Ready-made Materials

Գրական-գեղարվեստական բնույթի այս ժողովածուն ներկայացնում է հայ բանաստեղծության հարուստ ժառանգությունը՝ ընդգրկելով հայկական քնարերգության զարգացման տարբեր ժամանակաշրջաններին, գրական ուղղություններին և ստեղծագործական ավանդույթներին առնչվող բանաստեղծական երկեր։ Անթոլոգիայի հիմնական նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել հայ պոեզիայի գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական բազմազանությանը, ինչպես նաև բացահայտել ազգային բանաստեղծական մտածողության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները։ Ժողովածուի շրջանակներում կարող են ներկայացված լինել միջնադարյան հայ քնարերգության, նոր և նորագույն շրջանի բանաստեղծության, ինչպես նաև տարբեր գրական սերունդների ստեղծագործական ժառանգության նմուշներ։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հայրենիքի, սիրո, բնության, մարդկային ապրումների, պատմական հիշողության, ազգային ինքնության և բարոյափիլիսոփայական խորհրդածությունների թեմաները։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունների միջոցով արտացոլվում են հայ ժողովրդի պատմական ճակատագիրը, հոգևոր արժեքները, մշակութային ավանդույթները և անհատի ներաշխարհի բազմազան դրսևորումները։ Անթոլոգիան հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայ բանաստեղծության ժանրային առանձնահատկությունները, տաղաչափական ձևերը, պատկերավորման միջոցները, լեզվաոճական հարստությունը և տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական մտածողության ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև հայ պոեզիայի դերը ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման, գրական ավանդույթների շարունակականության և համաշխարհային գրականության հետ մշակութային երկխոսության զարգացման գործում։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության ուսումնասիրողներին, ուսանողներին, դասախոսներին, գրականագետներին և հայ բանաստեղծական արվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների լայն շրջանակին։

Լեզվաբանական, գրականագիտական և թարգմանաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի բանաստեղծությունների հայերեն թարգմանությունների լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ռուս և հայ գրականությունների փոխառնչությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում Պուշկինի բանաստեղծական լեզվի հիմնական բնութագրերը, նրա ստեղծագործություններին բնորոշ բառապաշարը, պատկերավոր մտածողությունը, հնչերանգային կառուցվածքը և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուսերեն բնագրերի և հայերեն թարգմանությունների բառային, իմաստային, քերականական ու ոճական համապատասխանություններին, ինչպես նաև բանաստեղծական խոսքի ազգային լեզվական առանձնահատկությունների փոխանցման խնդիրներին։ Վերլուծվում են փոխաբերությունների, մակդիրների, համեմատությունների, խորհրդանշական պատկերների և այլ գեղարվեստական միջոցների վերարտադրման եղանակները հայերեն թարգմանություններում։ Քննարկվում են բանաստեղծական չափի, ռիթմի, հանգավորման, հնչյունական ներդաշնակության և արտահայտչականության պահպանման հնարավորություններն ու դժվարությունները՝ հաշվի առնելով ռուսերենի և հայերենի կառուցվածքային տարբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տարբեր թարգմանիչների լեզվաոճական ընտրությունները, բառային համարժեքների կիրառումը, բնագրի իմաստային նրբերանգների փոխանցումը և թարգմանական մեկնաբանության առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Պուշկինի ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանությունների դերին հայ գրական լեզվի զարգացման, բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների հարստացման և ռուս-հայկական գրական կապերի ամրապնդման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց և ռուսաց լեզուների համեմատական ուսումնասիրության, թարգմանության տեսության, ոճագիտության, գրականագիտության և գեղարվեստական թարգմանության պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ նշանավոր գրող Ավետիք Իսահակյանի «Ուստա Կարո» վեպի գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության և հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում վեպի ստեղծման պատմական և գրական նախադրյալները, Իսահակյանի աշխարհայացքի առանձնահատկությունները և ստեղծագործության կապը հայ ժողովրդի հասարակական ու ազգային կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ուստա Կարոյի կերպարին, նրա