Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարածքային խոսվածքների և բարբառային տարբերակների ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ լեզվական նյութերի հավաքագրմանը, համակարգմանը և գիտական քննությանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ բարբառագիտության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր բնակավայրերում և պատմաազգագրական շրջաններում գործածված խոսքի հնչյունական, բառապաշարային, ձևաբանական ու շարահյուսական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է կենդանի ժողովրդական խոսքի փաստերին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրական լեզվից տարբերվող տեղական լեզվական ձևերը և դրանց տարածքային բաշխվածությունը։ Նյութերը կարող են ներառել առանձին բառեր, բառաձևեր, արտահայտություններ, դարձվածքներ, նախադասություններ, բանավոր պատմություններ և բանահյուսական բնագրեր, որոնք միաժամանակ լեզվաբանական ու ազգագրական արժեք ունեն։ Հնչյունաբանական մակարդակում կարևորվում են ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական տարբերությունները, պատմական հնչյունափոխությունները և տարբեր խոսվածքներում դրանց դրսևորման օրինաչափությունները։ Ձևաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու գոյականների հոլովման, բայերի խոնարհման, դերանունների և այլ խոսքի մասերի տեղական ձևերը, իսկ բառապաշարային նյութը բացահայտում է տարբեր շրջաններին բնորոշ բառային միավորները, հնաբանությունները, փոխառությունները և իմաստային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բարբառային տվյալների աշխարհագրական համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել լեզվական երևույթների տարածման սահմանները և տարբեր խոսվածքների միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հավաքված նյութերը կարևոր են նաև հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ բարբառները հաճախ պահպանում են լեզվական այնպիսի հին հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում փոփոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ տեղական բառապաշարն ու բանավոր խոսքի օրինակները տեղեկություններ են հաղորդում ավանդական կենցաղի, զբաղմունքների, սովորույթների և ժողովրդական աշխարհընկալման մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության, լեզվական աշխարհագրության և բանահյուսական նյութերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայերենի բարբառային բազմազանության փաստագրմանը, դասակարգմանը և լեզվի պատմության առավել ամբողջական վերականգնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային հավաքածուների ավանդային պահպանման կազմակերպման սկզբունքներին և գրականության երկարաժամկետ պահպանությունն ապահովող մեթոդական մոտեցումներին։ Ուշադրության կենտրոնում են այն կազմակերպական, հաշվառման և պահպանական գործընթացները, որոնց միջոցով գրադարաններում առանձնացվում են երկարատև կամ մշտական պահպանության ենթակա հրատարակությունները, կարգավորվում դրանց տեղաբաշխումը և ապահովվում հետագա օգտագործման հնարավորությունը։ Քննվում են գրադարանային ֆոնդի կառուցվածքի ուսումնասիրության, արժեքավոր և պահանջարկ ունեցող նյութերի ընտրության, կրկնօրինակների նպատակահարմար բաշխման ու պահպանման ժամկետների որոշման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ավանդային ֆոնդերի ձևավորման նպատակներին՝ ազգային և տեղական տպագիր ժառանգության պահպանում, քիչ օգտագործվող, բայց գիտական կամ պատմամշակութային արժեք ունեցող գրականության կենտրոնացում և տարբեր գրադարանների հավաքածուների միջև գործառույթների համակարգում։ Ներկայացվում են գրականության ընդունման, հաշվառման, դասակարգման, տեղադրման և պահպանման աշխատանքների կազմակերպման մեթոդական հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական տեղեկատվության ճշգրտությանը, քանի որ ավանդային պահպանության արդյունավետ համակարգը պահանջում է հստակ տեղեկություններ պահպանվող օրինակների, դրանց գտնվելու վայրի և հասանելիության պայմանների վերաբերյալ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆոնդերի ֆիզիկական պահպանությանը՝ գրքերի և պարբերական հրատարակությունների վիճակի վերահսկման, պահոցների պատշաճ կազմակերպման և նյութերի վնասման ռիսկերի նվազեցման ընդհանուր սկզբունքներին։ Գրադարանների միջև համագործակցությունը դիտարկվում է որպես համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը հնարավորություն է տալիս խուսափել անհարկի կրկնօրինակումից և միաժամանակ ապահովել անհրաժեշտ հրատարակությունների պահպանումը համապատասխան հաստատություններում։ Կարևորվում է նաև ավանդային ֆոնդի և ակտիվ ընթերցողական ֆոնդի տարբերակումը, քանի որ դրանց համալրման, պահպանման և սպասարկման նպատակները կարող են էապես տարբերվել։ Մեթոդական բնույթի նյութը կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գրադարանային աշխատողների համար՝ նպաստելով ֆոնդերի կառավարման միասնական սկզբունքների կիրառմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ավանդային պահպանումը որպես գրադարանային ֆոնդերի կառավարման և մշակութային ժառանգության պահպանության փոխկապակցված ուղղություն, որի արդյունավետ կազմակերպումը կարևոր է հրատարակությունների երկարաժամկետ մատչելիության և սերունդներին փոխանցման համար։

