բարձր դիմադրողականություն և կարող են օգտագործվել որպես համապատասխան հատկանիշների գենետիկական աղբյուրներ։ Հետազոտության մեթոդաբանական կարևոր բաղադրիչ է նմուշների համեմատական գնահատումը միասնական չափանիշներով։ Դաշտային փորձերը, ֆենոլոգիական դիտարկումները, ձևաբանական նկարագրությունները, բերքի հաշվառումը և անհրաժեշտ լաբորատոր ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս յուրաքանչյուր ձևի վերաբերյալ ստանալ բազմակողմանի տվյալներ։ Ստացված արդյունքների վիճակագրական մշակումը նպաստում է պատահական տատանումների և իրական սելեկցիոն տարբերությունների առանձնացմանը։ Հատկանիշների փոփոխականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև դրանց կայունությունը և ընտրության արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հատկանիշների միջև փոխկապակցվածությանը։ Օրինակ՝ պտղի զանգվածի, պտուղների քանակի և ընդհանուր բերքատվության հարաբերակցությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ բարձր բերքատու ձևերի ընտրության ժամանակ։ Նույն կերպ վաղահասությունը կարող է փոխկապակցված լինել բերքի կառուցվածքի կամ պտղի որոշ որակական հատկանիշների հետ։ Նման կապերի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս սելեկցիոն աշխատանքում ավելի հիմնավորված ընտրություն կատարել և կանխատեսել տարբեր հատկանիշների համատեղ փոփոխության հնարավորությունները։ Հետազոտության հաջորդ կարևոր փուլը լավագույն նմուշների ընդգրկումն է բուծական գործընթացում։ Արժեքավոր ձևերը կարող են ընտրվել որպես ծնողական բաղադրիչներ խաչասերումների համար՝ ելնելով դրանց առավել արտահայտված հատկանիշներից։ Ծնողական զույգերի ընտրության ժամանակ նպատակահարմար է համադրել միմյանց լրացնող հատկություններ ունեցող ձևերը, օրինակ՝ բարձր բերքատվությունը միավորել վաղահասության, պտղի բարձր որակի կամ դիմադրողականության հետ։ Ստացված հիբրիդային սերունդներում իրականացվող հետագա ընտրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ցանկալի հատկանիշների նոր համակցություններ և ձևավորել հեռանկարային սելեկցիոն գծեր։ Կարևորվում է նաև ընտրված նյութի բազմամյա գնահատումը։ Մեկ աճեցման շրջանի տվյալները միշտ չէ, որ բավարար են նմուշի իրական սելեկցիոն արժեքը որոշելու համար, քանի որ եղանակային և մշակության պայմանները կարող են զգալի ազդեցություն ունենալ հատկանիշների դրսևորման վրա։ Տարբեր տարիների տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել գենոտիպի կայունությունը և առանձնացնել այն ձևերը, որոնց դրական հատկությունները պահպանվում են փոփոխվող միջավայրում։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է արտադրության համար նախատեսված ապագա սորտերի ընտրության ժամանակ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է տեղական պայմաններին համապատասխան նոր և կատարելագործված սորտերի ու հիբրիդների ստեղծման համար արժեքավոր գենետիկական աղբյուրների առանձնացման հետ։ Նոր ելանյութի համակարգված ուսումնասիրությունը կարող է ընդլայնել սելեկցիոն ծրագրերի գենետիկական բազան, նպաստել բարձր բերքատվության, որակյալ արտադրանքի, վաղահասության, հարմարվողականության և կայունության համակցմամբ ձևերի ստացմանը։ Միաժամանակ հավաքածուի գնահատման արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա գենետիկական, ֆիզիոլոգիական և ագրոկենսաբանական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է պոմիդորի սելեկցիոն գործընթացի կարևոր փուլերից մեկը՝ սկզբնական գենետիկական բազմազանության ուսումնասիրությունից և արժեքավոր ձևերի ընտրությունից մինչև դրանց նպատակային ներգրավումը նոր բուծական ծրագրերում։ Այն կարող է օգտակար լինել բույսերի սելեկցիայի, գենետիկայի, բանջարաբուծության, սերմնաբուծության և գյուղատնտեսական կենսաբանության ոլորտների հետազոտողների, սելեկցիոներների, ագրոնոմների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է էկումենիկ շարժման ձևավորման, զարգացման և քրիստոնեական եկեղեցիների միջև համագործակցության գործընթացներում Հայ առաքելական եկեղեցու ունեցած դերի ու դիրքորոշումների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են էկումենիզմի պատմական և աստվածաբանական հիմքերը, քրիստոնեական տարբեր դավանանքների միջև երկխոսության առաջացման նախադրյալները, ինչպես նաև եկեղեցական միասնության գաղափարի զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայ եկեղեցու դավանաբանական, ծիսական և պատմական առանձնահատկություններին, նրա հարաբերություններին ուղղափառ, կաթոլիկ և բողոքական եկեղեցիների հետ, ինչպես նաև միջեկեղեցական համագործակցության հնարավորություններին ու սահմանափակումներին։ Ուսումնասիրվում են քրիստոնեական միասնության վերաբերյալ աստվածաբանական մոտեցումները, եկեղեցիների միջև գոյություն ունեցող դավանաբանական տարաձայնությունները և դրանց հաղթահարմանն ուղղված երկխոսության սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում Հայ առաքելական եկեղեցու մասնակցությանը միջազգային էկումենիկ նախաձեռնություններին, միջեկեղեցական հանդիպումներին և քրիստոնեական կազմակերպությունների գործունեությանը։ Կարևորվում են եկեղեցական ինքնության պահպանման, ավանդական դավանանքի շարունակականության, փոխադարձ ճանաչման և համագործակցության հարցերը։ Դիտարկվում է նաև էկումենիկ շարժման նշանակությունը միջկրոնական ու միջմշակութային փոխըմբռնման, խաղաղության և հասարակական համերաշխության ամրապնդման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աստվածաբանների, եկեղեցու պատմաբանների, կրոնագետների, հայագետների, հոգևորականների, մշակութաբանների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի հիսունյոթերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովական գործունեության և քննարկումների ընթացքի վերաբերյալ փաստագրական տեղեկությունները։ Այն կարևոր նյութ է 19-րդ դարի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային կառավարման մարմինների և ներկայացուցչական հաստատությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու ժողովի աշխատանքների կազմակերպմանը, նիստի ընթացքում քննարկվող հարցերի ներկայացմանն ու գրանցմանը, մասնակիցների տեսակետների արտահայտման ձևերին և ժողովական ընթացակարգերին։ Այսպիսի փաստաթղթերը կարևոր են համայնքային ինքնակառավարման գործելակերպը, ազգային հաստատությունների լիազորություններն ու հասարակական խնդիրների քննարկման մեխանիզմները հասկանալու համար։ Դրանք նաև արտացոլում են ժամանակաշրջանի պաշտոնական գրագրության լեզուն, վարչական բառապաշարը և ժողովական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Նիստի արձանագրությունը կարող է համադրվել նույն ժողովի մյուս գրառումների հետ՝ ուսումնասիրելու քննարկումների հաջորդականությունը, կառավարման հարցերի ընթացքը և ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության զարգացումը։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է հայոց ազգային ինքնակառավարման, համայնքային վարչական պատմության և 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքի հետազոտության համար։