աշխարհընկալմանը, մարդկային հարաբերություններին, բարոյական պատկերացումներին և ազգային բնավորության գեղարվեստական արտահայտությանը։ Վերլուծվում են վեպում ներկայացվող հայրենասիրության, ազատության, արդարության, մարդկային արժանապատվության և հասարակական հակասությունների թեմաները, ինչպես նաև անհատի ու պատմական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են ստեղծագործության սյուժետային կառուցվածքը, կերպարների համակարգը, պատմողական եղանակները, ժողովրդական խոսքի առանձնահատկությունները և հեղինակին բնորոշ պատկերավորման միջոցները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության, ազգային ավանդույթների, երգիծանքի և փիլիսոփայական խորհրդածությունների դրսևորումները վեպի գեղարվեստական համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում ստեղծագործության անավարտ լինելու հանգամանքին, դրա գրականագիտական մեկնաբանության խնդիրներին և Ավետիք Իսահակյանի արձակ ստեղծագործության մեջ վեպի ունեցած նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, իսահակյանագիտության, գրականության տեսության, գեղարվեստական արձակի և հայ ազգային գրական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Լեզվաբանական և հաղորդակցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դիվանագիտական դիսկուրսի ոճական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային հարաբերություններում պաշտոնական հաղորդակցության լեզվական կազմակերպման և գործառույթների համատեքստում։ Քննության են առնվում դիվանագիտական դիսկուրսի հասկացությունը, դրա ձևավորման պատմամշակութային նախադրյալները, ինստիտուցիոնալ բնույթը և տեղը մասնագիտական հաղորդակցության համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական խոսքին բնորոշ պաշտոնականությանը, լեզվական ճշգրտությանը, զսպվածությանը, քաղաքավարության ձևերին և իմաստային նրբերանգների արտահայտման միջոցներին։ Վերլուծվում են դիվանագիտական փաստաթղթերի, պաշտոնական հայտարարությունների, բանակցային ելույթների, նոտաների և միջազգային հաղորդակցության այլ ձևերի բառապաշարային, շարահյուսական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են խոսքային ակտերի, հաղորդակցական մտադրությունների, ենթատեքստային իմաստների, անուղղակի արտահայտությունների և լեզվական ռազմավարությունների դերը դիվանագիտական փոխգործակցության ընթացքում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են համաձայնության, անհամաձայնության, պահանջի, առաջարկության և փոխզիջման լեզվական արտահայտման եղանակները, ինչպես նաև հաղորդակցական իրավիճակի և մասնակիցների կարգավիճակի ազդեցությունը խոսքի կառուցվածքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում միջմշակութային հաղորդակցության, դիվանագիտական էթիկետի, լեզվական ազդեցության և պաշտոնական տեքստերի մեկնաբանման ու թարգմանության հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գործաբանության, ոճագիտության, դիսկուրսի վերլուծության, միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտական հաղորդակցության և մասնագիտական թարգմանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Միքայել Պապաջանյանի հասարակական-քաղաքական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ հայ ժողովրդի նորագույն պատմության և ազգային-քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում գործչի կենսագրության հիմնական փուլերը, հասարակական հայացքների ձևավորման պատմական նախադրյալները և նրա գործունեության վրա ժամանակաշրջանի քաղաքական ու սոցիալական իրադրության ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական կյանքում նրա ներգրավվածության, քաղաքական դիրքորոշումների, ազգային խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքի և հանրային նախաձեռնություններին մասնակցության հնարավոր ուղղություններին։ Վերլուծվում են նրա գործունեության պատմական միջավայրը, հայ հասարակության առջև ծառացած քաղաքական մարտահրավերները և հասարակական կազմակերպությունների ու քաղաքական շրջանակների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են ազգային շահերի պաշտպանության, հասարակական համախմբման, քաղաքական ներկայացուցչության և պետականության զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրները՝ Միքայել Պապաջանյանի գործունեության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում են արխիվային փաստաթղթերի, ժամանակի մամուլի, հուշագրությունների, պաշտոնական նյութերի և պատմագիտական գրականության համադրական վերլուծության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում անհատի