Աշխատությունը նվիրված է կոմպլեքս և իրական անալիզի այն խնդիրների ուսումնասիրությանը, որոնք առնչվում են միավոր շրջանի և կիսահարթության մեջ սահմանված հոլոմորֆ, հարմոնիկ և հարթ ֆունկցիաների որոշ կշռային դասերի ինտեգրալ ներկայացումներին ու կառուցվածքային հատկություններին։ Հետազոտության առանցքում կշռային ֆունկցիաների ներմուծմամբ ձևավորվող ֆունկցիոնալ տարածություններն են, որտեղ ֆունկցիայի վարքը գնահատվում է ոչ միայն նրա մեծությամբ կամ ածանցյալներով, այլև տիրույթի տարբեր հատվածների ազդեցությունը կարգավորող համապատասխան կշիռներով։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է տիրույթի սահմանի մոտ ֆունկցիաների աճը, նվազումը և ինտեգրելիությունը նկարագրելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ինտեգրալ ներկայացումներին, որոնց միջոցով ֆունկցիայի արժեքները կամ ածանցյալները հնարավոր է կապել սահմանային տվյալների, համապատասխան միջուկների և կշռային չափերի հետ։ Քննվում են այդ ներկայացումների գոյության և կիրառելիության պայմանները, ինչպես նաև դրանց միջոցով ֆունկցիաների տարբեր դասերին պատկանելությունը բնութագրելու հնարավորությունները։ Հոլոմորֆ ֆունկցիաների դեպքում կարևորվում են կոմպլեքս անալիզին բնորոշ անալիտիկ հատկությունները, իսկ հարմոնիկ ֆունկցիաների ուսումնասիրության ժամանակ՝ սահմանային արժեքների և տիրույթի ներսում դրանց շարունակման փոխհարաբերությունները։ Հարթ ֆունկցիաների դասերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել հետազոտությունը դեպի ավելի ընդհանուր ֆունկցիոնալ-անալիտիկ խնդիրներ՝ ներառելով տարբեր կարգի ածանցյալների գնահատականները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կշռային նորմերի, աճի պայմանների, սահմանային վարքի և տարբեր ֆունկցիոնալ դասերի միջև ներդրման հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Միավոր շրջանի և կիսահարթության համատեղ դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այդ տիրույթներում գործող արդյունքների փոխկապակցվածությունը և համապատասխան փոխակերպումների միջոցով մի միջավայրում ստացված հատկությունները համեմատել մյուսի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ինտեգրալ օպերատորների սահմանափակության, ֆունկցիաների ներկայացման եզակիության և տարբեր կշռային պայմանների համարժեքության խնդիրներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կոմպլեքս անալիզի, հարմոնիկ անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով ձևակերպել ու հիմնավորել կշռային ֆունկցիոնալ դասերի կառուցվածքը, սահմանային վարքը և ինտեգրալ ներկայացումները բնութագրող ընդհանուր օրինաչափություններ։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ազգային հացատեսակների սննդային և կենսաբանական արժեքի բարձրացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ պահպանելով դրանց ավանդական որակական, զգայական և սպառողական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում հացաբուլկեղենի բաղադրության կատարելագործումն է՝ հիմնական սննդանյութերի հարաբերակցության, սպիտակուցների որակի, ամինաթթվային կազմի, սննդային մանրաթելերի, վիտամինների, հանքային նյութերի և այլ սննդային նշանակություն ունեցող բաղադրիչների տեսանկյունից։ Քննվում է տարբեր հումքային բաղադրիչների և բնական ծագման հավելումների կիրառման հնարավորությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը խմորի տեխնոլոգիական հատկությունների, խմորման գործընթացների, պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի և պահպանման ընթացքում որակի փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային հացատեսակների արտադրության ավանդական առանձնահատկությունների և ժամանակակից սննդային տեխնոլոգիաների համադրմանը, որպեսզի սննդային արժեքի բարելավումը չհանգեցնի տվյալ արտադրատեսակներին բնորոշ հատկությունների կորստի։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպիտակուցային բաղադրության և կենսաբանական արժեքի գնահատումը, քանի որ հացահատիկային հումքի սննդային արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն սպիտակուցի ընդհանուր քանակով, այլև դրա որակական կազմով և այլ սննդանյութերի հետ հարաբերակցությամբ։ Ուսումնասիրվում է նաև բուսական տարբեր հումքատեսակների օգտագործման հնարավորությունը՝ որպես սննդային մանրաթելերի և կենսաբանորեն