Շեքսպիրը հայ թատրոնում

Գեղարվեստական հայ․

«Խաչագողի հիշատակարանը» (1887) Մովսես Հայրապետյան, հայտնի նաև որպես **Րաֆֆի**, ստեղծագործություններից մեկն է, որն իսկապես մեծ կարևորություն ունի հայ գրականության մեջ։ Այս վեպը, գրված էր XIX դարի վերջերին, հանդիսանում է պատմական վեպ, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է Հայոց հանհրաժեշտ կռիվներում եղած մարտիկներից մեկի՝ Խաչագողի կյանքի պատմությունը։ Վեպի գլխավոր հերոսը՝ Խաչագողը, անցնում է մի երկար ճանապարհ՝ ռազմիկից, առաջնորդից մինչև ապստամբ և հայրենասեր։ Նա իր կյանքը նվիրում է ժողովրդին՝ պայքարելով օտար նվաճողների դեմ։ Սակայն, ինչպես հաճախ լինում է, նրա հոգու խորքում կա նաև արմատական դառնություն՝ անարդարության և ժողովրդի հեռանալու հետ կապված։ Խաչագողի կերպարը սիմվոլ է ներկայացնում՝ այն ժողովրդին, որն այլևս չի դիմանում և որոշում է համարձակվել։ «Խաչագողի հիշատակարանը» հանդիսանում է պատմություն այն մասին, թե ինչպես է անհատը, չնայած խիզախությանը, պայքարում և հակադրվում դժվարին հանգամանքների և իր ողջ ծագումնաբանությանը։ Վեպը կրում է խորը բարոյական եւ սոցիալական մեկնաբանություն՝ ընդգծելով այն երկընտրանքը, որը տեղի է ունենում ազգային և անձնական շահերի միջև։ Այն քննարկում է հերոսականության, զոհողության, նվիրումի ու իր հայրենիքի նկատմամբ սերն ու պարտքը։ «Խաչագողի հիշատակարանը» առաջին հերթին առհասարակ ցույց է տալիս Վերածննդի ու մեծ ազգի ձևավորման պատմական փաստերը։ Այն ունի ոչ միայն պատմական, այլ նաև հոգեբանական խորություն, որը ներկայացնում է մարդու ներքին հակասությունները, որոնք ծագում են երբեմն պատերազմի, երբեմն հայրենասերության կամ անձնական ճգնաժամի հետևանքով։ Այս ստեղծագործությունն այն վեպերից է, որը իր հերոսների և կործանիչ հերոսական ուղու միջոցով ի հայտ է բերում ազգային արժեքները, հոգու կանչը և համամարդկային միտումները։ «Խաչագողի հիշատակարանը» ներշնչում է հայ ժողովրդի անցած դժվարագույն ճանապարհների մասին մտածելու, բայց միևնույն ժամանակ բացահայտում է՝ ինչպես պայքարը դառնում է մարդուն ինքնության մասին մտածելու պատճառ։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-529-7

Գրականություն

Գիրքը ուսումնասիրում է հին հայերի կրոնը, պաշտամունքը, դիցապաշտությունը և հարակից առասպելաբանությունը՝ ներկայացնելով դրանց սոցիալ-մշակութային և հոգևոր նշանակությունը։ Այն թույլ է տալիս ընթերցողին պատկերացում կազմել նախաքրիստոնեական հայերի հոգևոր կյանքի, գաղափարների համակարգի և հոգևոր սովորույթների մասին։ Հիմնական թեմաները․ Հին հայերի կրոնական հավատալիքներ և մշակույթ Տաճարներ, պաշտամունքային վայրեր և ծեսեր Դիցաբանություն և աստվածային կերպարների վերլուծություն Հավատալիքների ազդեցությունը սոցիալական և մշակութային կյանքում Նախաքրիստոնեական և քրիստոնեական ժամանակաշրջանների կապը Գրքի առանձնահատկությունները․ Հստակ ու համապարփակ ներկայացնում է հին հայերի հոգևոր աշխարհը Միավորում է կրոնագիտական, ազգագրական և պատմական մոտեցումներ Ներկայացնում է խորհրդանշական, դիցաբանական ու մշակութաբանական տարրեր Հարմար է ազգագրության, պատմության, կրոնագիտության և հայագիտության հետազոտողների համար

Գրականություն

Ղևոնդ Ալիշան․ Բանաստեղծություններ — հայ ազգային-հայրենասիրական և հոգևոր պոեզիայի կարևոր ժողովածու, որն ընդգրկում է հայ բանաստեղծ, պատմաբան, աշխարհագրագետ և մշակութային գործիչ Ղևոնդ Ալիշան-ի ստեղծագործությունները։ Գիրքը ներկայացնում է Ալիշանի պոեզիայի հիմնական թեմաները՝ հայրենասիրություն, ազգային հիշողություն, բնության գեղեցկություն, հոգևոր արժեքներ, անցյալի փառքի հիշատակ և ժողովրդի մշակութային ինքնության պահպանություն։ Նրա բանաստեղծություններում առանձնահատուկ տեղ ունի Հայաստանի հանդեպ խոր սերը, որտեղ հայրենիքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլ նաև որպես հոգևոր և պատմական սրբավայր։ Ալիշանի լեզուն հարուստ է գրաբարյան ու դասական շնչով, ինչը ստեղծագործություններին հաղորդում է հանդիսավորություն և բարձր գեղարվեստական արժեք։ Բազմաթիվ գործերում հեղինակը դիմում է պատմական կերպարների, ազգային ավանդույթների և քրիստոնեական խորհրդանիշների՝ ընթերցողին փոխանցելով ազգային արժանապատվության և մշակութային շարունակականության գաղափարը։ Բանաստեղծությունների մեջ հաճախ հանդիպում են բնության նկարագրություններ՝ լեռներ, գետեր, եկեղեցիներ և հայկական գյուղաշխարհ, որոնք դառնում են հայրենիքի խորհրդանիշներ։ Ալիշանի պոեզիան միաժամանակ քնարական է և ուսուցողական, քանի որ հեղինակը փորձում է ոչ միայն հուզել ընթերցողին, այլ նաև պահպանել պատմական հիշողությունը և սեր փոխանցել հայ մշակույթի հանդեպ։ Այս ժողովածուն կարևոր տեղ ունի հայ դասական գրականության մեջ և հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են ազգային ինքնությամբ, պատմությամբ և հոգևոր գրականությամբ