Medicine

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է օնկոգինեկոլոգիական հիվանդների մոտ արգանդի էքստիրպացիայից հետո տեղային բորբոքային գործընթացների կանխարգելման և վաղ ախտորոշման հարցերին՝ ընդգծելով հետվիրահատական բարդությունների նվազեցման կլինիկական կարևորությունը։ Դիտարկվում են հետվիրահատական շրջանի հիմնական ռիսկային գործոնները՝ հիվանդների ընդհանուր իմունաբանական վիճակը, ուղեկցող հիվանդությունները, վիրահատության ծավալը, ասեպտիկայի և անտիսեպտիկայի կանոնների պահպանումը, ինչպես նաև հակաբիոտիկ պրոֆիլակտիկայի արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղային բորբոքային գործընթացների կլինիկական դրսևորումներին՝ ցավային սինդրոմ, ջերմության բարձրացում, վիրահատական վերքի հիպերեմիա, արտազատուկների փոփոխություններ, ինչպես նաև լաբորատոր ցուցանիշների՝ լեյկոցիտոզի և C-ռեակտիվ սպիտակուցի բարձրացման դինամիկային։ Աշխատանքում վերլուծվում են վաղ ախտորոշման մեթոդները՝ ուլտրաձայնային հետազոտություն, միկրոբիոլոգիական սերմնացաններ և պատկերային ախտորոշման ժամանակակից տեխնոլոգիաներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ժամանակին հայտնաբերել բորբոքային բարդությունները և կանխել դրանց տարածումը։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ միջոցառումները՝ հակաբակտերիալ թերապիայի օպտիմալ սխեմաներ, վիրահատական տեխնիկայի կատարելագործում և հետվիրահատական խնամքի ստանդարտների բարձրացում։ Ընդգծվում է, որ տեղային բորբոքային գործընթացների վաղ հայտնաբերումն ու կանխարգելումը կարևոր դեր ունեն օնկոգինեկոլոգիական հիվանդների բուժման արդյունքների բարելավման, բարդությունների նվազեցման և կյանքի որակի բարձրացման գործում։

Biology

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է միլիմետրային դիապազոնի էլեկտրամագնիսական ալիքների ազդեցությանը արյան որոշ բաղադրիչների վրա՝ դիտարկելով դրանց կենսաֆիզիկական և ֆիզիոլոգիական արձագանքները։ Նյութում վերլուծվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով ցածր էներգիայի բարձր հաճախականությամբ էլեկտրամագնիսական ճառագայթումը կարող է փոխազդել կենսաբանական հյուսվածքների հետ՝ ազդելով բջջային թաղանթների, իոնային փոխադրումների և մոլեկուլային կառուցվածքների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արյան ձևավոր տարրերի՝ էրիթրոցիտների, լեյկոցիտների և թրոմբոցիտների ֆունկցիոնալ ցուցանիշների հնարավոր փոփոխություններին, ինչպես նաև պլազմայի որոշ կենսաքիմիական պարամետրերի դինամիկային ազդեցության պայմաններում։ Քննարկվում են նաև փորձարարական հետազոտությունների մեթոդաբանությունները՝ in vitro և in vivo մոդելներ, ճառագայթման դոզավորման և հաճախականության ընտրության սկզբունքներ, ինչպես նաև ստացված արդյունքների վիճակագրական վերլուծության մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ միլիմետրային ալիքների կենսաբանական ազդեցության մեխանիզմները դեռևս պահանջում են խորքային հետազոտություն՝ դրանց հնարավոր կիրառությունները բժշկության մեջ, մասնավորապես ֆիզիոթերապիայի և ոչ ինվազիվ բուժման մեթոդների զարգացման համատեքստում արժևորելու համար։