դերակատարությանը հասարակական-քաղաքական գործընթացներում, քաղաքական գաղափարների ձևավորման առանձնահատկություններին և պատմական իրադարձությունների գնահատման տարբեր մոտեցումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, հասարակական-քաղաքական շարժումների, քաղաքական մտքի պատմության և հայ հասարակական գործիչների կենսագրությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտական, տարածաշրջանային զարգացման և պետական կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային համաչափ զարգացման քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածքային զարգացման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, տարածաշրջանային անհամաչափությունների առաջացման պատճառները և դրանց ազդեցությունը երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի մարզերի և Երևանի միջև տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, զբաղվածության, եկամուտների, ենթակառուցվածքների և հանրային ծառայությունների հասանելիության տարբերություններին։ Վերլուծվում են տարածքային զարգացման վրա ազդող ժողովրդագրական, աշխարհագրական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև բնակչության ներքին տեղաշարժերի և տնտեսական ռեսուրսների կենտրոնացման հետևանքները։ Քննարկվում են պետական տարածաշրջանային քաղաքականության գործիքները, համայնքային և մարզային զարգացման ծրագրերը, ֆինանսական համահարթեցման մեխանիզմները և տարածքային ներդրումային գրավչության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տարածքային անհամաչափությունների գնահատման ցուցանիշները, սոցիալ-տնտեսական տվյալների համեմատական վերլուծության մեթոդները և զարգացման քաղաքականության արդյունքների գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերակատարությանը, միջհամայնքային համագործակցությանը, ենթակառուցվածքների արդիականացմանը և տնտեսական հնարավորությունների տարածքային հավասարակշռմանն ուղղված միջոցառումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարածաշրջանային տնտեսագիտության, պետական և տեղական կառավարման, տարածքային պլանավորման, հանրային քաղաքականության և Հայաստանի Հանրապետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժական և ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ավագ դպրոցում հարաբերականության հատուկ տեսության տարրերի ուսուցման բովանդակության, մեթոդների և կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հարաբերականության հատուկ տեսության գիտական հիմունքները, դրա տեղը ժամանակակից ֆիզիկայի համակարգում և հանրակրթական ուսումնական ծրագրերում համապատասխան գիտելիքների ընդգրկման մանկավարժական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարաբերականության սկզբունքին, լույսի արագության հաստատունությանը, ժամանակի հարաբերականությանը, երկարության կրճատմանը, իրադարձությունների միաժամանակության հարաբերականությանը և զանգվածի ու էներգիայի փոխկապակցվածությանը վերաբերող հիմնական հասկացությունների մատչելի ներկայացմանը։ Վերլուծվում են սովորողների տարիքային և ճանաչողական առանձնահատկությունները, վերացական ֆիզիկական հասկացությունների ընկալման դժվարությունները և դասական մեխանիկայից հարաբերականության տեսության գաղափարներին անցման մեթոդական խնդիրները։ Քննարկվում են խնդրահարույց ուսուցման, մտափորձերի, պատկերավոր մոդելների, համակարգչային ցուցադրությունների և միջառարկայական կապերի կիրառման հնարավորությունները՝ ուսումնասիրվող նյութի յուրացումն արդյունավետ դարձնելու նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են դասերի կառուցման, ուսումնական առաջադրանքների մշակման, սովորողների ինքնուրույն մտածողության զարգացման և գիտելիքների գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ֆիզիկայի նկատմամբ հետաքրքրության խթանմանը, գիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը և ժամանակակից ֆիզիկական տեսությունների վերաբերյալ հիմնավոր պատկերացումների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդիստների, ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի մասնագետների և բնագիտական կրթության հետազոտողների համար։

