Строительные растворы на некоторых песках Армянской ССР

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ավտոմոբիլային ներքին այրման շարժիչների էկոլոգիական անվտանգության գնահատման, շրջակա միջավայրի վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրության և վնասակար արտանետումների նվազեցմանն ուղղված տեխնիկական ու կազմակերպական միջոցառումների մշակման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ներքին այրման շարժիչների աշխատանքի հիմնական սկզբունքները, վառելիքի այրման գործընթացների առանձնահատկությունները, արտանետվող գազերի բաղադրությունը և դրանց ազդեցությունը մթնոլորտային օդի որակի ու շրջակա միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածխածնի մոնօքսիդի, ազոտի օքսիդների, չայրված ածխաջրածինների, պինդ մասնիկների և այլ աղտոտիչների առաջացման մեխանիզմներին, ինչպես նաև դրանց քանակի կախվածությանը շարժիչի աշխատանքային ռեժիմներից, տեխնիկական վիճակից և օգտագործվող վառելիքի հատկություններից։ Ուսումնասիրվում են շարժիչների էկոլոգիական ցուցանիշների որոշման մեթոդները, արտանետումների չափման և վերահսկման տեխնիկական միջոցները, ինչպես նաև ստացված արդյունքների գնահատման չափանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում վառելիքի մատակարարման, օդավառելիքային խառնուրդի ձևավորման, այրման գործընթացի կառավարման և արտանետվող գազերի մաքրման համակարգերի կատարելագործման հնարավորություններին։ Կարևորվում են կատալիտիկ չեզոքացուցիչների, արտանետվող գազերի վերաշրջանառության համակարգերի, էլեկտրոնային կառավարման տեխնոլոգիաների և շարժիչների տեխնիկական սպասարկման արդյունավետ մեթոդների կիրառումը։ Դիտարկվում են նաև տարբեր տեսակի վառելիքների օգտագործման, շարժիչների կառուցվածքային պարամետրերի օպտիմալացման, վառելիքի ծախսի նվազեցման և էներգաարդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել փորձարարական չափումների, մաթեմատիկական մոդելավորման, համեմատական վերլուծության և տեխնիկատնտեսական գնահատման մեթոդներ՝ առաջարկվող բնապահպանական միջոցառումների արդյունավետությունը հիմնավորելու նպատակով։ Առանձնացվում են շարժիչների շահագործման պայմանների, տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական վիճակի և արտանետումների սահմանափակման պահանջների փոխկապակցվածության խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ավտոմոբիլային տրանսպորտի բնապահպանական անվտանգության բարձրացման, օդի աղտոտվածության նվազեցման, շարժիչների տեխնիկական կատարելագործման և տրանսպորտային համակարգերի կայուն զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային ճարտարագետների, շարժիչաշինության մասնագետների, բնապահպանների, տրանսպորտային տեխնոլոգիաների հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներում տնտեսական և հասարակական ինստիտուտների ձևավորման, զարգացման ու արդյունավետ գործունեության տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության փորձի համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում կենտրոնացված տնտեսական համակարգից շուկայական հարաբերությունների անցման ընթացքում ձևավորվող ինստիտուցիոնալ փոփոխություններն են, դրանց հաջորդականությունը, փոխկապակցվածությունը և ազդեցությունը սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Ինստիտուցիոնալ համակարգը դիտարկվում է որպես պաշտոնական և ոչ պաշտոնական կանոնների, կազմակերպությունների, իրավական նորմերի, տնտեսական վարքագծի ձևերի և դրանց կիրառումն ապահովող մեխանիզմների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սեփականության հարաբերությունների վերափոխմանը, մասնավոր հատվածի ձևավորմանը, մրցակցային միջավայրի զարգացմանը, պայմանագրային հարաբերությունների կայացմանը և շուկայական ենթակառուցվածքների ստեղծմանը։ Քննվում է պետության դերը ինստիտուցիոնալ վերափոխումների իրականացման գործընթացում՝ դիտարկելով օրենսդրական դաշտի, պետական կառավարման, տնտեսական կարգավորման և իրավական նորմերի կիրառման նշանակությունը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ նոր օրենքների և կազմակերպական կառուցվածքների ձևավորումը ինքնին բավարար չէ արդյունավետ ինստիտուցիոնալ միջավայրի կայացման համար, քանի որ դրանց գործունեությունը կապված է նաև հասարակության մեջ ձևավորված վարքագծային նորմերի, վստահության, տնտեսական մշակույթի և նախկին համակարգից ժառանգված հարաբերությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են անցումային փուլում առաջացող ինստիտուցիոնալ հակասությունները, երբ նոր ձևավորվող շուկայական մեխանիզմները միաժամանակ գործում են նախկին տնտեսական համակարգից պահպանված հարաբերությունների ու գործելակերպերի հետ։ Ուսումնասիրվում են գործարար միջավայրի, ֆինանսական համակարգի, աշխատանքի շուկայի, սեփականության իրավունքի պաշտպանության