Արտույտների ագարակը

Գեղարվեստական հայ․

«Կոմիտասի հիշատակին»՝ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը հանդիսանում է խորը հուզական ու փիլիսոփայական հարգանքի տուրք Կոմիտաս Վարդապետի հիշատակին՝ հայ մշակույթի ու երաժշտության մեծագույն տիտանիներից մեկին։ Չարենցը, լինելով հայրենասիրական և մշակութային արժեքների մեծ երկրպագու, իր ստեղծագործության մեջ արտահայտում է այն սերն ու հարգանքը, որ կոմիտասյան արվեստն ու անձը ներշնչել են հայ ժողովրդի համար։ Այս բանաստեղծությունը գրվել է Կոմիտասի մահից հետո, երբ նրա արվեստի արժեքը դառնում էր անքննարկելի մի հատկանիշ հայ ժողովրդի մշակութային կյանքում։ Չարենցը, իր բնորոշ պոետիկ ոճով, մարմնավորում է Կոմիտասի կերպարը՝ որպես հայ երաժշտության, արվեստի ու մշակույթի մի բացառիկ խորհրդանիշ։ Եղիշե Չարենցի բանաստեղծության մեջ Կոմիտասը ներկայացվում է ոչ միայն որպես երաժիշտ կամ վարդապետ, այլև որպես ժողովրդի խորհրդանիշ, որի երաժշտությունը վերածվեց ազգային ինքնության, պայքարի ու գոյության լեզվի։ Բանաստեղծությունն անցնում է հայ ժողովրդի մշակութային անցյալով՝ ընդգծելով այն կարևորությունը, որը Կոմիտասը ունեցել է հայության համար՝ ոչ միայն որպես երաժիշտ, այլ նաև որպես ազգային արժեքների պահապան։ Չարենցը մասնավորապես նշում է Կոմիտասի չխափանվող հավատը դեպի հայ ժողովրդի մշակութային ավանդները՝ հատկապես նրա ներաշխարհում գտնվող կապը ժողովրդական արվեստի և սուրբ երաժշտության միջև։ Արտահայտելով խոր գնահատանք ու երկրպագություն Կոմիտասի կերպարին, Չարենցը չի մոռանում, որ Կոմիտասի ստեղծագործությունները կապված էին նաև չարչարանքների, դժվարությունների ու պատմական ողբերգությունների հետ։ Այն մի բանաստեղծություն է, որը զուգահեռում է արվեստի ու քաղաքական, մշակութային խոչընդոտների մասին հիշողությունները՝ Կոմիտասի անձի վերակենդանացման և նրա ժառանգության շարունակականության մասին։ «Կոմիտասի հիշատակին» ծառայում է ոչ միայն որպես մշակութային պոեզիա, այլ նաև որպես հայ ժողովրդի հիշողության մի տարր, որտեղ երաժշտությունը, արվեստը և ազգային ինքնությունը միավորվում են՝ հպարտորեն կանգնած պատմության մեջ։ Հրատարակիչ - ԳԱԹ հրատ. Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-1-0936-7

Այլ առարկաներ

Ելակ նյութը գյուղատնտեսական-այգեգործական ուղղվածության ուսումնական և գործնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է ելակի (Fragaria × ananassa) մշակության ամբողջական ագրոտեխնոլոգիայի ներկայացմանը։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, այգեգործների, ֆերմերների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են հատապտղաբուծությամբ կամ ցանկանում են կազմակերպել արդյունավետ ելակային արտադրություն։ Նյութում մանրամասն ներկայացվում են ելակի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, աճի և զարգացման փուլերը, ինչպես նաև դրա պահանջները հողի, կլիմայի, խոնավության և լուսավորության նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սորտերի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով բերքատվությունը, պտղի որակը, հասունացման ժամկետները և հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տնկարկների հիմնման տեխնոլոգիաները՝ հողի նախապատրաստում, տնկման սխեմաներ, սածիլների ընտրություն և տնկման օպտիմալ ժամկետներ։ Նյութը ընդգրկում է խնամքի հիմնական ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ոռոգում, պարարտացում, մուլչավորում, էտման և բեղմնավորման կարգավորում, որոնք ուղղված են բարձր և կայուն բերքատվության ապահովմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարին՝ ներառյալ կանխարգելիչ և ինտեգրված պաշտպանության մեթոդները։ Բացի այդ, քննարկվում են բերքահավաքի, պահպանման և իրացման կազմակերպման հարցերը, որոնք մեծ ազդեցություն ունեն արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, այս ձեռնարկը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական փորձը՝ ապահովելով ելակի մշակության ժամանակակից և արդյունավետ կազմակերպման ամբողջական պատկերացում։