Մանկական

«Հեքիաթն է կանչում. Չարի վերջը» (Հովհաննես Թումանյան) համարվում է Թումանյանի հայտնի ու սիրելի հեքիաթ-երգերից մեկը, որը երեխաների համար է նաև պարզ, և մեծերի համար՝ խորիմաստ։ Գիրքը/հեքիաթը պատմում է այն մասին, որ չարը, որքան էլ որ փորձի, միևնույն է՝ իր վերջը կունենա։ Թումանյանը ներկայացնում է հումորով, բայց միաժամանակ ուսուցողական կերպով, թե ինչպես են լավը և բարին հաղթում չարին ու նենգությանը։ Հեքիաթը օգտագործում է պարզ, երաժշտական լեզու՝ մոտիվներով և կրկնություններով, ինչը հեշտ է հիշվում ու սիրում են երեխաները։ «Չարի վերջը» թեմատիկորեն հիշեցնում է այն հին ժողովրդական ուսուցիչական հեքիաթները, որտեղ վերջում միշտ հաղթում է արդարությունը։ Թումանյանի կերպարները հաճախ իրական մարդկանց տիպաժներ են՝ փոքրիկ բնավորություններով, բայց մեծ իմաստով։ Հեքիաթում առկա է նաև կենսական քննադատություն՝ հասարակության թերությունների նկատմամբ, բայց առանց վիրավորելու։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ պետք է լինել խելացի, հումորով և համբերությամբ՝ որովհետև չարը միշտ է բացահայտվում։ «Հեքիաթն է կանչում» շարքը սովորեցնում է երեխաներին ճիշտ տարբերակել բարին և չարը։ Այս հեքիաթը լավ է որպես ընտանեկան ընթերցում, քանի որ այն միավորում է զվարճանքը և դաստիարակությունը։ Հրատարակիչ - ՄՀՄ Գրատուն Հրատ. տարեթիվ - 2016

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում են հիմնական թվային մեթոդները՝ հավասարումների լուծում, ինտերպոլյացիա, թվային ինտեգրում և դիֆերենցիալ հավասարումների մոտավոր լուծում։ Յուրաքանչյուր թեմա ուղեկցվում է համապատասխան լաբորատոր առաջադրանքներով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկների քայլային կատարմանը, արդյունքների ստուգմանը և սխալների վերլուծությանը։ Սա օգնում է ուսանողներին ավելի լավ հասկանալ թվային մեթոդների կիրառման տրամաբանությունը և սահմանափակումները։ Գիրքը նպաստում է ինչպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացմանը, այնպես էլ գործնական հաշվարկային հմտությունների ձևավորմանը։

Տնտեսագիտություն

Թավադյան Ա.-ն գրքում ներկայացնում է տեսական և կիրառական մոտեցումներ, որոնք օգտագործվում են տնտեսական գերակայությունների գնահատման և կանխատեսման գործընթացներում՝ նպատակ ունենալով մշակել հիմնավորված ու արդյունավետ տնտեսական քաղաքականություն։ Աշխատությունը մանրամասն վերլուծում է Հայաստանի տնտեսության ներկայիս վիճակը՝ ներառյալ հիմնական խնդիրները, զարգացման խոչընդոտները և նրանց ազդեցությունը տնտեսական աճի վրա։ Գրքում քննարկվում են երկրի տնտեսական ու սոցիալական զարգացման առավել կարևոր ոլորտները՝ գյուղատնտեսություն, արդյունաբերություն, ծառայությունների հատված, էներգետիկա և տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, ինչպես նաև դրանց հեռանկարները համաշխարհային տնտեսության համատեքստում։ Բացի այդ, այն ներկայացնում է կարճաժամկետ և երկարաժամկետ կանխատեսումներ, որոնք ներառում են թե՛ ներքին, թե՛ արտաքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը։ Հեղինակը նաև նշում է, որ տնտեսական զարգացման գերակայությունների ձևավորման համար կարևոր են նաև համաշխարհային շուկաներին Հայաստանի ինտեգրման մակարդակը, արտաքին պարտքի կառավարման հարցերը և մակրոտնտեսական կայունության ապահովումը։ Գրքում օգտագործված են վիճակագրական և մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք օգնում են գնահատել տարբեր զարգացման սցենարներ։ Աշխատությունը մեծապես օգտակար է տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության, պետական կառավարման և միջազգային հարաբերությունների ուսանողներին, ովքեր ցանկանում են հասկանալ Հայաստանի տնտեսական իրականությունը և դրա զարգացման հնարավորությունները։