The Armenians

Linguistics

Լեզվաբանական, իմաստաբանական և գործաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անգլերենում ընդհանրացված-անձնական դերանունների իմաստային առանձնահատկությունների, հաղորդակցական գործառույթների և խոսքային կիրառության օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ընդհանրացված անձի արտահայտման լեզվական միջոցները, դերանունների նշանակությունը խոսքի կառուցվածքում և դրանց միջոցով անորոշ կամ ընդհանրական մարդկային սուբյեկտի ներկայացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անգլերենի one, you, they, we և այլ դերանունների ընդհանրացված նշանակությամբ կիրառություններին, դրանց իմաստային տարբերություններին և համատեքստային պայմանավորվածությանը։ Վերլուծվում են դերանունների ուղղակի և փոխաբերական նշանակությունները, անձնական ու ընդհանրական հղումների փոխհարաբերությունները և խոսքային իրավիճակից կախված իմաստային փոփոխությունները։ Քննարկվում են ընդհանրացված-անձնական դերանունների կիրառության գործաբանական նպատակները, մասնավորապես՝ խոսողի դիրքորոշման արտահայտումը, պատասխանատվության ընդհանրացումը, հաղորդակցական հեռավորության կարգավորումը և խոսքի ազդեցության ուժեղացումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել դերանունների գործածության առանձնահատկությունները առօրյա խոսակցություններում, հրապարակախոսական տեքստերում, գեղարվեստական գրականության մեջ և ակադեմիական հաղորդակցության ընթացքում։ Անդրադարձ է կատարվում լեզվական համատեքստի, հաղորդակցական մտադրության, սոցիալական հարաբերությունների և խոսքային իրադրության ազդեցությանը դերանունների ընտրության վրա։ Կարևորվում է իմաստաբանության և գործաբանության տեսական մոտեցումների համադրումը՝ ընդհանրացված անձի արտահայտման մեխանիզմները և դրանց հաղորդակցական նշանակությունը բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել անգլերենի դերանվանական համակարգի առավել ամբողջական նկարագրությանը, հղման և ընդհանրացման լեզվական միջոցների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև միջլեզվական համեմատական հետազոտությունների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի քերականության, իմաստաբանության, գործաբանության, խոսույթի վերլուծության և համեմատական լեզվաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Law

Արդարության համագործակցությունը հասարակական և իրավական հարաբերություններում այն սկզբունքն է, որի համաձայն արդարության ապահովումը հնարավոր է միայն տարբեր սոցիալական, պետական և իրավական ինստիտուտների համատեղ ու համակարգված գործունեության միջոցով։ Արդարությունը, որպես իրավական պետության հիմնարար արժեք, չի կարող իրականացվել մեկ կառույցի կամ անհատի կողմից, այլ պահանջում է համագործակցություն օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների, ինչպես նաև հասարակության միջև։ Այս համագործակցության հիմնական նպատակն է ապահովել օրենքի գերակայությունը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և հասարակական հավասարակշռությունը։ Օրենսդիր մարմինը ձևավորում է արդարության չափանիշները օրենքների միջոցով, գործադիր իշխանությունը ապահովում է դրանց գործադրումը, իսկ դատական իշխանությունը վերահսկում է դրանց ճիշտ կիրառումը և լուծում վեճերը՝ ապահովելով արդար դատաքննություն։ Արդարության համագործակցությունը ներառում է նաև միջազգային մակարդակ, որտեղ պետությունները համագործակցում են մարդու իրավունքների պաշտպանության, հանցագործությունների դեմ պայքարի և իրավական օգնության ոլորտներում։ Բացի պետական ինստիտուտներից, կարևոր դեր ունեն նաև հասարակական կազմակերպությունները, լրատվամիջոցները և քաղաքացիները, որոնք նպաստում են թափանցիկությանը և վերահսկողությանը։

