Մաթեմատիկական անալիզի խնդիրագիրք. Մաս 1

Գեղարվեստական հայ․

Իմ գրադարանը. Մուրացան Հատոր 2 Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2013 ISBN - 978-9939-52-655-3

Աշխարհագրություն

Կարապետյան Մ., հանդիսանում է ուսումնական և մեթոդական ձեռնարկ, որը նպատակ ունի աջակցել աշխարհագրության տեսական գիտելիքների կիրառմանը գործնական խնդիրների լուծման միջոցով։ Այն ընդգրկում է աշխարհագրության տարբեր բաժիններին վերաբերող տիպական խնդիրների համակարգված հավաքածու և դրանց լուծման քայլ առ քայլ մեկնաբանություններ։ Գրքում ներկայացված են ֆիզիկական և տնտեսական աշխարհագրության հիմնական հաշվարկային ու տրամաբանական խնդիրներ՝ կապված կլիմայի, ռելիեֆի, ջրագրության, բնակչության, տնտեսության և քարտեզագրական տվյալների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված խնդիրների լուծման մեթոդաբանությանը, տրամաբանական վերլուծությանը, քարտեզների և վիճակագրական տվյալների կիրառմանը, ինչպես նաև արդյունքների ճիշտ մեկնաբանմանը։ Ներառված են նաև ուսուցողական բացատրություններ, որոնք օգնում են աշակերտներին և ուսանողներին զարգացնել աշխարհագրական մտածողությունը և վերլուծական հմտությունները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, ուսուցիչների և աշխարհագրությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով գիտելիքների ամրապնդմանը և գործնական կիրառման կարողությունների զարգացմանը։

Գրականություն

Ջ. Ք. Ռոուլինգ-ի «Հարրի Փոթեր» շարքի վեցերորդ գիրքն է, որտեղ պատմությունը դառնում է ավելի մռայլ, լարված և խորքային՝ նախապատրաստելով վերջնական հակամարտությանը կախարդական աշխարհում։ Վեպում Հարրի Փոթերը վերադառնում է Հոգվարթս և սկսում է Դամբլդորի հետ ուսումնասիրել Վոլդեմորտի անցյալը՝ բացահայտելու նրա անմահության գաղտնիքը՝ հորքրուքսների ստեղծման մեխանիզմը։ Միաժամանակ զարգանում են հերոսների անձնական հարաբերությունները, սիրային գծերը և ընկերական կապերը, որոնք ավելի բարդ են դառնում աճող վտանգների ֆոնին։ Գիրքը առանձնանում է նրանով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն գործողությունների, այլ նաև հոգեբանական խորացման վրա՝ ցույց տալով վստահության, դավաճանության, ընտրության և զոհաբերության թեմաները։ «Կիսազնվական արքայազնը» կոչվող խորհրդավոր կերպարը, որի պատկանելությունը երկար ժամանակ անհայտ է, կարևոր դեր է խաղում կախարդական դեղերի և գաղտնի գիտելիքների միջոցով Հարրիի առաջընթացում։ Պատմության վերջում տեղի է ունենում ծանր ու դրամատիկ իրադարձություն, որը փոխում է ամբողջ կախարդական աշխարհի ուժերի հավասարակշռությունը և Հարրիի ճակատագիրը դարձնում ավելի պատասխանատու ու միայնակ։ Այս վեպը համարվում է շարքի ամենաէմոցիոնալ և անցումային մասերից մեկը, որը կապում է նախորդ արկածները վերջնական պատերազմի հետ։