Գրականագիտական, պատմամշակութային և արևելագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XV–XVI դարերի օսմանյան կին գրողների ստեղծագործությունների թեմատիկ և ժանրային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակաշրջանի գրական ու հասարակական կյանքի համատեքստում։ Քննության են առնվում օսմանյան դասական գրականության ձևավորման և զարգացման պատմական նախադրյալները, պալատական ու քաղաքային մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները և կանանց մասնակցությունը գրական ստեղծագործական գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կին հեղինակների ստեղծագործություններում սիրո, հոգևոր ապրումների, բարոյական արժեքների, կրոնական պատկերացումների և անհատական զգացմունքների արտահայտման եղանակներին։ Վերլուծվում են ժամանակաշրջանի բանաստեղծական ավանդույթները, մասնավորապես դիվանական պոեզիայի ժանրային համակարգը, գազելի և բանաստեղծական այլ ձևերի կիրառման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պատկերավորման և լեզվաոճական միջոցները։ Քննարկվում են կին հեղինակների ստեղծագործական ինքնարտահայտման հնարավորությունները, գրական ավանդույթների ազդեցությունը նրանց երկերի վրա և կանանց հասարակական դիրքի ու մշակութային գործունեության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են օսմանյան կին բանաստեղծների, այդ թվում՝ Զեյնեփ Հաթունի և Միհրի Հաթունի, գրական ժառանգության ուսումնասիրության հնարավորությունները, նրանց ստեղծագործությունների թեմատիկ ընդհանրություններն ու անհատական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում միջնադարյան օսմանյան գրականության մեջ կանանց հեղինակային ներկայության նշանակությանը, գրական ժանրերի զարգացմանը և կանանց ստեղծագործական ժառանգության պահպանման ու մեկնաբանման հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել թուրքագիտության, օսմանյան գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, գենդերային ուսումնասիրությունների և միջնադարյան արևելյան մշակույթի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Նյութագիտության, անօրգանական քիմիայի և շինանյութերի տեխնոլոգիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հրաբխային ապարների հիման վրա քիմիապես կայուն սիլիկատային նյութերի ստացման, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հրաբխային ծագման ապարների հանքաբանական և քիմիական բաղադրությունը, սիլիկատային միացությունների կառուցվածքը և բնական հումքի օգտագործման գիտատեխնիկական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրաբխային ապարների վերամշակման հնարավորություններին, սիլիկատային նյութերի ձևավորման գործընթացներին և դրանց քիմիական կայունության ապահովման գործոններին։ Վերլուծվում են հումքի բաղադրության, ջերմային մշակման պայմանների, բյուրեղային և ապակենման փուլերի հարաբերակցության ազդեցությունները ստացվող նյութերի կառուցվածքի, մեխանիկական ամրության և քիմիական դիմադրողականության վրա։ Քննարկվում են թթվային, հիմնային և այլ ագրեսիվ միջավայրերի նկատմամբ սիլիկատային նյութերի կայունության գնահատման, դրանց քայքայման մեխանիզմների և պաշտպանական հատկությունների ուսումնասիրության մեթոդները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են նյութերի ստացման տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրության, ֆազային կազմի որոշման, միկրոկառուցվածքային հետազոտությունների և ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերի համեմատական գնահատման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հրաբխային ապարների՝ որպես տեղական հանքային հումքի արդյունավետ օգտագործմանը, քիմիապես կայուն շինարարական և տեխնիկական նյութերի արտադրության հեռանկարներին, ինչպես նաև դրանց կիրառմանը արդյունաբերական ագրեսիվ միջավայրերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սիլիկատների քիմիայի, նյութագիտության, հանքային հումքի վերամշակման, շինանյութերի արտադրության և քիմիապես կայուն նյութերի մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավագիտական և պատմատեսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ռոմանագերմանական (մայրցամաքային) իրավական համակարգի էության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը՝ իրավունքի գլոբալացման և ունիվերսալացման գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում ռոմանագերմանական իրավական ընտանիքի պատմական ձևավորման նախադրյալները, հռոմեական իրավունքի ազդեցությունը, եվրոպական իրավական ավանդույթների զարգացումը և իրավական համակարգի տեսական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավունքի աղբյուրների համակարգին, նորմատիվ իրավական ակտերի գերակայությանը, օրենսդրության կոդիֆիկացմանը, իրավական նորմերի դասակարգմանը և հանրային ու մասնավոր իրավունքի տարանջատման սկզբունքներին։ Վերլուծվում են մայրցամաքային իրավական համակարգի բնորոշ հատկանիշները, դրա տարբերությունները ընդհանուր իրավունքի