արժեքավոր նյութերի լրացուցիչ աղբյուր։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից դիտարկվում են բաղադրատոմսային փոփոխությունների ազդեցությունը խմորի ձևավորման, գազապահպանման հատկությունների, թխման և պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի արտադրանքի զգայական գնահատումը, քանի որ բարելավված սննդային բաղադրությունը պետք է զուգակցվի ընդունելի համային և կառուցվածքային հատկանիշների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել սննդային քիմիայի, հացաթխման տեխնոլոգիայի և ապրանքագիտական գնահատման մեթոդները՝ տարբեր բաղադրատոմսերի արդյունավետությունը համեմատելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միտված է ազգային հացատեսակների տեխնոլոգիական արդիականացման գիտական հիմքերի ձևավորմանը՝ ավանդական արտադրանքի առանձնահատկությունները համադրելով սննդային արժեքի և որակի բարելավման ժամանակակից մոտեցումների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասության շրջանում տեղի ունեցող հոգեբանական փոփոխությունների և անհատական տարբերությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով խառնվածքի առանձնահատկություններին, բնավորության որոշ ընդգծված գծերին և ճանաչողական զարգացման մակարդակին։ Հետազոտության առանցքում դեռահասության անցումային շրջանի հոգեբանական դինամիկան է, երբ ինքնագիտակցության, ինքնուրույնության ձգտման, սոցիալական հարաբերությունների և հուզական արձագանքների փոփոխությունները կարող են տարբեր անհատների մոտ արտահայտվել տարբեր ձևերով և ինտենսիվությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խառնվածքին՝ որպես հոգեկան գործունեության դինամիկ առանձնահատկությունների համակարգի, որը կարող է կապված լինել արձագանքման արագության, հուզականության, ակտիվության և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու ձևերի հետ։ Քննվում է նաև բնավորության շեշտվածության հասկացությունը՝ որպես որոշ անհատական գծերի առավել արտահայտվածություն, որը ինքնին պարտադիր կերպով չի նշանակում հոգեբանական խանգարում, սակայն որոշ իրավիճակներում կարող է ազդել վարքի և միջանձնային փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունների վրա։ Ինտելեկտի մակարդակը դիտարկվում է ճանաչողական հնարավորությունների համատեքստում՝ ներառելով տեղեկատվության ըմբռնման, խնդիրների լուծման, իրավիճակների գնահատման և սեփական գործողությունների հետևանքների գիտակցման կարողությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այս գործոնների ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված ուսումնասիրությունը, քանի որ դեռահասի հոգեբանական զարգացումը պայմանավորված է բազմաթիվ անհատական և սոցիալական հանգամանքների համադրությամբ։ Անդրադարձ է կատարվում ինքնագնահատականի, հասակակիցների հետ հարաբերությունների, ծնողների և ուսուցիչների հետ հաղորդակցության, ինքնուրույնության պահանջի և սոցիալական միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական գնահատման և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ տարբեր անհատական բնութագրերի և դեռահասության անցումային շրջանի դրսևորումների միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Միաժամանակ կարևորվում է անհատական տարբերությունների զգուշավոր մեկնաբանումը՝ խուսափելով դեռահասների վարքը միայն խառնվածքով, բնավորությամբ կամ ինտելեկտային ցուցանիշներով բացատրելուց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է զարգացման հոգեբանության, անձի հոգեբանության և տարիքային հոգեբանության մոտեցումները՝ նպաստելով դեռահասների անհատական զարգացման առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ընկալմանը և կրթական ու ընտանեկան միջավայրում նրանց համապատասխան հոգեբանական աջակցության կազմակերպմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական գոտիներում բնակվող դպրոցականների ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունների սոցիալ-հիգիենիկ ուսումնասիրությանը՝ սոցիալ-տնտեսական նոր պայմանների ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում երեխաների և դեռահասների աճի ու զարգացման հիմնական ցուցանիշների գնահատումն է՝ հաշվի առնելով բնակության վայրի բնական, կլիմայական, կենցաղային և սոցիալական պայմանների բազմազանությունը։ Դիտարկվում է, թե ինչպես կարող են բարձրությունը ծովի մակարդակից, ջերմաստիճանային պայմանները, բնակավայրի բնույթը, սննդային միջավայրը, ֆիզիկական ակտիվության հնարավորությունները և ընտանիքների սոցիալ-կենցաղային պայմանները փոխկապակցվել դպրոցականների ֆիզիկական զարգացման ընդհանուր պատկերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդաչափական և ֆունկցիոնալ ցուցանիշների համեմատական գնահատմանը տարբեր տարիքային խմբերում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել զարգացման