Economics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործում առևտրային բանկերի դերի, ազդեցության և գործունեության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են բանկային համակարգի և ձեռնարկատիրական հատվածի փոխկապակցվածությունը, փոքր ու միջին բիզնեսի ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրները, վարկավորման գործընթացները և ֆինանսական աջակցության արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Հեղինակը ներկայացնում է առևտրային բանկերի կողմից կիրառվող ֆինանսական գործիքները, վարկային քաղաքականության առանձնահատկությունները, ձեռնարկությունների ֆինանսական կարիքները և այն գործոնները, որոնք ազդում են բիզնեսի կայուն զարգացման վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև Հայաստանի տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները, փոքր և միջին ձեռնարկությունների առջև ծառացած ֆինանսական խոչընդոտները և բանկային ծառայությունների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ներկայացված վերլուծություններն ու առաջարկությունները նպատակ ունեն նպաստելու ձեռնարկատիրական ակտիվության խթանմանը, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և ֆինանսական համակարգի ու իրական տնտեսության կապերի ամրապնդմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների, բուհերի դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Հայ քննադատություն. Գիրք Ա-ը գրականագիտական և տեսական բնույթի աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ գրական քննադատության ձևավորման և զարգացման սկզբնական փուլերը՝ ընդգրկելով քննադատական մտքի պատմական ընթացքը, մեթոդաբանական հիմքերը և գրականության գնահատման առաջին համակարգված մոտեցումները, աշխատությունում վերլուծվում են այն հիմնական գաղափարական և գեղարվեստական ուղղությունները, որոնք ազդել են հայ գրականության ընկալման վրա տարբեր պատմական շրջաններում, ինչպես նաև քննադատության դերը որպես գրական գործընթացի ուղեկցող և ուղղորդող գործոն, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասական գրականության մեկնաբանություններին, գրական լեզվի և ոճի գնահատման չափանիշներին, ինչպես նաև հասարակական և մշակութային միջավայրի ազդեցությանը քննադատական մտածողության ձևավորման վրա, միաժամանակ ներկայացվում են տարբեր հեղինակների և քննադատական դպրոցների մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվել հայ գրականագիտական միտքը որպես ինքնուրույն գիտական համակարգ, աշխատությունը ծառայում է որպես տեսական հիմք հետագա գրականագիտական ուսումնասիրությունների համար և նպաստում է գրականության խորքային ըմբռնմանը։

Literature

Հովհաննես Միրզայան Վանանդեցին (1772–1841) համարվում է հայ դասական գրականության և հատկապես կլասիցիզմի ուղղության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը, որի գրական ժառանգությունը աչքի է ընկնում թե՛ ծավալով, թե՛ թեմատիկ բազմազանությամբ և գաղափարական ընդգծված ուղղվածությամբ։ Նրա ստեղծագործությունները հիմնականում ձևավորվել են 18–19-րդ դարերի սահմանագծին՝ այն ժամանակաշրջանում, երբ հայ մտավորական կյանքը զարգանում էր կրթական, եկեղեցական և լուսավորական ազդեցությունների ներքո, և գրականությունը հաճախ ծառայում էր նաև դաստիարակչական ու բարոյագիտական նպատակների։ Վանանդեցու ժառանգության մեջ առանձնանում են պոեմներ, կրոնական-խրատական բնույթի գործեր և ուսուցողական բովանդակությամբ գրություններ, որոնցում նա փորձում է համադրել քրիստոնեական աշխարհընկալումը, դասական կրթության սկզբունքները և ժամանակի հասարակական պահանջները։ Նրա հայտնի գործերից է «Առ Հայաստան» բանաստեղծությունը, որը հայրենասիրական շեշտադրումներով արտահայտում է հայրենիքի գաղափարական ու հոգևոր արժեքավորումը, ինչպես նաև «Կերակուր քահանայից» աշխատությունը, որը կրոնական-դիդակտիկ բնույթ ունի և նախատեսված է հոգևորականների կրթական պատրաստվածության համար։ Վանանդեցու ստեղծագործական մոտեցումը բնութագրվում է պարզ, կառուցվածքային և ուսուցողական լեզվով, որտեղ կարևոր տեղ են զբաղեցնում բարոյական արժեքները, մարդու հոգևոր կատարելագործումը և հասարակական կարգի պահպանման գաղափարները։ Նրա գրական ժառանգությունը գնահատվում է որպես հայ կլասիցիզմի զարգացման փուլերից մեկը, քանի որ այն նպաստել է գրական լեզվի հղկմանը, թեմատիկ կարգապահությանը և եվրոպական ու արևելյան կրթական ավանդույթների համադրմանը հայկական միջավայրում։

History

Այս թեման վերաբերում է XX դարի սկզբի արևմտահայ մամուլի կարևոր օրինակներից մեկին՝ Զմյուռնիա քաղաքում հրատարակվող «Աշխատանք» պարբերականի էջերում 1910-1915 թվականներին քննարկվող ազգային ինքնության և դիմագծի պահպանման խնդիրներին։ Այդ հրապարակումներում արտացոլվում էին ժամանակի հայ համայնքի մտահոգությունները՝ կապված լեզվի, մշակույթի, կրթության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման հետ այն պայմաններում, երբ արտաքին քաղաքական և սոցիալական ճնշումները մեծ ազդեցություն էին ունենում համայնքային կյանքի վրա։ Պարբերականը կարևորում էր կրթական հաստատությունների դերը, մայրենի լեզվի գործածության ընդլայնումը, ինչպես նաև ազգային արժեքների փոխանցումը երիտասարդ սերնդին՝ դիտարկելով դրանք որպես հիմնական գործիքներ ինքնության պահպանման համար։ Միաժամանակ քննարկվում էին նաև ուծացման վտանգները և դրանց հակազդելու մշակութային ու հասարակական մեխանիզմները, որոնք պետք է ապահովեին ազգային դիմագծի շարունակականությունը սփյուռքյան և տեղական իրականության պայմաններում։