Պատրաստի նյութեր

Հարմար և արագ մատչելիություն՝ կրթությամբ հետաքրքրված մարդկանց համար։

Մատչելի ուսումնական նյութեր՝ մեկ հարթակում։

Մեր հարթակը ապահովում է ռեֆերատների, կուրսայինների, էլեկտրոնային և ֆիզիկական գրքերի, ինչպես նաև այլ ուսումնառության համար անհրաժեշտ նյութեր, որոնք կազմված են բարձր որակով և տարբեր թեմաներով։

Մեր հարթակում կգտնեք բարձրորակ ռեֆերատներ, կուրսայիններ, գրքեր և ուսումնառության համար անհրաժեշտ այլ նյութեր՝ տարբեր թեմաներով։

Բովանդակությունը բաժանված է ըստ առարկաների, ոլորտների նաև լեզուների, ինչպիսիք են՝ տնտեսագիտություն, իրավաբանություն, լեզուներ, բժշկություն և այլ հետաքրքրական ուղղություններ։

Տեսակավորել նյութերը ըստ... keyboard_arrow_down
Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դիրքորոշումը արաբա-իսրայելական հակամարտության վերաբերյալ (1965–1986 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության (ԳԴՀ) արտաքին քաղաքականության ձևավորմանն ու զարգացմանը արաբա-իսրայելական հակամարտության համատեքստում՝ 1965–1986 թվականներին՝ ներկայացնելով Արևմտյան Գերմանիայի դիրքորոշման փոփոխությունները, դրանց քաղաքական, տնտեսական, դիվանագիտական և աշխարհաքաղաքական նախադրյալները, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքում նրա շահերի ու նպատակների աստիճանական վերափոխումը։ Ուսումնասիրության առանցքում ԳԴՀ-ի հարաբերություններն են հակամարտության երկու հիմնական կողմերի՝ Իսրայելի և արաբական պետությունների հետ, ինչպես նաև այն բարդ գործընթացները, որոնց ազդեցությամբ Բոննի կառավարությունը ձգտում էր համատեղել Իսրայելի նկատմամբ ունեցած առանձնահատուկ քաղաքական պարտավորությունները, արաբական աշխարհի հետ հարաբերությունների պահպանման անհրաժեշտությունը և միջազգային ասպարեզում սեփական ազդեցության ընդլայնման ձգտումը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում 1965 թվականին արևմտագերմանա-արաբական հարաբերություններում առաջացած դիվանագիտական ճգնաժամին, երբ Իսրայելին զենքի մատակարարման և ռազմական համագործակցության հարցը հանգեցրեց արաբական մի շարք պետությունների կողմից ԳԴՀ-ի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների խզմանը։ Այդ իրադարձությունը կարևոր շրջադարձային կետ դարձավ Արևմտյան Գերմանիայի մերձավորարևելյան քաղաքականության մեջ՝ բացահայտելով Իսրայելի հետ համագործակցության, արաբական երկրների քաղաքական դիրքորոշումների և ԳԴՀ-ի միջազգային կարգավիճակի միջև առկա հակասությունները։ Քննարկվում է նաև 1967 թվականի հունիսյան պատերազմը և դրա ընթացքում ԳԴՀ-ի որդեգրած դիրքորոշումը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին պատմական պատասխանատվությունը, արևմտյան դաշնակցային համակարգում երկրի տեղը և Իսրայելի հետ հարաբերությունների առանձնահատուկ բնույթը պայմանավորում Բոննի արտաքին քաղաքական որոշումները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1970-ական թվականներին ԳԴՀ-ի քաղաքականության աստիճանական փոփոխությունը՝ Իսրայելին միակողմանի աջակցությունից դեպի ավելի հավասարակշռված մոտեցում, որի ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն ունեցան արաբական պետությունների հետ տնտեսական կապերի ընդլայնման անհրաժեշտությունը, միջազգային քաղաքական զարգացումները, եվրոպական պետությունների համագործակցությունը և էներգետիկ անվտանգության խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1973 թվականի հոկտեմբերյան պատերազմին և դրան հաջորդած էներգետիկ ճգնաժամին, որոնք ակնհայտ դարձրին Արևմտյան Եվրոպայի, այդ թվում՝ ԳԴՀ-ի, կախվածությունը արաբական երկրներից ստացվող նավթից և նոր կարևորություն հաղորդեցին արաբական աշխարհի հետ քաղաքական ու տնտեսական հարաբերություններին։ Այս պայմաններում Արևմտյան Գերմանիան ստիպված էր վերանայել իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները՝ միաժամանակ պահպանելով Իսրայելի հետ առանձնահատուկ հարաբերությունները և ձգտելով վերականգնել ու ամրապնդել կապերը արաբական պետությունների