և տնտեսական գործարքների կազմակերպման հետ կապված ինստիտուցիոնալ խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ինստիտուտների որակի և տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության ու մրցունակության միջև կապերի տեսական վերլուծությանը։ Հայաստանի օրինակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հետխորհրդային վերափոխումների առանձնահատկությունները և գնահատելու, թե տնտեսական բարեփոխումների տարբեր ուղղություններն ինչպես են փոխկապակցվում ինստիտուցիոնալ միջավայրի ձևավորման հետ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է բարեփոխումների հաջորդականության և փոխհամաձայնեցվածության խնդրին՝ ընդգծելով, որ առանձին ոլորտներում իրականացվող փոփոխությունների արդյունավետությունը կախված է ընդհանուր ինստիտուցիոնալ համակարգի զարգացածությունից։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է անցումային տնտեսությունների զարգացման օրինաչափությունների ըմբռնմանը և ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության տեսանկյունից ներկայացնում շուկայական համակարգի կայացման տնտեսական, իրավական ու կազմակերպական բաղադրիչների փոխազդեցությունը։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է անցումային հասարակության պայմաններում տեղի ունեցող սոցիալական և մշակութային խորքային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով հասարակության կառուցվածքի, արժեքային համակարգի, սոցիալական հարաբերությունների, վարքագծային նորմերի և մշակութային պատկերացումների վերափոխման գործընթացները։ Հետազոտության առանցքում այն հիմնահարցն է, թե ինչպես են հասարակական համակարգի փոփոխությունները ազդում մարդկանց մտածողության, կենսակերպի, սոցիալական դերերի և փոխհարաբերությունների վրա, ինչպես նաև ինչպես են ձևավորվում նոր սոցիոմշակութային իրողություններ նախկին համակարգի արժեքների ու ինստիտուտների պահպանվող տարրերի պայմաններում։ Աշխատությունը կարևորում է անցումային շրջանի երկակի բնույթը․ մի կողմից տեղի է ունենում նախկին սոցիալական կառույցների և նորմերի թուլացում կամ վերափոխում, իսկ մյուս կողմից՝ ձևավորվում են նոր ինստիտուտներ, արժեքներ և վարքագծային մոդելներ։ Այս գործընթացը հաճախ ուղեկցվում է հասարակական անորոշությամբ, արժեքային կողմնորոշումների փոփոխությամբ, սոցիալական անհավասարությունների վերակազմավորմամբ և տարբեր սերունդների ու սոցիալական խմբերի միջև աշխարհայացքային տարբերությունների խորացմամբ։ Ուսումնասիրության մեջ սոցիոմշակութային փոխակերպումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես քաղաքական կամ տնտեսական փոփոխությունների հետևանք, այլև որպես ինքնուրույն հասարակական գործընթաց, որի ընթացքում վերաիմաստավորվում են անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունները, ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցությունը, անձնական ու հանրային արժեքները, ինչպես նաև սոցիալական պատասխանատվության և հասարակական մասնակցության պատկերացումները։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում անցումային միջավայրում մշակութային շարունակականության և փոփոխության խնդիրը․ ավանդական արժեքները կարող են պահպանվել՝ միաժամանակ ստանալով նոր մեկնաբանություններ և դրսևորվելով ժամանակակից կենսակերպի պայմաններում։ Այդ պատճառով աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու հասարակության արդիականացման գործընթացը միշտ չէ, որ ընթանում է միատեսակ և կանխատեսելի ուղղությամբ, և ինչպիսի հակասություններ կարող են առաջանալ հին ու նոր արժեքային համակարգերի փոխազդեցության արդյունքում։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես կարևոր աղբյուր Հայաստանի հասարակության փոխակերպման գործընթացները սոցիոմշակութային տեսանկյունից ուսումնասիրելու համար՝ հատկապես այնպիսի հարցերի համատեքստում, ինչպիսիք են հասարակական գիտակցության փոփոխությունը, սոցիալական ինստիտուտների վերակազմավորումը, արժեքային կողմնորոշումների վերափոխումը, նոր սոցիալական խմբերի ձևավորումը և անհատի հարմարվողականությունը փոփոխվող միջավայրին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ անցումային հասարակության զարգացումը բազմաշերտ և հակասական գործընթաց է, որի ընթացքում փոփոխվում են ոչ միայն հասարակական ինստիտուտներն ու տնտեսական հարաբերությունները, այլև մարդկանց առօրյա վարքը, մշակութային ընկալումները, սոցիալական ինքնությունը և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումները։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը կարող է հետաքրքրել սոցիոլոգների, մշակութաբանների, սոցիալական մարդաբանների, քաղաքագետների, հասարակական գործընթացներով զբաղվող հետազոտողների, ինչպես նաև հասարակության ժամանակակից զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների։

