Հայկական սփյուռքի պատմության որոշ հիմնախնդիրներ

Տնտեսագիտություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ կենտրոնանալով տնտեսության թվայնացման գործընթացների վրա։ Այն վերլուծում է, թե ինչպես են տեղեկատվական տեխնոլոգիաները, էլեկտրոնային կառավարման գործիքները և թվային տնտեսության զարգացումը փոխակերպում պետական ինստիտուտների կառուցվածքը, գործառույթները և արդյունավետությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է էլեկտրոնային կառավարությանը, տվյալների կառավարման համակարգերին, պետական ծառայությունների թվայնացմանը և դրանց ազդեցությանը վարչարարական գործընթացների թափանցիկության ու հաշվետվողականության վրա։ Գրքում քննարկվում են նաև ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների մարտահրավերները՝ ներառյալ իրավական դաշտի հարմարվողականությունը, մարդկային ռեսուրսների կարողությունները և տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Նյութը համադրում է տեսական մոտեցումները և կիրառական վերլուծությունները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել պետական կառավարման արդիականացման հնարավոր ուղիները թվային տնտեսության պայմաններում։ Այն օգտակար է պետական կառավարման, տնտեսագիտության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտներով հետաքրքրվողների համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Հայկական առակներ» (Մխիթար Գոշ, Այգեկցի Վ.) հավաքածու է, որը միավորում է հայկական ժողովրդական առակների, իմաստակատակների և բարոյական դասեր պարունակող պատմությունների լավագույն օրինակները։ Այս առակները երկար տարիներ ձևավորել են հայ ժողովրդի ազգային մտածելակերպը՝ սովորեցնելով արդարություն, աշխատասիրություն, խելք ու բարություն։ Գիրքը ներառում է տարբեր կերպարներ՝ գյուղացիներ, արքաներ, վանահայրեր, մոմավաճառներ, գիշատիչներ ու խելացի աղքատներ՝ ովքեր ամեն անգամ ցույց են տալիս մարդկային թերություններն ու արժանիքները։ Առակները հաճախ ավարտվում են հստակ իմաստով՝ մի փոքրիկ «դաս» տալով ընթերցողին, և հենց դրա շնորհիվ դրանք դառնում են հեշտ հիշվող ու ազդեցիկ։ Մխիթար Գոշը և Այգեկցի Վարդանը այս ստեղծագործության միջոցով մեծ դեր են խաղացել հայկական գրական ժառանգության պահպանման մեջ՝ կուտակելով ու գրավոր թողնելով ժողովրդական ժառանվագը։ Գիրքը ընթերցողին թույլ է տալիս տեսնել, թե ինչպիսի արժեքներ է պահել հայ մարդը՝ ժամանակակից խնդիրների մեջ էլ կիրառելի և հզոր։ Առակներում շատ հաճախ կան հումորային դրվագներ, որոնք ընթերցողին դարձնում են ոչ միայն մտածող, այլև ժպտացող։ Այս հավաքածուն հատկապես օգտակար է երեխաների և պատանիների համար, քանի որ առակները ձևավորում են բարոյական հիմունքներ և արժեհամակարգ։ Միևնույն ժամանակ՝ մեծահասակները նույնպես կարող են գտնել այստեղ խոր իմաստներ և մարդկային բնույթի ճշմարտություններ։ Ընդհանուր առմամբ, «Հայկական առակներ» գիրքը հանդիսանում է հայ ժողովրդի հին ու մշտական իմաստության աղբյուր, որը միշտ актуալ է և դասավանդող։ Հրատարակիչ -Քյուրքչյան Հրատ. տարեթիվ - 2015 ISBN - 978-9939-9122-1-9