Գեղարվեստական հայ․

«Խաչագողի հիշատակարանը» (1887) Մովսես Հայրապետյան, հայտնի նաև որպես **Րաֆֆի**, ստեղծագործություններից մեկն է, որն իսկապես մեծ կարևորություն ունի հայ գրականության մեջ։ Այս վեպը, գրված էր XIX դարի վերջերին, հանդիսանում է պատմական վեպ, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է Հայոց հանհրաժեշտ կռիվներում եղած մարտիկներից մեկի՝ Խաչագողի կյանքի պատմությունը։ Վեպի գլխավոր հերոսը՝ Խաչագողը, անցնում է մի երկար ճանապարհ՝ ռազմիկից, առաջնորդից մինչև ապստամբ և հայրենասեր։ Նա իր կյանքը նվիրում է ժողովրդին՝ պայքարելով օտար նվաճողների դեմ։ Սակայն, ինչպես հաճախ լինում է, նրա հոգու խորքում կա նաև արմատական դառնություն՝ անարդարության և ժողովրդի հեռանալու հետ կապված։ Խաչագողի կերպարը սիմվոլ է ներկայացնում՝ այն ժողովրդին, որն այլևս չի դիմանում և որոշում է համարձակվել։ «Խաչագողի հիշատակարանը» հանդիսանում է պատմություն այն մասին, թե ինչպես է անհատը, չնայած խիզախությանը, պայքարում և հակադրվում դժվարին հանգամանքների և իր ողջ ծագումնաբանությանը։ Վեպը կրում է խորը բարոյական եւ սոցիալական մեկնաբանություն՝ ընդգծելով այն երկընտրանքը, որը տեղի է ունենում ազգային և անձնական շահերի միջև։ Այն քննարկում է հերոսականության, զոհողության, նվիրումի ու իր հայրենիքի նկատմամբ սերն ու պարտքը։ «Խաչագողի հիշատակարանը» առաջին հերթին առհասարակ ցույց է տալիս Վերածննդի ու մեծ ազգի ձևավորման պատմական փաստերը։ Այն ունի ոչ միայն պատմական, այլ նաև հոգեբանական խորություն, որը ներկայացնում է մարդու ներքին հակասությունները, որոնք ծագում են երբեմն պատերազմի, երբեմն հայրենասերության կամ անձնական ճգնաժամի հետևանքով։ Այս ստեղծագործությունն այն վեպերից է, որը իր հերոսների և կործանիչ հերոսական ուղու միջոցով ի հայտ է բերում ազգային արժեքները, հոգու կանչը և համամարդկային միտումները։ «Խաչագողի հիշատակարանը» ներշնչում է հայ ժողովրդի անցած դժվարագույն ճանապարհների մասին մտածելու, բայց միևնույն ժամանակ բացահայտում է՝ ինչպես պայքարը դառնում է մարդուն ինքնության մասին մտածելու պատճառ։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-529-7

Հոգեբանություն

Նյութի հիմնական գաղափարներն են․ Ինքնատիրապետման էությունը – կարողությունը կառավարելու սեփական հույզերը, ցանկությունները և արձագանքները տարբեր իրավիճակներում՝ պահպանելով ներքին հավասարակշռություն։ Հույզերի կառավարում – ինչպես հասկանալ և ընդունել սեփական զգացմունքները (զայրույթ, վախ, անհանգստություն) և չթույլատրել, որ դրանք վերահսկեն վարքը։ Ինքնագիտակցություն – սեփական մտքերի, վիճակների և վարքային օրինաչափությունների ճանաչումը որպես ինքնատիրապետման հիմք։ Ներքին երկխոսություն – այն, թե ինչպես ենք մենք խոսում ինքներս մեզ հետ, և ինչպես դա ազդում է մեր գործողությունների վրա։ Սթրեսի հաղթահարում – մեթոդներ՝ հանգստանալու, լարվածությունը նվազեցնելու և հավասարակշռությունը վերականգնելու համար։ Կամքի ուժի զարգացում – փոքր քայլերով ինքնակարգապահություն ձևավորելը և սովորությունների փոփոխությունը։ Ինքնատիրապետման սահմանները – կարևոր է հասկանալ, որ լիակատար վերահսկողություն միշտ հնարավոր չէ, և երբեմն պետք է ընդունել սեփական սահմանափակումները։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը շեշտում է, որ ինքնատիրապետումը զարգացվող հմտություն է, որը օգնում է մարդուն ավելի արդյունավետ գործել, պահպանել հոգեկան հավասարակշռություն և կառուցել առողջ հարաբերություններ։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության տարիներին (1918–1920 թթ.) պետական անվտանգության համակարգի ստեղծման և գործունեության պատմությանը։ Այդ ժամանակաշրջանը կարևոր և բարդ փուլ էր հայ ժողովրդի համար, քանի որ նորաստեղծ պետությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առաջ։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչպես ձևավորվեց անվտանգության համակարգը՝ սկսած սկզբնական կազմակերպչական քայլերից մինչև դրա գործառույթների հստակեցումը։ Աշխատության մեջ լուսաբանվում են պետական կառույցների ստեղծման գործընթացը, անվտանգության մարմինների դերը երկրի կայացման գործում, ինչպես նաև նրանց առջև ծառացած խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են մի շարք կարևոր հարցեր․ պետական անվտանգության մարմինների ձևավորման նախադրյալները կառույցների կազմակերպական կառուցվածքը և գործառույթները ներքին սպառնալիքները (ապստամբություններ, անկայունություն, քաղաքական պայքար) արտաքին վտանգները և հետախուզական գործունեությունը անվտանգության համակարգի դերը պետականության պահպանման գործում Հեղինակը օգտագործում է պատմական փաստաթղթեր, արխիվային նյութեր և ժամանակակիցների վկայություններ՝ ստեղծելով գիտականորեն հիմնավորված և հավաստի պատկեր։ Աշխատության մեջ նաև փորձ է արվում գնահատել այդ համակարգի արդյունավետությունը և դրա ազդեցությունը Հայաստանի պետականության ամրապնդման վրա։ Այս ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ այն բացահայտում է, թե ինչպես է նորաստեղծ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն կարողացել ձևավորել անվտանգության մեխանիզմներ ծանր քաղաքական և ռազմական պայմաններում։