Փիլիսոփայություն

Արևմտյան մտածողության հսկայական ժառանգություն թողած երկու կարևոր աշխատություններ են՝ Արիստոտելի կողմից, որոնք տպավորիչ ազդեցություն են ունեցել գրականության, բանավեճի և մշակույթի զարգացման վրա։ **«Ռիտորիկա»** գիրքը ներկայացնում է լեզվաբառաբառությունը որպես արվեստ, որը օգտագործվում է համոզելու և հանրությանը ազդեցություն ունենալու համար։ Արիստոտելը համակարգում է բանավեճի հիմնական տեսակները՝ ներառելով բանավեճը համոզելու երեք հիմնական տարրերը՝ **էթոս** (բավարար հեղինակություն), **պատոս** (հույզեր, կամ բարոյական ազդեցություն), և **լոգոս** (լոգիկական պատճառաբանություն)։ Նա նաև ընդգծում է, թե ինչպես պետք է կառուցվեն խոսքերն ու համոզիչ փաստարկները։ **«Պոետիկա»** գիրքը, որը շոշափում է գրականության էությունը, նրա տեսությունը ճշգրտում է արվեստի մեջ և փիլիսոփայությունը տալիս է ողբերգությունների ու դրամաների կառուցման կանոնները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց ոչ միայն էմոցիոնալ ազդեցությանը, այլև նպատակային կառուցվածքին ու բանական ձևավորմանը։ Արիստոտելը փիլիսոփայում է, որ ամեն դրամա պետք է ունենա միջին չափի **պատահականություն** ու **թյուրիմացություն**, ինչպես նաև **կատարսիս**՝ հանդիսատեսի համար բարոյական մաքրում։ Այս երկու գրքերը դարձել են անփոխարինելի գրական և բանավեճի դասականներ, որոնք զարգացել են ժամանակի ընթացքում՝ մեծ ազդեցություն ունենալով ամենուրեք արտահայտված խոսքի, գրականության և հոգեբանության վրա։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2021 ISBN - 978-5-17-107577-4

Քաղաքագիտություն

Պարսկաբյուզանդական պատերազմները, հայերի ապստամբությունը և Հայաստանի 2-րդ բաժանումը։

Քաղաքագիտություն

Գրքում ներկայացվում են քաղաքական համակարգերի տեսակները, իշխանության կառուցվածքը, քաղաքական կուսակցությունների ու շարժումների դերը, ընտրական գործընթացները և հասարակության քաղաքական մասնակցությունը։ Անդրադարձ կա նաև ժամանակակից քաղաքականություն, կառավարման մեթոդներ և քաղաքագիտության տեսական հիմքեր։ Աշխատությունը նախատեսված է քաղաքականագիտության ուսանողների, դասախոսների և քաղաքականությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար, տրամադրելով համակարգված պատկերացում քաղաքական կառույցների, գործընթացների և դրանց գործունեության սկզբունքների վերաբերյալ։

Գրականություն

Ստեղծագործության անվանումը արդեն իսկ հուշում է դրա պատկերային և զգայական բնույթը․ «ճերմակ» բառը սովորաբար կապված է մաքրության, լռության, ներքին խաղաղության կամ հակադրաբար՝ դատարկության ու սառը զգացմունքայնության հետ, իսկ «տանգո»-ն՝ որպես պար, ենթադրում է ռիթմ, հարաբերությունների լարվածություն և զգացմունքային երկխոսություն։ Այս հակադրության համադրությունը ստեղծում է ստեղծագործության ներքին լարվածություն, որտեղ հավանաբար կարևորվում են մարդկային հարաբերությունները, հուզական շարժումները և հոգեբանական խորությունը։ Գրական տեսակետից նման վերնագիր ունեցող ստեղծագործությունները սովորաբար կառուցվում են պատկերային մտածողության, մետաֆորների և խորհրդանշական լեզվի վրա, որտեղ կարևոր է ոչ այնքան պատմողական զարգացումը, որքան զգացողությունների և տրամադրությունների փոխանցումը։ Այս պատճառով այն կարող է ընկալվել որպես քնարական փորձ, որտեղ լեզուն դառնում է երաժշտական և ռիթմիկ կառուցվածք ունեցող միջոց։