տարածքային առանձնահատկություններն ու հնարավոր տարբերությունները։ Սոցիալ-հիգիենիկ մոտեցման շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև ընտանիքի կենսապայմանները, կրթական միջավայրի կազմակերպումը, օրվա ռեժիմը, սնուցման ընդհանուր բնույթը և շարժողական ակտիվությունը՝ որպես աճի ու զարգացման վրա ներգործող փոխկապակցված գործոններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դպրոցական միջավայրի հիգիենիկ պայմանների գնահատումը, քանի որ ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, հանգստի կազմակերպումը և կրթական տարածքի ընդհանուր պայմանները կարող են նշանակություն ունենալ երեխաների բարեկեցության համար։ Տնտեսավարման փոփոխվող պայմանները դիտարկվում են որպես ավելի լայն սոցիալական միջավայրի մաս, որի շրջանակում կարող են վերափոխվել ընտանիքների կենսամակարդակը, սննդի և առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը, բնակավայրերի ենթակառուցվածքները և երեխաների առօրյա կենսակերպը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է տարբեր գործոնների համալիր դիտարկումը՝ խուսափելով ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունները միայն մեկ պատճառային գործոնով բացատրելուց։ Տարբեր բնակլիմայական գոտիների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և ձևավորելու դպրոցականների առողջության պահպանման ու կրթական միջավայրի բարելավման վերաբերյալ գիտականորեն հիմնավորված ընդհանուր պատկերացումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երեխաների և դեռահասների հիգիենայի, հանրային առողջության, ֆիզիկական զարգացման և սոցիալական միջավայրի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով դպրոցական տարիքի բնակչության զարգացման պայմանների ավելի ամբողջական գնահատմանը։

Աշխատությունը նվիրված է առանց տիպային սահմանափակումների ֆունկցիոնալ ծրագրերի ձևափոխման տեսական հիմքերի և այդ ձևափոխությունների պրոցեդուրային սեմանտիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ծրագրերի այնպիսի փոխակերպումներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել ծրագրի կառուցվածքը՝ պահպանելով դրա հաշվարկային իմաստը և ստացվող արդյունքների համարժեքությունը։ Առանց տիպերի ֆունկցիոնալ ծրագրավորումը դիտարկվում է որպես մաթեմատիկական ձևակերպման համար հարմար միջավայր, որտեղ հաշվարկները կարելի է ներկայացնել ֆունկցիաների սահմանման, կիրառման, փոխարինման և արտահայտությունների հաջորդական պարզեցման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ծրագրային արտահայտությունների վերագրման կանոններին, ֆունկցիաների կոմպոզիցիային, միջանկյալ կառուցվածքների վերացմանը և հաշվարկների կազմակերպման տարբեր ռազմավարություններին։ Քննվում է, թե ինչ պայմաններում կարող է մի ծրագրային արտահայտություն փոխարինվել մեկ այլ արտահայտությամբ՝ առանց ծրագրի դիտարկելի վարքագիծը փոխելու։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պրոցեդուրային կամ օպերացիոն սեմանտիկան, որի միջոցով ծրագրի իմաստը նկարագրվում է ոչ միայն վերջնական արդյունքով, այլև հաշվարկի իրականացման քայլերի հաջորդականությամբ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ձևականորեն ներկայացնել արտահայտությունների պարզեցման կարգը, ֆունկցիաների կանչերի իրականացումը և ծրագրի կատարման ընթացքում առաջացող միջանկյալ վիճակները։ Ուսումնասիրվում են տարբեր հաշվարկային ռազմավարությունների առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը ծրագրի ավարտելիության, հաշվարկային քայլերի քանակի ու կատարման արդյունավետության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ծրագրային ձևափոխությունների ճշգրտության հիմնավորումը, քանի որ օպտիմալացման նպատակով կատարված կառուցվածքային փոփոխությունը պետք է պահպանի սկզբնական ծրագրի սեմանտիկական հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ֆունկցիոնալ ծրագրերի համարժեքության, նորմալ ձևերի և վերագրման համակարգերի հետ կապված տեսական խնդիրներ։ Նման մոտեցումները կարևոր են ծրագրերի ավտոմատ վերլուծության և օպտիմալացման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս մշակել ծրագրային կոդի վերափոխման ձևականորեն հիմնավորված մեթոդներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ծրագրավորման լեզուների տեսության, ֆունկցիոնալ ծրագրավորման, մաթեմատիկական տրամաբանության և ձևական սեմանտիկայի մոտեցումները՝ ուղղված ծրագրերի կառուցվածքային ձևափոխությունների օրինաչափությունների և դրանց հաշվարկային իմաստի պահպանման սկզբունքների բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական սրտային անբավարարության պայմաններում սրտի խոռոչների կառուցվածքային և գործառական ցուցանիշների ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ հիվանդության ընթացքի, հնարավոր կլինիկական ելքերի և երկարատև