համակարգից, ինչպես նաև իրավական ընտանիքների փոխազդեցության և մերձեցման գործընթացները։ Քննարկվում են իրավունքի գլոբալացման, միջազգային իրավական չափանիշների տարածման, մարդու իրավունքների պաշտպանության միասնական սկզբունքների և վերազգային իրավական կարգավորումների ազդեցությունները ազգային իրավական համակարգերի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են իրավական ունիվերսալացման հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ազգային իրավական ինքնատիպության պահպանման խնդիրները և միջազգային ու ներպետական իրավունքի փոխհարաբերությունների փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում համեմատական իրավագիտության և պատմաիրավական վերլուծության մեթոդաբանական նշանակությանը՝ ժամանակակից իրավական համակարգերի զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, իրավունքի պատմության, համեմատական իրավագիտության, միջազգային իրավունքի և իրավական գլոբալացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ջրային տնտեսության, քաղաքաշինության և ինժեներական ենթակառուցվածքների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երևանի ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային ենթակառուցվածքների արդյունավետության, հուսալիության և կայուն կառավարման ապահովման համատեքստում։ Քննության են առնվում մայրաքաղաքի ջրամատակարարման և կոյուղու համակարգերի ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց տեխնիկական կառուցվածքը, շահագործման պայմանները և քաղաքային բնակչության ու տնտեսության ջրային պահանջների բավարարման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային պաշարների օգտագործմանը, ջրամատակարարման ցանցերի տեխնիկական վիճակին, ջրի կորուստներին, մատակարարման անխափանությանը և խմելու ջրի որակի ապահովման պահանջներին։ Վերլուծվում են ջրահեռացման համակարգերի թողունակության, կեղտաջրերի հավաքման ու հեռացման, ցանցերի մաշվածության և քաղաքային տարածքների զարգացման հետևանքով առաջացող ինժեներական դժվարությունները։ Քննարկվում են ջրամատակարարման և ջրահեռացման ենթակառուցվածքների վերակառուցման, տեխնիկական արդիականացման, ավտոմատացված վերահսկման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ջրային ցանցերի հիդրավլիկական հաշվարկների, տեխնիկական վիճակի գնահատման, ներդրումային ծրագրերի հիմնավորման և ենթակառուցվածքների զարգացման երկարաժամկետ պլանավորման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ռեսուրսների խնայողությանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը, սանիտարահիգիենիկ անվտանգության ապահովմանը և քաղաքային ջրային համակարգերի կայուն զարգացման սկզբունքներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրամատակարարման և ջրահեռացման ճարտարագիտության, քաղաքաշինության, կոմունալ տնտեսության, բնապահպանության և Երևանի քաղաքային ենթակառուցվածքների զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտական և ֆինանսավարկային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անցումային տնտեսությամբ երկրներում դրամավարկային քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և արդյունավետության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Քննության են առնվում շուկայական տնտեսության անցման պայմաններում դրամավարկային համակարգի վերափոխման առանձնահատկությունները, կենտրոնական բանկի դերը մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործում և դրամավարկային կարգավորման տեսական ու մեթոդաբանական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնաճի վերահսկման, դրամական զանգվածի կարգավորման, տոկոսադրույքների կառավարման, փոխարժեքային քաղաքականության և ֆինանսական շուկաների զարգացման փոխկապակցված խնդիրներին։ Վերլուծվում են Հայաստանի Հանրապետության դրամավարկային համակարգի կայացման գործընթացները, ֆինանսական հաստատությունների գործունեության առանձնահատկությունները և տնտեսական կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը դրամավարկային քաղաքականության գործիքների արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմները, բանկային համակարգի իրացվելիության կարգավորման, ազգային արժույթի կայունության և տնտեսական աճի խթանման միջև առաջացող հնարավոր հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են անցումային տնտեսություններին բնորոշ ֆինանսական անկայունության, արտաքին տնտեսական կախվածության, կապիտալի հոսքերի և ֆինանսական շուկաների սահմանափակ զարգացվածության պայմաններում դրամավարկային որոշումների