Փիլիսոփայություն

Մակավելիի ամենահայտնի քաղաքական-փիլիսոփայական գործն է, որը համարվում է ժամանակակից քաղաքական մտածողության հիմնարար տեքստերից մեկը։ Գիրքը գրվել է որպես իշխանական ուղեցույց՝ այն ղեկավարների համար, ովքեր ցանկանում են պահպանել և ամրացնել իրենց իշխանությունը։ Մակավելիի մոտեցումը իրականում շատ ռեալիստական է՝ առանց իդեալականացման, և նա քաղաքականությունը դիտարկում է որպես անհատական շահերի, ուժի և հաշվարկի դաշտ։ Գրքում Մակավելիի կողմից ներկայացվում են տիրապետության տարբեր ձևեր՝ ժառանգական, նոր, համակցված, և քննարկվում է, թե ինչպես պետք է կառավարել յուրաքանչյուր տեսակի պետություն։ Նա բացատրում է, որ տիրակալը պետք է լինի խելացի, խիզախ, բայց նաև՝ երբ անհրաժեշտ է՝ բարդ ու առանց զգացմունքների որոշումներ ընդունող։ Մակավելիի հիմնական միտքն այն է, որ իշխանության համար կարևոր է ոչ թե «ինչպես պետք է լինի», այլ՝ **ինչպես իրականում կա**։ Նա ասում է, որ տիրակալը պետք է օգտագործի թե՛ պախարակումը, թե՛ գովասանքը, և պետք է իմանա, թե երբ պետք է կիրառել ուժ, և երբ՝ խաբեություն։ Գիրքը հաճախ քննադատվել է որպես «ամերիկյան դաժանության» կամ «հարցը արդարացնելու» փիլիսոփայություն, սակայն շատերը նաև այն տեսնում են որպես քաղաքական ռեալիզմի անփոխարինելի աղբյուր։ **«Գոսուդարը»** կարևոր է քաղաքական գիտության, դիվանագիտության և ղեկավարության ուսումնասիրության համար, քանի որ տալիս է խորը պատկեր այն մասին, թե ինչպիսին է իշխանության տրամաբանությունը և ինչ մարտահրավերներ են առաջանում պետության կառավարման մեջ։ Հրատարակիչ - Азбука Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-389-12898-9

Պատմություն

1945–1965 թվականներին Հայաստանում կրթության և լուսավորության ոլորտները զարգանում էին խորհրդային պետական քաղաքականության շրջանակներում՝ նպատակ ունենալով վերացնել անգրագիտությունը, բարձրացնել բնակչության կրթական մակարդակը և պատրաստել որակյալ մասնագետներ տնտեսության ու գիտության համար։ Հետպատերազմյան տարիներին առաջնահերթ խնդիրներից էր դպրոցական ցանցի վերականգնումն ու ընդլայնումը, քանի որ պատերազմի հետևանքով շատ կրթական հաստատություններ վնասվել էին կամ ունեին նյութական սուղ պայմաններ։ Աստիճանաբար ներդրվեց պարտադիր յոթամյա, ապա ութամյա և միջնակարգ կրթության համակարգը, ինչը նպաստեց կրթության հասանելիության աճին։ Միևնույն ժամանակ մեծ ուշադրություն էր դարձվում ուսուցիչների պատրաստմանը և վերապատրաստմանը, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետությունը մեծապես կախված էր մանկավարժական կադրերի որակից։ Բարձրագույն կրթության ոլորտում զարգացան բուհերը, ընդլայնվեցին մասնագիտությունների շրջանակները, և ավելացավ ուսանողների թիվը, ինչը կապված էր երկրի արդյունաբերականացման և գիտության զարգացման պահանջների հետ։ Կարևոր դեր ուներ նաև գրագիտության և մշակութային լուսավորության տարածումը գյուղական բնակչության շրջանում՝ գրադարանների, մշակույթի տների և քարոզչական միջոցառումների միջոցով։ Սակայն կրթության ոլորտում կային նաև մի շարք խնդիրներ։ Դրանցից էին նյութատեխնիկական բազայի ոչ բավարար մակարդակը, դասագրքերի և ուսումնական միջոցների պակասը, ինչպես նաև որոշ դեպքերում կրթության գաղափարականացված բնույթը, որը սահմանափակում էր ազատ մտածողությունը։ Գյուղական և քաղաքային կրթական հնարավորությունների միջև դեռևս կային տարբերություններ, ինչը երբեմն ազդում էր կրթության որակի վրա։ Չնայած այդ դժվարություններին՝ 1945–1965 թվականներին կրթությունը Հայաստանում զգալի զարգացում ապրեց և դարձավ հասարակության սոցիալական առաջընթացի կարևոր հիմքերից մեկը՝ ապահովելով գրագիտության բարձր մակարդակ և մասնագիտական կադրերի ձևավորում։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է 1920–1921 թվականներին Զանգեզուրում տեղի ունեցած ազգային-ազատագրական պայքարի պատմությունը՝ բացահայտելով տարածաշրջանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական իրավիճակը այդ բարդ ու ճակատագրական ժամանակաշրջանում։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է հայկական զինված դիմադրության կազմակերպմանը, ժողովրդի ինքնապաշտպանական պայքարին և այն առաջնորդներին, ովքեր կարևոր դեր են ունեցել Զանգեզուրի պահպանման գործում։ Գրքում ներկայացվում են ռազմական գործողությունների ընթացքը, արտաքին և ներքին քաղաքական զարգացումները, ինչպես նաև բնակչության առօրյա դժվարություններն ու կամքի ուժը պատերազմի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Գարեգին Նժդեհի գործունեությանը, նրա գաղափարներին և ազգային պայքարի ռազմավարությանը, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել տարածաշրջանի հետագա ճակատագրի վրա։ Ստեղծագործությունը հիմնված է պատմական փաստերի, վավերագրերի և ուսումնասիրությունների վրա՝ ընթերցողին փոխանցելով ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքը, այլ նաև ժամանակի հոգեբանական ու հայրենասիրական մթնոլորտը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, ազգային պայքարներով և ռազմական անցյալով հետաքրքրվողների համար։