դեղորայքային բուժման ազդեցության գնահատման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում սրտի վերակառուցման գործընթացներն են, որոնց ընթացքում կարող են փոփոխվել փորոքների և նախասրտերի չափերը, ծավալները, պատերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կծկողական գործառույթը և սրտի ընդհանուր հեմոդինամիկ արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այդ ցուցանիշների ոչ միայն մեկանգամյա գնահատմանը, այլև դրանց դինամիկ դիտարկմանը, քանի որ ժամանակի ընթացքում արձանագրվող փոփոխությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդել հիվանդության զարգացման ուղղության և բուժման նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքի մասին։ Քննվում է սրտի սիստոլիկ և դիաստոլիկ գործառույթների, խոռոչների ծավալային ցուցանիշների, արտամղման բնութագրերի և այլ կառուցվածքային պարամետրերի փոխկապակցվածությունը կլինիկական վիճակի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գործիքային հետազոտությունների, հատկապես սրտի պատկերային գնահատման միջոցով ստացվող տվյալների նշանակությունը՝ սրտամկանի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում համեմատելու համար։ Երկարատև դեղորայքային բուժումը դիտարկվում է որպես հիվանդության ընթացքի վրա ազդող կարևոր գործոն, որի արդյունավետության գնահատման համար անհրաժեշտ է համադրել կլինիկական ախտանիշների, գործառական վիճակի և սրտի կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ տվյալները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հարցին, թե տարբեր ցուցանիշների համակցված գնահատումն ինչպես կարող է նպաստել հիվանդների ռիսկային խմբերի տարբերակմանը և հետագա բժշկական հսկողության անհատականացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է կլինիկական ելքերի և սրտի կառուցվածքային-գործառական փոփոխությունների միջև հնարավոր կապերի վիճակագրական վերլուծությունը՝ կանխատեսման համար առավել տեղեկատվական բնութագրերը որոշելու նպատակով։ Միաժամանակ հաշվի է առնվում, որ քրոնիկական սրտային անբավարարությունը բազմագործոն վիճակ է, և առանձին ցուցանիշը սովորաբար չի կարող ամբողջությամբ բնութագրել դրա ընթացքը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սրտաբանության, ֆունկցիոնալ ախտորոշման և կլինիկական կանխատեսման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական գնահատել հիվանդության դինամիկան և երկարատև բուժման պայմաններում կլինիկական անբարենպաստ ելքերի ռիսկը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի բարձրագույն կրթության համակարգերում տեղի ունեցած կառուցվածքային, բովանդակային և կառավարչական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգերի արդիականացման և նոր սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխանեցման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության կազմակերպման սկզբունքների վերափոխումն է, կրթական ծրագրերի կատարելագործումը, բուհերի կառավարման մեխանիզմների զարգացումը և կրթության որակի ապահովման համակարգերի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բարձրագույն կրթության ազգային ավանդույթների և միջազգային կրթական գործընթացների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթական չափորոշիչների, աստիճանային համակարգերի, ուսումնական ծրագրերի և որակավորումների համադրելիության ապահովման ընթացքում։ Քննվում են բուհերի ինքնավարության, ակադեմիական ազատության, կառավարման արդյունավետության և պատասխանատվության փոխկապակցված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթության որակի գնահատման և ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով ներքին ու արտաքին գնահատման, կրթական ծրագրերի վերանայման և ուսուցման արդյունքների չափելիության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացմանը, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը, ուսանողակենտրոն կրթության սկզբունքներին և գիտահետազոտական գործունեության ու ուսումնական գործընթացի փոխկապակցմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկու համակարգերի միջև կրթական և գիտական համագործակցության հնարավորությունները, մասնագիտական փորձի փոխանակումը, կրթական ծրագրերի համադրումը և ընդհանուր գիտակրթական տարածքի ձևավորմանն առնչվող խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսավորման, նյութատեխնիկական ապահովման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և կրթական ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերին, որոնք էական նշանակություն ունեն բարձրագույն կրթության կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև աշխատաշուկայի պահանջների և մասնագետների պատրաստման համակարգի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով կրթական ծրագրերի համապատասխանությունը