ընդունման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությանը, Հայաստանի տնտեսական առանձնահատկություններին համապատասխան դրամավարկային քաղաքականության կատարելագործման հնարավորություններին և մակրոտնտեսական հավասարակշռության ապահովման միջոցներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագիտության, դրամավարկային քաղաքականության, բանկային գործի, պետական տնտեսական կարգավորման և անցումային տնտեսությունների զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմագիտական և արևելագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի և Մերձավոր Արևելքի պատմական, քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի պատմական զարգացման տարբեր ժամանակաշրջանների համատեքստում։ Քննության են առնվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքի առանձնահատկությունները, դրա նշանակությունը տարածաշրջանային հաղորդակցության ուղիների, առևտրական կապերի և քաղաքակրթական փոխազդեցությունների ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պետական կազմավորումների և Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների ու պետությունների պատմական հարաբերություններին, քաղաքական ազդեցությունների փոխհարաբերակցությանը և տարածաշրջանային գործընթացներում Հայաստանի ունեցած դերակատարությանը։ Դիտարկվում են Հայաստանի կապերը Միջագետքի, Անատոլիայի, Իրանական բարձրավանդակի և հարակից տարածքների հետ՝ պատմական աղբյուրների ու մշակութային ընդհանրությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Վերլուծվում են բնակչության տեղաշարժերի, առևտրատնտեսական փոխանակումների, կրոնական պատկերացումների, լեզվական շփումների և մշակութային ավանդույթների տարածման հնարավոր ազդեցությունները հայ հասարակության պատմական զարգացման վրա։ Քննարկվում են տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումները, միջպետական հարաբերությունների առանձնահատկությունները և Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության նշանակությունը մերձավորարևելյան ընդհանուր պատմական գործընթացների բացահայտման համար։ Անդրադարձ է կատարվում պատմագրական, հնագիտական, լեզվաբանական և մշակութաբանական աղբյուրների համադրական ուսումնասիրության հնարավորություններին, ինչպես նաև Հայաստանի ու Մերձավոր Արևելքի պատմական ժառանգության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, արևելագիտության, տարածաշրջանային պատմության, հնագիտության և միջազգային պատմամշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականագիտական, բանահյուսագիտական և մշակութաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ժառանգության և հայոց հնախոսության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ ազգային բանավոր ավանդույթների, հնագույն հավատալիքների և ժողովրդական աշխարհընկալման համատեքստում։ Քննության են առնվում հայոց հնախոսության հիմնական առանձնահատկությունները, առասպելաբանական պատկերացումների, ավանդազրույցների, ժողովրդական պատումների և հնագույն մշակութային հիշողության դերը հայ գրականության զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թումանյանի ստեղծագործություններում ժողովրդական բանահյուսության տարրերի, առասպելական մոտիվների, խորհրդանշական կերպարների և ազգային ավանդական պատկերացումների գեղարվեստական արտահայտությանը։ Վերլուծվում են գրողի հեքիաթների, պոեմների, բալլադների և արձակ ստեղծագործությունների կապերը հայ ժողովրդական բանավոր ժառանգության հետ, ինչպես նաև հնագույն սյուժեների և կերպարների գրական վերամշակման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են բնության, մարդու, հասարակության, բարոյական արժեքների և ազգային ինքնության վերաբերյալ ավանդական պատկերացումների արտացոլումները Թումանյանի գեղարվեստական աշխարհում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գրողի հետաքրքրությունները հայ ժողովրդի պատմական անցյալի, ժողովրդական սովորույթների, ավանդությունների և հնագույն մշակութային շերտերի նկատմամբ՝ բացահայտելով դրանց հնարավոր ազդեցությունը նրա ստեղծագործական մտածողության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բանահյուսական սկզբնաղբյուրների և հեղինակային գեղարվեստական մեկնաբանության փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև Թումանյանի դերին ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման և վերաիմաստավորման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, թումանյանագիտության, հայ բանահյուսության, դիցաբանության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։