Քաղաքագիտություն

Միջուկային զենքի մշակման և դրա փորձարկումների հիմնախնդիրը համաշխարհային անվտանգության ամենակարևոր և ամենավտանգավոր խնդիրներից մեկն է, որը մեծ ազդեցություն ունի պետությունների քաղաքականության, միջազգային հարաբերությունների և մարդկության ապագայի վրա։ Միջուկային զենքի ստեղծումը սկսվել է գիտատեխնիկական առաջընթացի և ռազմական մրցակցության պայմաններում, երբ պետությունները ձգտում էին ունենալ առավել հզոր և ազդեցիկ զինատեսակներ։ Այս զենքը առանձնանում է իր ահռելի կործանարար ուժով, քանի որ նույնիսկ մեկ միջուկային պայթյունը կարող է ոչնչացնել ամբողջ քաղաքներ, առաջացնել մեծ թվով զոհեր և երկարատև վնաս հասցնել շրջակա միջավայրին ու մարդկային առողջությանը։ Միջուկային փորձարկումները, որոնք իրականացվել են տարբեր երկրներում, հաճախ ուղեկցվել են ռադիոակտիվ աղտոտմամբ, բնապահպանական խնդիրներով և մարդկանց առողջության վրա ծանր հետևանքներով։ Փորձարկումների ազդեցությունը կարող է պահպանվել տասնյակ տարիներ՝ առաջացնելով քաղցկեղային հիվանդություններ, գենետիկական փոփոխություններ և բնական միջավայրի վնասում։ Միջուկային զենքի տարածումը մեծ վտանգ է ներկայացնում նաև միջազգային խաղաղության համար, քանի որ այն կարող է հանգեցնել ռազմական հակամարտությունների սրման և զանգվածային ոչնչացման վտանգի աճին։ Այս պատճառով միջազգային կազմակերպությունները և բազմաթիվ պետություններ փորձում են սահմանափակել միջուկային զենքի տարածումն ու փորձարկումները՝ ընդունելով տարբեր պայմանագրեր և վերահսկողության մեխանիզմներ։ Կարևոր դեր ունեն զինաթափման գործընթացները, միջազգային համագործակցությունը և դիվանագիտական բանակցությունները, որոնք նպատակ ունեն կանխելու նոր սպառազինությունների մրցավազքը։ Միևնույն ժամանակ որոշ երկրներ շարունակում են զարգացնել իրենց միջուկային ծրագրերը՝ այն դիտելով որպես անվտանգության և քաղաքական ազդեցության միջոց։ Այս իրավիճակը բարդացնում է միջազգային հարաբերությունները և ստեղծում անվստահության մթնոլորտ պետությունների միջև։ Միջուկային զենքի հիմնախնդիրը վերաբերում է ոչ միայն ռազմական ոլորտին, այլ նաև բարոյական, քաղաքական, տնտեսական և բնապահպանական հարցերին, քանի որ դրա կիրառման հնարավոր հետևանքները սպառնում են ամբողջ մարդկությանը։ Այդ պատճառով աշխարհի շատ երկրներ և միջազգային կառույցներ կարևորում են խաղաղության պահպանման, սպառազինությունների վերահսկման և միջուկային զենքից զերծ աշխարհի ստեղծման գաղափարը։