մասնագիտական գործունեության փոփոխվող պայմաններին։ Բարձրագույն կրթության փոխակերպումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական, ակադեմիական և սոցիալական բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության կառավարման, բարձրագույն դպրոցի մանկավարժության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով բարձրագույն կրթության համակարգային բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի դպրոցական շենքերի ճարտարապետական կազմակերպման զարգացմանը՝ հասարակական, կրթական և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում հանրակրթական հաստատությունների տարածական կառուցվածքի վերափոխումն է՝ պայմանավորված կրթական գործընթացի նոր պահանջներով, ուսուցման մեթոդների փոփոխությամբ և դպրոցական միջավայրի նկատմամբ ժամանակակից մոտեցումներով։ Քննվում են ավանդական դպրոցական շենքերի հատակագծային սկզբունքները և դրանց համապատասխանությունը կրթության նոր կազմակերպական ձևերին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դասասենյակների, լաբորատորիաների, գրադարանների, մարզական, մշակութային և ընդհանուր օգտագործման տարածքների փոխադարձ կապերին։ Կարևորվում է ճկուն և բազմագործառույթ տարածքների ձևավորումը, որոնք կարող են հարմարեցվել անհատական, խմբային և համատեղ ուսուցման տարբեր ձևերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դպրոցական շենքի և շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությանը, տարածքի կազմակերպմանը, բնական լուսավորությանը, օդափոխությանը, ակուստիկական պայմաններին և սովորողների համար հարմարավետ միջավայրի ձևավորմանը։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի բնակլիմայական պայմանների ազդեցությունը ճարտարապետական և կառուցվածքային լուծումների ընտրության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գոյություն ունեցող դպրոցական շենքերի վերակառուցման և արդիականացման խնդիրը՝ հաշվի առնելով դրանց ֆունկցիոնալ հնարավորությունները, տեխնիկական վիճակը և ժամանակակից կրթական պահանջներին համապատասխանեցնելու անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում մատչելի միջավայրի ձևավորմանը՝ տարբեր կարիքներ ունեցող սովորողների համար դպրոցական տարածքների հնարավորինս հավասար օգտագործման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված դպրոցական շենքերի տիպաբանական առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց առավելությունները, սահմանափակումները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Դպրոցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ուսումնական գործառույթ իրականացնող շենք, այլև որպես համայնքային և սոցիալական միջավայր, որտեղ կազմակերպվում են հաղորդակցություն, ստեղծագործական գործունեություն, մշակութային միջոցառումներ և արտադասարանական աշխատանք։ Կարևորվում են նաև շենքի էներգաարդյունավետության, շահագործման նպատակահարմարության և տարածքների երկարաժամկետ հարմարվողականության հարցերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճարտարապետության, քաղաքաշինության, կրթական միջավայրի նախագծման և շենքերի տիպաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի դպրոցական ճարտարապետության զարգացման այն սկզբունքները, որոնք համապատասխանում են փոփոխվող հասարակական և կրթական պահանջներին։

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային և մատենագիտական գործունեության այն ուղղություններին, որոնք կապված են ընթերցողին նպատակային գրականություն առաջարկելու, ընթերցողական հետաքրքրությունների ձևավորման և ինքնուրույն ընթերցանության մշակույթի զարգացման հետ։ Հետազոտության առանցքում հանձնարարական մատենագիտության նշանակությունն է՝ որպես ընթերցողի և գրականության միջև միջնորդող տեղեկատվական համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է տարբեր թեմաների, գիտելիքի բնագավառների և ընթերցողական խմբերի համար ընտրել ու ներկայացնել առավել համապատասխան հրատարակություններ։ Քննվում են հանձնարարական մատենագիտական ցանկերի, ուղեցույցների, ակնարկների և այլ տեղեկատվական նյութերի կազմման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց բովանդակային կառուցվածքը, գրականության ընտրության չափանիշները և ընթերցողական նպատակներին համապատասխանեցման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընթերցանության ղեկավարման գաղափարին, որը դիտարկվում է ոչ թե որպես ընթերցողի ընտրության սահմանափակում, այլ որպես խորհրդատվական և կրթական աջակցություն՝ նպաստելով գրականության բազմազանության մեջ կողմնորոշվելուն և ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրադարանավարի մասնագիտական գործունեությունը՝ ընթերցողի տարիքային, կրթական և անհատական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունից մինչև