հետ։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև 1970-ական թվականների արաբա-իսրայելական հակամարտության կարգավորման միջազգային նախաձեռնությունները, ԳԴՀ-ի մասնակցությունը Եվրոպական տնտեսական համագործակցության շրջանակներում ձևավորվող մերձավորարևելյան քաղաքականությանը և եվրոպական միասնական դիրքորոշման մշակման գործընթացները։ Առանձին տեղ է հատկացվում պաղեստինյան հիմնախնդրին, որը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արաբա-իսրայելական հակամարտության առանցքային բաղադրիչ, այլև որպես Արևմտյան Գերմանիայի արտաքին քաղաքականության կարևոր գործիք՝ արաբական պետությունների հետ հարաբերությունները զարգացնելու, տարածաշրջանում իր քաղաքական ազդեցությունն ընդլայնելու և միջազգային բանակցային գործընթացներում առավել ակտիվ դեր ստանձնելու տեսանկյունից։ Ներկայացվում են նաև ԳԴՀ-ի վերաբերմունքը Քեմփ Դեյվիդի համաձայնություններին, պաղեստինյան ժողովրդի իրավունքների հարցին, հակամարտության խաղաղ կարգավորման հնարավորություններին և տարածաշրջանում գործող քաղաքական ուժերի ու կազմակերպությունների մասնակցությանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև ԳԴՀ-ի և արևմտյան մյուս տերությունների, հատկապես ԱՄՆ-ի, հարաբերությունների առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին ամերիկյան քաղաքական առաջնահերթությունները, եվրոպական շահերը և արաբական աշխարհի հետ տնտեսական համագործակցության անհրաժեշտությունը երբեմն համընկնում, իսկ երբեմն էլ հակասում միմյանց։ Կարևորվում է նաև նավթային գործոնը, որը 1970-ականներից մինչև 1980-ական թվականների կեսերը նշանակալի ազդեցություն ուներ Բոննի կառավարության արտաքին քաղաքական հաշվարկների վրա։ Քննարկվում են 1982 թվականի լիբանանյան ճգնաժամը, Իսրայելի ռազմական գործողությունների հետևանքով տարածաշրջանում ստեղծված նոր իրադրությունը և ԳԴՀ-ի քաղաքականության փոփոխությունները Հելմուտ Քոլի կառավարության իշխանության գալուց հետո։ Այս փուլը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին փոխվում Արևմտյան Գերմանիայի հարաբերությունները Իսրայելի և արաբական պետությունների հետ՝ հաշվի առնելով անվտանգության, էներգետիկայի, տնտեսական համագործակցության, միջազգային հեղինակության և արևմտյան դաշնակցային պարտավորությունների համադրությունը։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկություններից է արաբա-իսրայելական հակամարտության դիտարկումը ոչ միայն որպես տարածաշրջանային քաղաքական ու ռազմական բախում, այլև որպես միջազգային հարաբերությունների ավելի լայն համակարգում գործող պետությունների շահերի, դիվանագիտական ռազմավարությունների և ուժերի հավասարակշռության արտահայտություն։ Պատմական իրադարձությունների և արտաքին քաղաքական որոշումների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու հետպատերազմյան Գերմանիայի միջազգային դիրքավորման առանձնահատկությունները, Իսրայելի հետ հարաբերություններում պատմական գործոնի ազդեցությունը, արաբական աշխարհի հետ տնտեսական կապերի նշանակությունը և Եվրոպայի՝ Մերձավոր Արևելքում ինքնուրույն քաղաքական դերակատարություն ստանձնելու ձգտումները։ Աշխատանքն առանձնանում է թեմայի պատմաքաղաքական ընդգրկմամբ և միջազգային հարաբերությունների բազմակողմանի դիտարկմամբ՝ կարևոր նյութ տրամադրելով ԳԴՀ-ի արտաքին քաղաքականության, արաբա-իսրայելական հակամարտության, պաղեստինյան հիմնախնդրի և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի մերձավորարևելյան դիվանագիտության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է պատմաբանների, արևելագետների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, ուսանողների և ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հետպատերազմյան Եվրոպայի քաղաքականությամբ, Գերմանիայի և Մերձավոր Արևելքի հարաբերություններով, ինչպես նաև տարածաշրջանային հակամարտությունների վրա տնտեսական ու աշխարհաքաղաքական գործոնների ազդեցությամբ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դիրքորոշումը արաբա-իսրայելական հակամարտության վերաբերյալ (1965–1986 թթ.)