Law

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է օրինականության ապահովման հիմնախնդիրներին և դատախազության դերին քրեական գործի մինչդատական վարույթի փուլում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում քրեական դատավարության նախաքննական փուլում օրենքի գերակայության պահպանման, մարդու իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության, ինչպես նաև պետական մարմինների լիազորությունների պատշաճ իրականացման հարցերն են։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մինչդատական վարույթի ընթացքում դատախազության իրավասությունները, դատախազական հսկողության և դատավարական ղեկավարության առանձնահատկությունները, քննիչի և այլ իրավապահ մարմինների գործունեության նկատմամբ վերահսկողության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավական երաշխիքներին, որոնք պետք է կանխեն քրեական դատավարության մասնակիցների իրավունքների խախտումները և ապահովեն ապացույցների ձեռքբերման ու դատավարական գործողությունների օրինականությունը։ Կարող են քննարկվել նաև կալանքի, խուզարկության, ձերբակալության, առգրավման և այլ դատավարական միջոցների կիրառման իրավական հիմքերը, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ դատական և դատախազական վերահսկողության փոխհարաբերությունները։ Աշխատությունը անդրադառնում է այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ օրինականության սկզբունքի գործնական կիրառման ընթացքում, և ուսումնասիրում է դրանց հաղթահարման հնարավոր իրավական ու կազմակերպական մեխանիզմները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև դատախազության գործունեության և դատական վերահսկողության սահմանազատման հարցը՝ հաշվի առնելով քրեական արդարադատության արդյունավետության և անձի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, դատավորների, իրավաբանների, քրեական դատավարության ոլորտի հետազոտողների և իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների համար՝ նպաստելով մինչդատական վարույթի իրավական կարգավորման և օրինականության ապահովման գործնական խնդիրների ավելի խորքային ըմբռնմանը։

History

Պատմահնագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Սևանի ավազանի մ.թ.ա. III–II հազարամյակների մշակութային զարգացման և նյութական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի հնագիտական հուշարձանները, բնակատեղիները, դամբարանային համալիրները և տարբեր ժամանակաշրջաններին վերաբերող նյութական մշակույթի մնացորդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության կենցաղին, տնտեսության ձևերին, բնակավայրերի կազմակերպմանը, թաղման սովորույթներին և հասարակական հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են պեղումների ընթացքում հայտնաբերված խեցեղենը, մետաղական և քարե առարկաները, զենքերը, զարդերը, աշխատանքային գործիքները և հնագիտական այլ գտածոներ՝ դրանց ժամանակագրական ու մշակութային նշանակությունը բացահայտելու նպատակով։ Քննարկվում են Սևանի ավազանի բնակչության կապերը հարակից տարածաշրջանների հետ, մշակութային փոխազդեցությունները և տեղական ավանդույթների զարգացման գործընթացները։ Հնագիտական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու տարածաշրջանի բնակեցման, տնտեսական գործունեության և մշակութային փոփոխությունների ընդհանուր պատկերը նշված ժամանակաշրջանում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հնագիտության, հայոց հնագույն պատմության, պատմական աշխարհագրության և նյութական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է ռուսերենի ուսուցման մասնագիտական ուղղվածության մեթոդաբանությունը այն ուսանողների համար, ովքեր սովորում են պատմության ֆակուլտետներում մանկավարժական բուհերում՝ հատուկ շեշտադրելով լեզվամշակութային մոտեցման (լինգվոստրանագիտության) դերը ուսուցման գործընթացում։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես կարելի է լեզվի ուսուցումը կազմակերպել ոչ միայն որպես քերականական և բառապաշարային հմտությունների ձևավորում, այլ նաև որպես մշակութային, պատմական և սոցիալական գիտելիքների փոխանցման միջոց, որը թույլ է տալիս ուսանողներին ավելի խորությամբ հասկանալ ռուսալեզու ակադեմիական և մասնագիտական միջավայրը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմության ուսանողների մասնագիտական կարիքներին համապատասխան ուսումնական նյութերի ընտրությանը, տեքստերի մշակմանը և հաղորդակցական հմտությունների զարգացմանը, որոնք անհրաժեշտ են գիտական աղբյուրների հետ աշխատելու, դասավանդման և հետազոտական գործունեության համար։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է լեզվի ուսուցման ինտեգրումը պատմամշակութային կոնտեքստին՝ ցույց տալով, թե ինչպես է լեզուն գործում որպես մշակույթի կրող և պատմական տեղեկատվության փոխանցման միջոց, ինչը նպաստում է ուսանողների ընդհանուր մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը և նրանց ակադեմիական կոմպետենցիաների ձևավորմանը։