համապատասխան գրականության առաջարկություն և հետագա ընթերցողական հետաքրքրությունների զարգացում։ Անդրադարձ է կատարվում անհատական և խմբային աշխատանքի ձևերին, թեմատիկ ցուցադրություններին, գրքի քննարկումներին, մատենագիտական տեսություններին և տեղեկատվական այլ միջոցներին։ Ուսումնասիրվում է նաև հանձնարարական մատենագիտության կրթական և մշակութային գործառույթը, դրա կապը ինքնակրթության, գիտելիքների ընդլայնման և գրական ճաշակի ձևավորման հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի երեխաների և երիտասարդների ընթերցանության կազմակերպումը, որտեղ գրականության ընտրությունը պահանջում է հաշվի առնել տարիքային ընկալումը, հետաքրքրությունները և կրթական պահանջները։ Միաժամանակ կարևորվում է ընթերցողի ինքնուրույնության զարգացումը՝ նրան անհրաժեշտ որոնողական և մատենագիտական հմտություններով ապահովելու միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հանձնարարական մատենագիտությունն ու ընթերցանության կազմակերպումը որպես փոխկապակցված գրադարանային գործընթացներ, որոնք նպաստում են տեղեկատվության նպատակային տարածմանը, ընթերցողական պահանջմունքների զարգացմանը, գրքի և ընթերցողի արդյունավետ կապի ձևավորմանն ու հասարակության ընթերցողական մշակույթի բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված ֆիզիկական նախագծման մեթոդների ուսումնասիրությանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով նախագծվող էլեկտրոնային սխեմաների սխեմատեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում ինտեգրալ սխեմայի տրամաբանական կամ էլեկտրական նկարագրությունից դրա ֆիզիկական կառուցվածքի ձևավորման գործընթացն է, որի ընթացքում անհրաժեշտ է որոշել տարրերի տեղաբաշխումը, դրանց փոխադարձ դիրքը, միջմիացումների կառուցվածքը և բյուրեղի մակերեսի արդյունավետ օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ ֆիզիկական նախագծման արդյունքը կախված է ոչ միայն երկրաչափական սահմանափակումներից, այլև սխեմայի առանձին հանգույցների էլեկտրական և գործառական նշանակությունից։ Քննվում են տարրերի տեղաբաշխման և միջմիացումների երթուղավորման խնդիրները, ազդանշանային ուղիների երկարության նվազեցումը, կարևոր կապերի առաջնահերթ մշակումը և սխեմայի կառուցվածքային առանձնահատկությունների օգտագործումը նախագծային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մակաբույծ դիմադրությունների և ունակությունների ազդեցության գնահատումը, քանի որ ֆիզիկական կառուցվածքի պարամետրերը կարող են էապես փոխել ազդանշանների տարածման ժամանակը, էներգասպառումը և ամբողջ համակարգի արագագործությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև ֆունկցիոնալ բլոկների փոխադարձ կապերի, ազդանշանային ուղիների կրիտիկականության և էլեկտրական սահմանափակումների ներառման հնարավորությունները ավտոմատացված նախագծման ալգորիթմներում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բազմաչափանիշային օպտիմալացման խնդրին, երբ անհրաժեշտ է միաժամանակ նվազեցնել զբաղեցրած մակերեսը և միջմիացումների երկարությունը՝ պահպանելով արագագործության, հուսալիության և տեխնոլոգիական իրագործելիության պահանջները։ Դիտարկվում են նախագծային ընթացակարգերի ալգորիթմացման և համակարգչային իրականացման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ձեռքով կատարվող աշխատանքի ծավալը և արագացնել բարդ ինտեգրալ սխեմաների նախագծումը։ Կարևորվում է նաև սխեմատեխնիկական և ֆիզիկական նախագծման փուլերի փոխադարձ կապը, քանի որ դրանց մեկուսացված իրականացումը կարող է հանգեցնել այնպիսի կառուցվածքային լուծումների, որոնք չեն ապահովում պահանջվող էլեկտրական բնութագրերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, էլեկտրոնային ավտոմատացված նախագծման համակարգերի, օպտիմալացման ալգորիթմների և միկրոէլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ ուղղված նախագծման արդյունավետության բարձրացմանը և սխեմայի էլեկտրական ու ֆիզիկական պարամետրերի միջև առավել արդյունավետ համապատասխանության ապահովմանը։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների իրավական գիտակցության, իրավական մշակույթի և պատասխանատու վարքագծի ձևավորմանը՝ դիտարկելով կրթական ու դաստիարակչական աշխատանքը որպես անչափահասների իրավախախտումների կանխարգելման կարևոր միջոց։ Հետազոտության առանցքում սովորողների կողմից իրենց իրավունքների, պարտականությունների և հասարակության մեջ գործող վարքականոնների գիտակցված ընկալման ձևավորումն է։ Իրավական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրավական գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատվության զգացման, արդարության, փոխադարձ հարգանքի և սեփական գործողությունների հետևանքները գնահատելու կարողության զարգացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի, դպրոցի և սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը երեխայի իրավական սոցիալականացման գործընթացում։ Քննվում է ուսուցչի և դասղեկի դերը սովորողների հետ կանխարգելիչ աշխատանքի կազմակերպման, կոնֆլիկտային իրավիճակների խաղաղ կարգավորման, համագործակցային հարաբերությունների ձևավորման և դպրոցական միջավայրում ընդունելի վարքի սկզբունքների ամրապնդման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կրթության բովանդակության և սովորողների տարիքային առանձնահատկությունների համապատասխանության հարցը, քանի որ իրավական հասկացությունների արդյունավետ յուրացումը պահանջում է դրանց ներկայացում հասկանալի և իրական կյանքին առնչվող իրավիճակների միջոցով։ Դիտարկվում են քննարկումների, իրավիճակային առաջադրանքների, դերային վարժությունների, խմբային աշխատանքի և այլ ակտիվ մանկավարժական մեթոդների հնարավորությունները, որոնք նպաստում են ոչ միայն գիտելիքի յուրացմանը, այլև որոշումների ընդունման ու պատասխանատու վարքի հմտությունների զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դպրոցական միջավայրում բռնության, հակասոցիալական վարքի, կարգապահական խնդիրների և հասակակիցների միջև կոնֆլիկտների կանխարգելման ընդհանուր մանկավարժական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ընտանիքի, կրթական հաստատության և համապատասխան մասնագետների համագործակցությունը՝ հատկապես վարքային դժվարությունների կամ սոցիալական ռիսկերի դեպքում։ Իրավախախտումների կանխարգելումը դիտարկվում է որպես երկարաժամկետ և համակարգային գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն վերահսկողությունից, այլև երեխայի սոցիալական պատասխանատվության և իրավական ինքնագիտակցության զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, իրավական կրթության, սոցիալականացման և կանխարգելիչ աշխատանքի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել դպրոցականների իրավական դաստիարակության նշանակությունը օրինապահ, պատասխանատու և հասարակական հարաբերություններին գիտակցաբար մասնակցող անձի ձևավորման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվ գալակտիկական միջուկներից արտանետվող մեծամասշտաբ ռելյատիվիստական շիթերի ճառագայթման ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց դիտողական հատկությունների տեսական մեկնաբանությանը։ Հետազոտության առանցքում գերզանգվածային սև խոռոչների շրջակայքում ձևավորվող և գալակտիկայի սահմաններից զգալի հեռավորությունների վրա տարածվող պլազմային հոսքերն են, որոնք տիեզերքի ամենահզոր էներգետիկ երևույթներից են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շիթերում բարձր էներգիաներով մասնիկների արագացմանը, մագնիսական դաշտերի դերին և տարբեր հաճախականային տիրույթներում դիտվող ճառագայթման առաջացման գործընթացներին։ Քննվում է սինքրոտրոնային ճառագայթումը, որն առաջանում է ռելյատիվիստական լիցքավորված մասնիկների՝ մագնիսական դաշտում շարժման հետևանքով և կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ռադիոալիքային ու որոշ դեպքերում ավելի բարձր էներգիական տիրույթներում դիտվող արտանետումների մեկնաբանման համար։ Դիտարկվում են նաև հակադարձ Կոմպտոնի ցրման տարբեր մեխանիզմները, որոնց դեպքում բարձր էներգիական էլեկտրոնները ֆոտոններին փոխանցում են իրենց էներգիայի մի մասը՝ ձևավորելով ավելի բարձր էներգիայի ճառագայթում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շիթերի սպեկտրալ էներգիայի բաշխման ուսումնասիրությունը և բազմալիքային դիտողական տվյալների համադրումը՝ ռադիո, օպտիկական, ռենտգենյան և գամմա տիրույթներում։ Վերլուծվում է, թե մասնիկների էներգետիկ բաշխումը, մագնիսական դաշտի ուժգնությունը, շիթի շարժման արագությունը և դիտման անկյունը ինչպես կարող են ազդել գրանցվող ճառագայթման ինտենսիվության ու սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ռելյատիվիստական Դոպլերյան ուժեղացման հաշվառումը, քանի որ դիտորդի նկատմամբ շիթի կողմնորոշումը կարող է էապես փոփոխել դրա տեսանելի հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են նաև շիթի կառուցվածքային անհամասեռությունները, հարվածային ալիքները և մասնիկների շարունակական արագացման հնարավոր գործընթացները, որոնք կարող են նպաստել մեծ հեռավորությունների վրա բարձր էներգիական ճառագայթման պահպանմանը։ Տեսական մոդելների և աստղագիտական դիտումների համադրումը հնարավորություն է տալիս սահմանափակումներ դնել շիթերի ֆիզիկական պարամետրերի վրա և ավելի լավ հասկանալ դրանց էներգիայի փոխանցման մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարձր էներգիաների աստղաֆիզիկայի, ռելյատիվիստական պլազմայի ֆիզիկայի և արտագալակտիկական աստղագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով ակտիվ գալակտիկական միջուկների և դրանց հզոր շիթային համակարգերի բնույթի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։